අංගම් ඉළන්ගම් සටන් සම්ප්‍රදාය සහ වත්මන් උපයෝගීතාවය

හැඳින්වීම -

       පරම්පරාගතව පැවත එන රහස් සටන් ක්‍රමයක් වන අංගම්පොර සටන් කලාව වසර 5000ක් පමණ ඉහත  රාවන යුගයේ සිට පැවතෙන්නක් ලෙසට හඳුනාගෙන ඇත. දුටුගැමුණු රජ සමයේ සිට විදේශීය පාලන සමය දක්වා පැවති යුධ ජයග්‍රහණ උදෙසා අංගම්පොර සටන් ක්‍රමය භාවිතයට ගෙන ඇත. 1450 දී යාපනය ආර්ය චක්‍රවර්තී පාලනයට විරුද්ධව සටන් කල සපුමල් කුමරුගේ  හමුදාව විදේශිය සේනා පරදවන ලද්දේ ද මෙම සටන් ක්‍රමය ආශ්‍රයෙන් බව පැවසේ.

       15 වන සියවසට අයත් ‘‘ මඟුල් සළකුණ ” නැමති කාව්‍යයේ සෙංකඩගල නුවර  ‍‘ ඇඟේ මැඩිල්ල ’ නම් ආයතනයක සටන් පුරුදු වු මිනිසුන් දැකිය හැකි බව සඳහන් වේ.   17 වන සියවසේ රාජාවලියේ දැක්වෙන පරිදි රාජකීය සිරිතක් වු ‘ ඇ‍‍ඟේ පොර ’ සංදර්ශනයක් කැරළිකාර නායකයෙක් වු ඝෝජණ සිටුවරයා විසින් පැවැත්වූ බව සදහන් වේ. මෙම අංගම්පොරය පුරාතන ලංකාවේ පංච කලංග ලෙස හදුන්වන ලද ‘‘ හේවා කම, අංගම් හරඹ, දූ කෙළිය, අංගම් කෙළිය,  යුධ හරඹ ”      ආදියෙන් එකකි. ‘ ඇ‍‍‍‍‍‍ඟේ ’ යනු ශරීරයයි.  පොර යනු සටනයි. මේ අනුව ඇ‍‍ඟේ පොර,අංගන් පොර, අංගම්පොර වී ඇති අයුරු පැහැදිලිය.    මෙම සටන් කලාව පුහුණු කරන ලදදේ රාජසේවය සදහා තෝරාගත් උසස් කුලිකයන් හටය.  නමුත් පසුව රාජ්‍ය සේවයේ යෙදී සිටි රණවිරුවන්ට මෙය පුහුණු කරනු ලැබිණ.  ආගමට දහමට මුල්තැනක් ලබාදෙමින් විනය නීති මාලාවක් තුළ හික්මීම, නිර්භීතකම මඟින් මෙම සටන් පුහුණුව ලබාදුන් අතර,  ප්‍රධාන වශයෙන් පරම්පරාගතව ගොඩනැගුන මෙම සටන් කලාව උඩරටින් සුදලිය පරම්පරාව සහ මරුවල්ලිය පරම්පරාවටද පහත රටින් සියනෑ කෝරළේ පළිහක්කාර සහ හේවාංග කෝරළේ  වේලක්කාර යන පරම්පරා මතින් ව්‍යාප්ත වී ඇත. එසේම ඔවුන් සටන් කලාව පුරුදු පුහුණු කරන ලද ස්ථානය ‘‘ ඉලංගම් මඩුව ”       ලෙස හඳුන්වයි.

     ශ්‍රී දන්ත ධාතුන්වහන්සේ කෝටටෙන් සපරගමුවට වඩම්මවූ පසු දළදා පෙරහැර පැවැත්වීමටත් එහි ආරක්ෂාවටත් අංගම් ශිල්පීන් යොදවන ලදී. ඔවුහු අංගම් මිශ්‍ර සටන් සම්ප්‍රදායයක් බිහි කළහ.බටුගෙදර අංගම් සටන් සම්ප්‍රදාය පැවතෙන්නේ මෙවැනි උසස් කුලීන සටන් කරුවන්ගෙන්ය.

        මෙම සටන් ශිල්පයට අදාලව ප්‍රධානම ලිඛිත සාධක වන්නේ පුස්කොළ පොත්ය.  ඒ අතර ප්‍රධාන ග්‍රන්ථ 2 වනුයේ ලෙව්කේ දිසාවේ ගේ මරුනිල ශාස්ත්‍රය හා මීගස්තැන්න දිසාවේගේ මරුනිල ශාස්ත්‍රයයි. එමෙන්ම වෙනත් ග්‍රන්ථ අතර රිබෙයිරෝගේ වාර්තා, රොබට් නොක්ස්ගේ වාර්තා, ජෝන් ඩොයිලිගේ සටහන, ප්ලිනිගේ වාර්තා හා එච්. සී. පී. බෙල්ගේ කෑගලු වාර්තාව ද වැදගත් වේ. 1815 ගිවිසුමෙන් ලක්දිව ඉංග්‍රීසීන්ට අයිතිවුවත් 1818 උඩරට මහ කැරැල්ලේදී සිංහලයන් ඉතා අපූරුවට සටන් කිරීම හේතුවෙන් 1821 ඉංග්‍රීසීන් විසින් අංගම් සටන් ශිල්පය තහනම් කරනු ලැබු අතර, ඒ ශිල්පය ප්‍රගුණ කරවූවන්ට දණ හිසෙන් පහළට වෙඩි තැබීමට අණලබා දී ඇත.     

    ජොන් ඩේව් මහතාගේ, ‘‘ලංකාවේ අභ්‍යන්තර පෙදෙස් පිළිබඳ විස්තරයක් ” නම් ග්‍රන්ථයට අනුව මිනිසුන් අතර වෛරය හා කලහය පැතිරීමට එය හේතු බැවින් පසුකාලයේ ලේ වැගිරෙන අවි ගැටුමක් වූ මෙම සටන් අතහැර දැමූ බව සඳහන් වේ.  එසේම මෙය තහනම් කිරීම නිසා පැරණි මුතුන් මිත්තන් මෙය වනවැදී නැටුම් ශාස්ත්‍රය හා මුසුකොට සටන් කලාව ආරක්ෂා කරගැනීම සඳහා ක්‍රියාකර ඇත. වීරපුරන්අප්පු ගොන්ගාලේගොඩ බණ්ඩා වැනි රණශූරයන් ඉංග්‍රීසින් විසින් අත්අඩංගුවට ගැනීමත් සමඟ රට තුළ වු අංගම් මඩු ගිනිතබා විනාශ කරදැමීම මඟින් මෙහි අභාවයට පත් කරවනු ලැබීය.

අංගම් සටන් ප්‍රධාන කොටස් පහකට වෙන් කළ හැකිය -

01. අංගම් ( නිරායුධව )              - ගැට, පැනුම්, පිණුම් ක්‍රම, පා පහර, අත්පහර, යොදාගනී.

02 .ඉළන්ගම් (ආයුධ අතැතිව ) -කඩු සරඹ පිණුම්

03.ගුස්ති -අත් සෙල්ලම් පාසෙල්ලම්

04. මායා අංගම් -  වෙදකම සහ මන්ත්‍ර ශාස්ත්‍ර භාවිතා කරනු ලබයි.

05 . ජ්‍යෙතිෂය - මරු නිල ශාස්ත්‍රය හා නැකැත්

අංගම් පහර -

n  දිග් ගුටිය - උරේ සිට අත දිගහැර ගසන පහර.

n  හරස් ගුටිය - ප්‍රතිවාදියා පහර දෙද්දී ඔහුගේ අත වටා කතිර කොකු බැඳුමක් ඇති කරවන පහර.

n  ඉස්ගුටිය - පන්දුව වීසි කරන්නාක් මෙන් ප්‍රහාරකයාගේ හිසට උඩින් අත වේගයෙන් පද්දවා විරුද්ධවාදියාගේ හකු පිට කන් ඇටය හෝ බෙල්ල පිට ගැසීම.

n  කැපුම - මෙලවූ මිටෙහි සුලැඟිලි  අග හෝ මිට මුල යොදා මුහුණ කන් ඇටය කුලල් ඇටය හෝ නාභි මණ්ඩලය මත වැදෙන සේ  යටි අතට ගසන පහර.

n   චොල්ලේ හෙවත් චොක්කේ - පහර දෙන අත ඇති පැත්තේම ගණහිස අවුළුවා ප්‍රතිවාදියාගේ දණ හිස පසුපසින් ගෙන පිටිපසට පයින් ගසන ගමන්ම අනිකාගේ නාභි මණ්ඩලයට වැලමිටින් ගසමින් ඔහු පසුපසට ඇද වැටීමට සැලැස්වීම.

n  ඉලංගම් (ආයුධ සහිතව)    -

n   කඩුව, හෙල්ල, මුගුර, රාගබෝලය, කෙටේරිය, තෝමරය, සුරුට්ටුවාල, අංකිරිඤ්ඤය, බස්තම ඇතුළු ආයුධ 21ක් යොදාගනී.

n  සටන් පුහුණු කරනු ලබන ස්ථානය ‘‘ ඉලංගම්මඩුව ” ලෙස හඳුන්වයි. මුගුරු හරඹ, ළිං මල්ලව පොර, ගුස්ති ශිල්ප, දුනු ශිල්ප, මිනිස් හා සත්ව පොර ද මෙහිදී පුහුණු කරනු ලබයි.  කඩු ශිල්ප පුහුණුවේදී ඇත් දළින් කරන ලද බොරුකඩු යොදා ගනිමින් ‘‘ පහළට කැපීම - ඔම්මත්තය ලෙසත්, ඉහළට කැපීම - උම්මත්තය ලෙසත්,  ඇනීම - වෙම්මත්තය ලෙසත් ” මෙම ත්‍රිවිධාකාර පහරදීමම ‘‘ විම්මත්තය” ලෙසත් හැඳින්වේ. කඩුව දුන්න මුගුර සිරිය හා හෙල්ල වැදගත් අායුධ පස් වර්ගයයි. ආයුධ තව දෙතිස් වර්ගයක් ඇතැයිද දක්වා ඇත.ආයුධයක උපරිම දිග සරියනකට වැඩි නොවිය යුතුය. ඉතා අඩු දිග සාඟුලකක් විය යුතුය.

n  සිංහල ඉළන්ගම් කරුවන් කඩුවේ නව කොටස දැන සිටියහ. (1) ගෙඩිය (2) මිට හෙවත් සිංහ මූණු මිට (3) අත්වැස්ම හෙවත් අත්හැඩේ (4) වරිසාක්කුව හෙවත් ශැරපේනදියා මුහුණ (5) අල්ලුව (6) කඩුපත හෙවත් ඉස (7) පීලිත(8) අග්ගිස්ස (9) තුඩ

n  ප්‍රතිමල්ලවයාගේ දකුණු පය සිය වම් පයෙන් අවුළුවාගත් මල්ලවයා තම දකුණු පසට ඔහු ඇදීමෙන් සමබර නසා බිම ඇද හෙලීමට තැත් කිරීම.මෙය පොරගැට හා ගැට පොර යනුවෙන් හැඳින්වෙයි.

n  එසේම තම තමන් දෙකකුල් අතර රුවාගෙන එකිනෙකාගේ හිස් මඩින මල්ල පොර ක්‍රමයක්ද වේ.

n  එසේම කාලකිරිඤ්ඤයකින් ඉලයට ඇනීමද සටන් ක්‍රමයකි.

n  මුගුර - උත්තම මුගුර දිගින් දොළොස් වියත් තුනුඟුලකි. ඹධ්‍යම මුගුර පළමුවැන්නට  වියතක් කෙටිය. අධම මුගුර පළමුවැන්නේ දිගින් තුන් කාලකි.

n  මෙම සටන් ක්‍රමය මගින් සිදුවන ආබාධ සුවකිරීමට( ඇනුම් කෙටුම් වෙදකම ), ගැටලිහා දැමීමට, ඕනෑම පහරක් වලක්වා ගැනීමට, ඕනෑම ආයුධයකින් බේරීමට, නිල 107න් මරු නිල 9 හැරුණු විට ඕනෑම නිලයක් යලි යථාතත්වයට ගැනීමේ හැකියාව දක්වනු ලැබෙන ලොව එකම සටන් ක්‍රමය මෙයයි. අංගම් සටනේදී නිල ශාස්ත්‍රය හෙවත් මරණයට පත්වන ස්ථාන වලට පහරදීමේ ක්‍රම ඇත.

ජ්‍යෙතිෂය හා නැකැත් -

   මරු නිල හඳුනා ගැනීම නැකැත්  ක්‍රම උගෙනීම.මගින් ප්‍රතිවාදියාගේ බලය බිඳිය යුතු ස්ථාන හඳුනා ගනී.එකවර මරණයට පත් කිරීම අවශ්‍ය නම් දින කීපයකින් මරණයට පත් කිරීමට සැලැස්වීම ආදිය හදාරනු ලබන්නේ ගුරු ආශ්‍ර යෙන් පමණකි. වෙසෙසින් සත් පුරුෂයකුට පමණක් මෙම ශාස්ත්‍රය දීම සිරිතකි.

ආයුධ ගණ වශයෙන් ගැනීම - දේව ගණ රාක්ෂ ගණ සහ මනුෂ්‍ය ගණ යන මේ එක් ගණයට අයත් මිනිසුන් ජයග්‍රහණය සඳහා භාවිත කළ යුත්තේ සමාන ගණ සහිත ආයුධයි.දේව ගණ ආයුධයන්ගෙන් ජය ලැබේ.රාක්ෂස ගණ ආයුධ විශිෂ්ටය. මනුස්ස ගණ ආයුධයන්ගෙකන් ජය නියත ලෙස ලැබේ. ආයුධයක් එහි ගණය අනුව රියන් වියත් හෝ අඟල් වලට බෙදා මේ ගණන නවයෙන් බෙදූ විට ඉතිරිවන ශේෂයට යෝනි ඵලය යයි කියනු ලැබේ.

විමර්ශණය -

     ලොව අනෙකුත් සටන් ම්ප්‍රදායයන් ගැන සලකා බලන කල්හි දේශීය අංගම් සටන් කලාව ට වෙසෙසි ප්‍රාගුණ්‍යක් හිමි බව පැවසිය යුතුය.වූෂූ කරාතේ චීන අඩි වැනි පෙරදිග සටන් ශිල්ප මෙන්ම ඉන්දියාවේ කලරි වැනි සටන් ක්‍රම වලින් මෙය වෙනස් වන්නේ ඇඟේ සටන් ක්‍රමයක් ලෙසට දක්නට ඇති බැවිනි. සෑම පහරකටම සම්පූර්ණ අත සහ උරහිස්ස ඉදිරියට පැමිණෙයි.නමුත් පහර වදින්නේ උරහිසෙන් විය හැකිය.එසේම නොසිතූ මෙහොතක විහිදා ගත් අත කන් අඩිය හරහා බෙල්ලට එල්ල විය හැකිය. අනෙකුත් පෙරදිග සටන් සම්ප්‍රදායයන් තුළ නොතිබෙන ප්‍රහාර මෙන්ම මායා අංගම් නිසා දේශීය සටන් ශිල්පියා ලෙහෙසියන් පැරදිවිය නොහැකි රණ ශූරයෙකු ලෙසට සලකා තිබේ.

 එළාර දුටු ගැමුණු යුද්ධයේදී බඹර හා දෙබර රෑන් ප්‍රතිවාදීන්ට එරෙහිව යොදා ගැනීම සිදුව තිබේ.එම මායා අංගම් පුරුදු පුහුණු කරනු ලබන්නේ කුණ්ඩලීනී යෝග ආදී ධ්‍යාන වැඩවීමෙනි.එසේම අංගම් ශිල්පීන් ගේ මියගිය මුතුන් මිත්තන් ගේ සහය ගැනීමද මේ මායා අංගම් ශාස්ත්‍ර යේ සිරිතකි.

දේශීය දැනුමක් ලෙසට අංගම් -

       මෙම සටන් සම්ප්‍රදාය තුළ පවතින උපක්‍රම සහ ගුප්ත විධික්‍රම වෙනත් සටන් කලාවන්හි දක්නට නොමැතිය.දැනට රත්නපුර බටුගෙදර අංගම් ශිල්පය රිටිගල අංගම් ශිල්පය කොරතොට අංගම් ශිල්පය සහ බෝපාගොඩ අංගම් ශිල්පය යනුවෙන් පරම්පරා කීපයක් දක්නට හැකිය.නමුත් මින් බහුතරයක සටන් කරුවන් තුළ මෑත කාලීන කරාතේ වූෂූ කුන්ෆූ වැනි සටන් ක්‍රම මිශ්‍රව පවතින බව හැඟේ.නමුත් පෙර සඳහන් කළ පරිදි ඔවුන්ගේ ප්‍රාගුණ්‍ය තුළ සිය මුතුන් මිත්තන් ගේ දැනුම නැවත ආරෝපණය කර ගැනීමට බාධාවක් නොමැත. කෙසේ වුවද අත් සෙල්ලම් පා සෙල්ලම් වැනි හුරු පුරුදු කම් මූලික කර ගත් අයෝමය පුද්ගලයෙකු සමාජයට එහිදී නායකත්වය දෙන බව පෙනේ. මෙම පෞරුෂය පරිපූර්ණ මිනිසෙකු ගේ ස්වරූපයයි. නිවුණු දැමුණු සටන් කරුවකු ඒ මගින් බිහි කරනු ලබයි.අංගම් හා ඉළන්ගම් සටන් සම්ප්‍රදාය තුළ තිබෙන විවිධ මාන ක්‍රමයන් තුළද විද්‍යාත්මක දර්ශනයක් ගැබ්ව පවතින බව පෙන්වා දිය හැකිය.

අංගම් පොර සහ වත්මන් උපයෝගීතාවය -

        අංගම් සහ ඉළංගම් බ්‍රිතාන්‍ය රජයෙන් තහනම් කළ පසුව ඒම සටන් පැවතියේ රහසිගත පාරම්පරික ක්‍රමයක් වශයෙනි. ඉළන්ගම් සටන් ක්‍රමයෙන් භාවිතයෙන් ඉවත් විය. දහඅට වන සියවසේ මුල් භාගයේදී මිෂනාරීන් විසින් වාර්තා කරන ලද්දේ පන්සල් ආශ්‍ර යෙන් මෙවැනි සරඹ මධ්‍යස්ථාන 2500 කට වඩා තිබූ බවයි. මෙයින් අදහස් වන්නේ කුඩා දරුවන් ගේ පෞරුෂය වර්ධනය කිරීමට මෙයින් ලබා දුන් පිටිවහලයි. වෙසෙසින්ම අත් සෙල්ලම් සහා පාසෙල්ලම් වලින් හැඩ ගැසුණු පිරිමි පක්ෂය ට ඕනෑම බර වැඩක නිරත විය හැකි පෞරුෂයක් හිමි විය.පොල් ගෙඩියක් අතින් මිරිකා වතුර ගැනීම මෙයට උදාහරණ ලෙසට දැක්විය හැකිය.මෙම කරුණු සැලකිල්ලට ගෙන වත්මන් උපයෝගීතාවය සඳහා මෙලෙස නිර්දේශ කීපයක් ඉදිරපත් කරමි.

1-අංගම් පොර පිළිබඳ දැනුම සරඹ ක්‍රීඩාවක් ලෙසින් සංවර්ධනය කිරීම.

2- ඉළන්ගම් සටන් ක්‍රමයේ පිණුම් සහ පැනුම්  පුහුණු කිරීම තරඟ ඉසවු වලට යොදා ගත හැකිය.සටන් කලාවක් ලෙසටද එය දියුණු කළ හැකිය.

3 -අංගම් පොර ශිල්පයට අයත් වෙදකම සුවිශේෂය . එයට අදාල දැනුමේ බොහෝ කොටසක් භාවිතයෙන් ඉවත්ව තිබේ. දැනට බෝපාගොඩ හා බටුගෙදර පරම්පරා සතුව මෙම දැනුම සංගෘහිතව ඇත.

4 -මරු නිල ශාස්ත්‍රය පිළිබඳ දැනුම ගුරු ඇසුරෙන් පුරුදු පුහුණු කිරීමෙන් නොයෙකුත් ලෙඩ රෝග සමනයට එය යොදා ගත හැකිය. සමාජ ප්‍රගමනය එහි පරමාර්ථයයි.

5 - අංගම් පොර සටන් සම්ප්‍රදාය ආරක්ෂා කරලීමට මෙම පාරම්පරික ශිල්පීන් විෂයෙහි ප්‍රජා ප්‍රඥප්තියක් ගොඩ නැන්විය හැකිය. එවිට බ්‍රිතාන්‍ය රජය සමයේ සිට පැවති තහනම් නීති ඉවත් කර ගත හැකිවා මෙන්ම වර්තමානයට ගැලපෙන පරිදි උසස් නීතිමය වටිනාකමක් ලබා දිය හැකිය..

මුලතිවු කොටි උසාවියේ විධානය නොතැකූ ඥානසාර හිමිගේ විධායකය

                    

            වසර දහයක පමණ කාලයක් මුලතිවු ඓතිහාසික ගුරුකන්ද විහාරයේ විහාරාධිකාරිව වැඩ සිටි කොළඹ මේධාලංකාරකිත්ති හිමියන් කෙටි කලක් ගිලන්ව සිට අපවත් වූ අතර  සමස්ත සිංහල බෞද්ධ හදවත් බලවත් කම්පනයකට පත් කිරීමට මෙම සිදුවීම හේතු විය.  උතුරේ ඓතිහාසික බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන රැක ගනිමින් සම්බුද්ධ ශාසනය සුරක්ෂිත කරලීමට අවංකව කැප වුණු  මේධාලංකාරහිමි වැනි එඩිතර හිමි නමකගේ නික්මයෑම වෙන කවරදාටවත් වඩා ඉදිරියේදී දැනෙනු නිසැකය. උන් වහන්සේ ගේ නිසල දේහය  පසුගිය ඉරිදා දිනයේ මුලතිවු විහාරභූමියේ ම වූ වැව අසලදී අදානය කරනු ලැබිණ. මෙ අදාහන පූජෝත්සවය තහනම් කොට උතුරේ සිංහල බෞද්ධ අයිතියට කණේ පහරක් ගසන්නට බලා සිටි දෙමළ ජාතික සංන්ධානය ඇතුලු දෙමළ ජාති වාදීන් සැබවින්ම මේ අදාහනය සිදු වූ ගුරකන්දේදීම තවත් වරක් පරාජයට පත් විය.

       මුලතිවු උසාවිය කොටි උසාවියක් බව මෙයට පෙරත් අවස්ථා ගණනාවකදීම සනාථ කර තිබුණී.එදා ප්‍රභාකරන් පාලන සමයේ දී ඇටවූ කොටි උසාවි වලින් තීන්දු තීරණ ගනු ලැබූවේ.යම් ලෙසටද වර්තමානයේ මුලතිවූ උසාවියෙන්ද නැගෙන්නේ කොටි හඬයි. මේ කොටි අණට කඩේ යන පොලිසියක්ද මුලතිවූ ප්‍ර දේශයේ පිහිටා තිබීම කෙතරම් සංවේග ජනකද. මෙරට ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාව රැකීමට බැඳි සිටින ශ්‍රීලංකා පොලිසිය එහි නවවන වගන්තිය ප්‍රගුණ කර නැති බව පෙනේ.ඔවුහු දෙමළ ජාතිවාදීන් ගේ ඉල්ලීමට ගුරුකන්ද දායක සභාවට එරෙහිව උසාවියට පැමිණිලි කරති.කොටි උසාවිය ඇන්නෑවේ කියමින් දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ ජාති වාදී නඩයට සාපේක්ෂකව නඩු තීන්දු නිකුත් කරති.

       දළදා වහන්සේ මුල්වරට වැඩම කලා යැයි ජන ප්‍රවාදගත නයාරු ලංකාතොට අසල ගුරුකන්ද රජමහ විහාරයට  ටී.එන්.ඒ. දේශපාලන අංශයෙන් බලහත්කාරකම් සිදු වූයේ අද ඊයේ නොවේ.. ගුරුකන්ද රජ මහ විහාරයේ වර්තමාන විහාරාධිපති කොළඹ මේධාලංකාර හිමියන් ගේ මූලිකත්වයෙන් එහි බුදු පිළිම වහන්සේ නමක් ප්‍රතිෂ්ඨාපනය වන අවස්ථාවේ දීද එය සිදු විය..පසුගිය දුරුතු මස තෛයිපොංගල් දිනයේ දී පන්සලට කඩා වැදුණු හිටපු උතුරු පළාත් සභා මන්ත්‍රී රවිහරන් ඇතුළු සියයක පමණ කණ්ඩායමක් ස්වාමීන් වහන්සේට සහ එහි දායකයන්ට බැණ තර්ජනය කරමින් බලහත්කාරයෙන් පන්සල් භූමිය තුළ මඩුවක් අටවා පොංගල් කිරිබත් උයා පන්සල් භූමියේ කෝවිලකට අත්තිවාරම් දමන්නට උත්සාහ දැරූ අකාරය කාහටත් මතක ඇතිවාට නිසැකය.මෙම සිද්දියෙන් පසු එතැනට කඩා වැදුණු ටී.එන්.ඒ. සංවිධානයේ මන්ත්‍රීවරු කීප දෙනෙක්ද ආලම්පීල් කෝකිලායි පල්ලි වල පූජකයන්ද චාල්ස් නම් පූජකයාද එක්ව පන්සලට තිබෙන අයිතිය ගැන මේධාලංකාර හිමියන් ගෙන විමසා සිටි අවස්ථාවේ දී උන්වහන්සේ එයට නීර්භීතව පිළිතුරු දුන්හ.මෙවැනි  අභීත හිමිනමක් ගේ අදාහන පූජෝත්සවය පැවැත් වීමට නායකත්වය ගත යුතුව තිබුණේ රජයයි. බුද්ධශාසන ඇමතිවරයා හෝ ජනාධිපතිවරයා මේ සම්බන්ධව කිසිම ක්‍රියාමර්ගයක් ගත් බව දැන ගන්නට නැත.සංස්කෘතික ඇමතිවරයාට වගේ වගක් නැත. එසේම මෙරට බුද්ධශාසනය වෙනුවෙන් වැඩ සිටින මහානායක ස්වාමීන් වහන්සේලාද මේ අදාහනය කළ යුතු නිවරදි ආකාරය පිළිබඳ රජයට උපදෙස් දුන්නේ නැත අඩු ගණනනේ උන්වහන්සේ  ඇතුලත් නිකායට අයත් නායක ස්වාමීන් වහන්සේ පවා මුණිවත රැක තිබෙන අතර වාරයේ  පූජ්‍ය ගලගොඩ අත්තේ ඥානසාර හිමියන් ඇතුලු මහා සංඝ රත්නය ගුරකන්දට වැඩම කිරීම මහත් ශක්තියක් වූ බව කාහටත් පැහැදිලිය.

         මුලතිවු උසාවිය තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කරන්ට පෙර මේධාලංකාර හිමියන් ගේ චිතකයට ගිනි දැල්වින. ගුරුකන්ද විහාරයට අසල වැව් තීරයට සමීපව ඉතා කඩිනමින් චිතකය සකස් වූ අතර දෙමළ ජාතික සංන්ධානයේ විරෝධය නොතකමින් අදාහනය සිදු විය. මෙම ස්ථානයේ පැරණි පිල්ලෙයාර් කොවිලක් තිබී නොමැති බවට ඕනා තරම් සාක්ෂි ඇත. මෙයට පෙර මෙම භූමිය හමුදා කඳවුරකි. එහි තිබූ අනුරාධපුර යුගයට අයත් ස්ථූපයන් රතු පැහැති ගඩොල් බෝධිසත්ව ප්‍රතිමා වලින් අපට කියා පාන්නේ මෙම ස්ථානය තෙතරම් පැරණි බෞද්ධ සිද්ධස්ථානයක්ද යන්නයි. මෙම සිද්ධථානය වසර දෙදහසකට වඩා පැරණි බෞද්ධ ආරාම සංකීර්ණයක් යැයි වර්තමාන පුරාවිද්‍යා අධයක්ෂ ජනරාල් වරයා මුලතිවු උසාවියට පැමිණ සාක්ෂි දෙමින් සැළ කර සිටියහ. එහෙත් එතුමා විශාල වැරැද්දක් කර තිබුණි. ඔහු දුන් සාක්ෂිය උසාවියට ලිඛිතව ඉදිරිපත් නොකිරීම එම වැරැද්දයි. මේ නිසා මුලිතිවු මහේස්ත්‍රාත්වරයා ඊනියා පිල්ලෙයාර් කොවිලේ පාලක මණ්ඩලයටද මෙම ස්ථානයේ වැඩ කටයුතු කර ගැනීමට අවසරදෙමින් තීන්දුවක් දුන් අතර දැන් එම තීන්දුවට විරුද්ධව මහාධිකරණයෙය් නඩුවක් ගොනු කර තිබේ.

         මේ සියල්ල සිදු වන්නේ දහනම වන ව්‍යවස්ථාව මගින් ජනපතිවරයාගේ බලතල අඩු කොට අගමැති විසින් ඒවා පැහැර ගත් කාලවකවානුවකදීය. එදා 1948 නිදහස ලැබුණු අවස්ථාවේ දීද එංගලන්ත රැජිනට වග කියන අගමැතිවරයෙකු බිහිවිය. ඔහු සොල්බරි ව්‍යස්ථාවේ 29 වන වගනිතිය ප්‍රකාරව සියලුම ආගම් වලට එක සමාන ලෙසට සැලකිය යුතු විය.එම තත්තවය තුළ මේ රටේ සියලුම අගමැතිවරුන්ට සිදු වූයේ බුද්ධශාසනයට කෙණෙහිලිකම් කිරීමටයි.1972 ව්‍යවස්ථාවෙන් මෙරට ජනාධිපති ධූරයක් බිහි වීමත් පසුව 1978 දී විධායක ජනාධිපති ධුරයක් බිහිවීමත් නිසා.අගමැතිට  ඉහළින් සිටින ජාතික නායකයෙකු බිහි විය. එහෙත් එම ව්‍යවස්ථාවේ ද ජනාධිපති බලතල අතර බුද්ධශාසනයට අවශ්‍ය සේවය ඉටු කරලීම දක්වා නොමැතිය . වර්තමාන දහනව වන සංශෝධනය අනුව නම් ජනපතිවරයාගේ කාර්ය භෘරය වී තිබෙන්නේ ජාතික ආරක්ෂාවත් සංහිඳියාව ඇති කිරීමත්ය. ඒ අනුව ඔහු සර්ව ආගමික සංහිඳියා කාරයෙකු වී ඇත. සිංහල බෞදධයන්ට නිහඬව නිවටව සිටින්නට අණ දී දෙමළ ජාතිවාදීන්ට මුස්ලිම් අන්තවාදීනට රිසිසේ නටන්ට ඉඩ සලසා ඇත්තේ එහෙයිනි.කොළම සිටින විග්නේශ්වරන් ගුරුකන්දට පැමිණ උතුරේ පන්සල් වලට විරුද්ධව පෙළපාලි යන්නේ එහෙයිනි. ඒ අතර මොවුන් විධායකය අහෝසි කොට සියලු බලතලයන් අගමැතිවරයාට ලැබෙන පරිදි විසිවන සංශෝධනයක් ගෙන එන්නට වලිකෑම පසුගියදා දැක ගන්ට හැකි විය. ජනපතිවරණයක් කටේ තියා ගෙන එය ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ අගමැතිවරයා විසිනි.මේ නිර්ලජ්ජිත ක්‍රියාවලිය තුළින් පසක් වන්නේ සිංහල බෞදධයාට තිබෙන අවසාන අයිතියත් නැති කිරීමට අවශ්‍ය ව්‍යවස්ථා මරඋගුල් අටවන්නට මොවුන් සූදනම් බවයි.මේ සඳහා සජිත් ප්‍රේමදාස ද එකඟ කර ගැනීම ඔවුන් ගේ අවසාන තුරුම්පුවයි.

        විධායකය යනු මේ රටේ සාම්ප්‍රදායානුකූලව තිබූ රාජ්‍ය නායකත්වයයි.රාජකීය තනතුරයි. එය අද ප්‍රජාතන්ත්‍රීයව සකස් ව තිබුණද රටේ වාසානාවට එම තනතුර යොදාගන්නා ආකාරය ඉතිහාසය විසින් පැහැදිලිව සාක්ෂි සහතිකව උගන්වා තිබේ. මහා විජයබාහු මෙන්ම මහා පරාක්‍රමබාහුද සයවන පරාක්‍රමබාහුද එම ආදර්ශය අපට පෙන්වා දී තිබේ.ලංකාවේ ස්වාධීනත්වයට එරෙහිව යම් අවස්ථාවක ප්‍රශ්ණයක් පැණ නැගුණද එයට නිර්භයව මුහුණ දුන්නේ ජාතික නායකත්වයයි. රජුට අවශ්‍ය ශක්තිය දීමට එදා මහාවිහාරය කටයුතු කළ ආකාරය වර්තමාන හා විහාරයට අමතක වී ගොසින්ය. මල්වතු විහාරයේ මහා නායක හිමියන් එදා ලන්දේසි යුගයේ දී ෆැල්ක් ආණ්ඩුකාරයාට  පවසන දේ මීට සාක්ෂි වෙයි. එම සාක්ෂිය මහාචාර්ය අභය ආරියසිංහ මහතා සංස්කරණය කළ ලංකාවේ රජසිරිත් සහ ලෝක චාරිත්‍ර නම් ග්‍රන්ථයට ඇතුලත් කර තිබේ.කෙසේ වෙතත් විධායකය අහෝසි කොට අගමැතිවරයෙකුට රට පැවරීම යලි රට ආපස්සට දැමීමකි.  ජනතා විමුක්ති පෙරමුණත් මෙරට බත් බැලයන් වූ එන්.ජී.ඕ. නඩයත් ලංකාව අස්ථාවර කරලන්ට ගෙන ආ මේ මත වාදය තවත් වරක් ඥානසාර හිමියන් විසින් අවලංගු කර තිබෙන ආකාරය අපට ගුරු කන්දෙන් දැක ගත හැකිය. නායකත්වයක් දක්වමින් ප්‍රශ්ණයකට නිවැරදිව මුහුණ දෙන තැන විධායකය පවතින බව මෙම සිද්දියෙන් අප තේරුම් ගත යුතුය.

ගෝඨාබය ගේ පුරවැසි කම නැති වුණ හැටි ගෝඨාබය දන්නවාද

                      

     වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ හැටියට මන්ත්‍රීධූරයක් දරන තැනැත්තෙකු තමන්ගේ රටේ පමණක් පුරවැසියෙකු විය යුතුය.ගීතා කුමාරසිංහ මහත්මියට සිය ධූරය අහිමි වූයේ මේ ව්‍යවස්ථාපිත තත්ත්වය නිසාවෙනි.දැන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ගේ ඇමරිකන් පුරවැසි භාවය ගැන බොහෝ දෙන ප්‍රශ්ණ කරමින් සිටී.ඔහු එය ඉවත් කරගත් බව දන්වා සිටියද සමාජ මාධ්‍ය ජාලා තුළ සාකච්ඡා වන්නේ වෙනත් කරුණකි.

        පුරවැසියා (Citizen) යන්න කතාබහ වන්නේ පුරාණ ග්‍රීක පෞර රාජ්‍යය තුළයි. ඔවුන්ගේ දේශපාලන මණ්ඩලය තුළ සිටින්නන් ග්‍රීක පුරවැසියන් ලෙසට හැඳින්වූහ.එය දේශපාලන පීළිබඳ බෞතීස්ම නැන්වීමක් බඳු විය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලන ක්‍රමයන් සංවර්ධනය වීමේ දී මෙම පුරවැසි අයිතිය පිළීබඳ සකච්ඡෘ වෙමින් තහවුරු වූ ආකාරය අපට ඉතිහාසයෙන් උගත හැකිය.ලංකාවේ දී පුරවැසි භාවය පීළිබඳ පළමුවරට නීතිමය ලෙසට කතා බහ වන්නේ 1948 වර්ෂයේ දීය. 1815 වසරේ  බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජයාට ලංකාව ගිවිසුමකින් භාරදුන් පසුව එංගලන්ත කීරීටයට යටත් පාලනයක් මෙහි විය. ඒ නිසා ලංකාව තුළ වාසය කරන සියලු දෙන එංගලන්ත කොළණීයකට අයත් පුරවැසියන් බවට පත් විය. නමුත් 1948 දී අපට  දේශපාලන නිදහස ප්‍රදානය කරන කල්හි මෙරට වාසය කරන සියලුම ජන කොටස් වල අයිතිය සුරැකීමට යම් නීතිමය ලියවිල්ලක් අවශ්‍ය විය. එම නිසා 1948 අංක 18 දරන පුරවැසි පනතකින් එය නීතිගත කරන ලදී. මෙම පනතේ පැහැදිලිව සඳහන් කරන කල එක කාරණයක් වෙයි.පියා සීයා හෝ මුත්තා පරම්පරාගතව ලංකාවේ ජීවත්ව සිටීයේ නම් ඔහුට පාරම්පරික පුරවැසි බව හිමිවන බවයි. යම් අයෙකු ගේ පියා හෝ සීයා පමණක් මේ රට පදිංචි කරුවන් ලෙසට සිටි අවස්ථාවකදී ඔහුට ලියාපදිංචි පුරවැසි භාවය හිමිකර දීමටද මෙම පනතින් විධි විධාන සැලැස්වීය. මේ අනුව මෙතනදී සිදු වූයේ 1815 න් පසු ලංකාවේ පදිංචි කරන ලද දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජන කොටස් වලටද ලංකාවේ නව රජයේ පුරවැසි කම ලියාපදිංචියෙන් හිමි වීමයි.ඒ  අනුව ඉන්දියාවේ සිට පැමිණී අරුණාචලම් පවුල විග්නේශ්වරන් පවුල පසුව ගල් ඔය සංවර්ධන මණ්ඩලයේ ගබඩා පාලක වශයෙන් පැමිණී රාජවරෝදියන්ට ඔහු ගේ පුතණුවන් වන ආර්.සම්බන්ධන්ට මෙන්ම සුමන්තිරන් ගේ පරම්පරාවටත් ලියාපදිංචි පුරවැසි කම හිමි වීමයි. තොන්ඩමාන් මහතාට පුරවැසි කම් ලබා දුන්නේ සිරිමා රජයයි.මෙම පනතේ  ලංකාවේ පාරම්පරිකව ජීවත්ව සිටි ජනතාව ගැන සඳහනක් තිබුණද එම පුරවැසි පනතේ කිසිම තැනක ඔවුන්ගේ අයිතීන් උරුමයන් ගැන සාකච්ඡා කර නැත. එම පනත ගෙන ආයේ බ්‍රිතාන්‍යයන් නොවේ. නිදහස ලබාගෙන ආණ්ඩු බලය හිමිකරගත් මෙරට පාලකයන්ය.

             1950 1955 වර්ෂ වලදී මෙම පනත නැවත සංශෝධනයට බඳුන් විය.ඉන්දු පකිස්ථාන් පුරවැසියන් පිළීබඳ නීති රීති එහි අඩංගු වී තිබුණි. ලංකාවට ගෙන ආ ඉන්දියානු වතු කම්කරුවන් පුරවැසි බව ගැන යලිත් 1962 වර්ෂයේ දී සාකච්චා වූ අතර 1978 දී ඇති කළ ව්‍යවස්ථාවේ  පස්වන පරිඡේදය තුළ පුරවැසි භාවය පිළිබඳ වැදගත් කරුණු රැසක් අඩංගු කිරීමට කටයුතු කර ඇත. ඒ ව්‍යවස්ථාව අනුව 1948 අංක 18 ප්‍රතිපාදනය වෙනස් කර එහි 26(2) වගන්තිය යටතේ සියලුම පුරවැසියන් මෙසේ එක සමාන කර ඇත.එනම් පුරවැසි තත්ත්වය අත්පත් කරගනු ලැබූ ආකාරය එනම් පරම්පරාවෙන්ද නැතහොත් ලියාපදිංචියෙන්ද යනු සලකා කවර වූ හෝ කාර්යයක් සඳහා ශ්‍රි ලංකාවේ පුරවැසියන් වෙසෙසා නොදැක්විය යුතුය යන්න සඳහන් කර තිබේ..ඉන් පසු උඩරට වතු වල පදිංචි දහස් ගණනක දෙමළ කම්කරුවන්ට  දිවුරුම් පෙත්සමක් මගින් ලියාපදිංචිය මගින් පුරවැසි බව හිමි කර ගැනීමේ අවස්ථාව හිමි විය.1978 ව්‍යවස්ථාවේ කළ අනෙක් ප්‍රතිපාදනය නම් එහි 91 වගන්තිය තුළ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ධූරය දැරීමට සුදුසුකම් දැරීම සඳහා වන නියමයට ලංකාවේ පුරවැසි කම් අනිවාර්යය කිරීමයි.

      මේ අනුව 1948 සිට වසර හතළික් දක්වා කාලය තුළ ලංකාවේ ජීවත්වන ඓතිහාසික පුද්ගලයන් වන සිංහලයන් ගේ භූමිපුත්‍රය අයිතිය පුරවැසි කමෙන් වසා දැමීමේ ඛේදවාචකය පීළිබඳ යම් චිත්‍රයක් මවා ගත හැකි වෙයි.දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජනතාවගේ චන්ද කුට්ටියට ඇතැම් විට කප්පමට වහල් වී සිංහල දේශපාලඥයන් කළ කුපාඩිකම් මෙලෙස හෙළිදරව් කළ හැකිය. අද වන විට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ගේ දිවිත්ව පුරවැසිභාවය ගැන බොහෝ දෙනෙකු කතා කරති. එය මහා වැරැද්දක් ලෙසට ඉස්මතු කොට ඔහුට කිසිසේත්ම ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් විය නොහැකි බවට තර්ක ඉදිරිපත් කරති.නමුත් 1948 අංක 18 දරන පනතේ පැහැදිලිව යම් කිසිවෙකු ගේ පුරවැසි කම අහෝසි වන ආකාරය දක්වා තිබේ. එනම් රාජ්‍යයට ද්‍රෝහී වීම රජයට එරෙහිව කුමන්ත්‍රණය කිරීම ආදී කරුණු ප්‍රමුඛ වෙයි. නමුත් ස්ව කැමැත්තෙන් පුද්ගලයෙකුට තමන්ගේ පුරවැසි කම අහක් කොට ගෙන යෑමටද එහි ඉඩ ප්‍රස්ථා ලබා දී තිබේ.. මෙම ප්‍රතිපාදන දෙක ඇරුණු කොට දිවිත්ව පුරවැසි බව ලබන තැනැත්තෙකුට මේ රටේ අයිතිවාසිකම් අහුරන වගන්තියක් එහි නොවේ.මෙය වූයේ කෙලෙසකද

       2015 වසරේ යහපාලන ආණ්ඩුව පත් වීමෙන් පසු දිග හැරෙන විදේශ න්‍යාය පත්‍රය යටතේ බලය බෙදීම ස්වයං පාලනය ලබා දීම මිය ගිය කොටිවන්ට වන්දි ගෙවීම ලංකාවේ ඉඩම් විදේශිකයන්ට පැවරීම වැනි බරපතල කාරණා රැසක් අන්තර්ගතව තිපබුණි. ඒවා සුමට ලෙසට ක්‍රියාත්මක කරලීමට නම් විරුද්ධ පකෂය අකර්මණ්‍ය කළ යුතුය. යහපාලන ආණ්ඩුව සිය ධූර කාලය සම්පූර්ණයෙන් ගත කළ යුතුය.  ඒ නිසාම රනිල් වික්‍රමසිංහ ප්‍රමුඛ ආණ්ඩුව දහනව වන සංශෝධනය හොර පාරෙන්ම ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධීව පාර්ලිමේන්තුව තුළ සම්මත කර ගැනීමට කටයුතු කළහ. මෙම සංශෝධනය කරලීමේ දී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා විරෝධීව බරපතල ලෙස වැරදි කීපයක් සිදු කර තිබේ. ජනමත විචාරණයකට යා යුතු ඇතැම්  වගන්ති අමු අමුවේ වෙනස් කර හිතූ මනාපයේ තමන්ට අවශ්‍ය න්‍යයා පත්‍රයට සරිලන වගන්ති ඇතුලත් කර තිබේ. එයින් එක් වගන්තියක් වන්නේ මන්ත්‍රීවරයෙකු හෝ ජනාධිපතිවරයෙකුට අපේක්ෂකත්වය ලබා ගැනීමට නොහැකි වන කොන්දේසියයි. එනම් 91 වගන්තියේ සඳහන් ලංකාවේ පුරවැසි භාවය නොමැති කෙනෙකු යන වචනය වෙනස් කොට වෙනත් රටක පුරවැසියෙක් වන  ශ්‍රී ලංකා පුරවැසියෙක් යන්න ආදේශ කිරීමයි.

    සැබවින්ම මෙය මගින් 1948 අංක 18 දරණ මූලික පනත උල්ලංඝණය කර ඇති අතර මානව හිමිකම් සම්බන්ධ ඡෙදයේ ඇතැම් වගන්තිද උල්ලංඝණය කර තිබේ. උපතින් පරම්පරාවෙන් ඉතිහාසයක් හිමි  ගීතා කුමාරසිංහට සහ ගෝඨාභාය රාජපක්ෂ මහතාට අපේක්ෂක සුදුසුකම් අහිමි වන්නේ ඒ නිසාය.කණගාටුව වන්නේ සිංහලයන් වශයෙන් තමන්ගේ අයිතිය අහිමි කර ඇති බව ඔවුන් දෙදෙනාද නොදැනීමයි.නමුත් ලියාපදිංචි කිරීමෙන් පුරවැසි බව හිමි වූ රටට එරෙහි යුධ වැදුණු කුමන්ත්‍රණය කළ ආර්.සම්බන්ධන් සුමන්තිරන් විග්නේශවරන් විජයකලා වැන පුද්ලයන්ද රිෂාඩ් බද්යුදීන් හිස් බුල්ලා වැනි ත්‍රස්තවාදයට අනුබල දෙන පුද්ගලයන්ගේද පුරවැසි කම් හොඳින්ම ආරකෂා වේ. දහනව වන සංශෝධනය සම්මත කර ගැනීමට මහින්ද රාජපක්ෂ ප්‍රමුඛ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සහාය පළ කළ බව කවුරුත් දනිති.  බරක් පතලක් නොමැතිව කළ මේ ගොන්කම් නිසා අද ඔවුන්ද අමාරුවේ වැටී සිටිති.අමාරුවේ වැටී සිටිතත් තමන් ඇතුලු සිංහල ජනතාව වැටී සිටින අගාධාය ගැන ඔවුහු නොදනිති. සමස්ත සිංහලජාතියටම මේ පුරවැසි පනත් වලින් සහ ව්‍යවසථා සංශෝධන වලින් බලවත් අසාධාරණයක් වී තිබෙන බව කියන්නට  ඔවුන්ටද හයියක් නැත.එසේ කියන්නට ශක්තියක් ලැබේ නම් රටට ද්‍රෝහී වන සම්බන්ධන් සුමන් තිරන් මෙන්ම රිෂාඩ් බද්යුදීන්  ලාගේ පුරවැසි කම අහෝසි කිරීම එතරම් ප්‍රශ්ණයක් නොවේ.

සිංහල නීති යට කරගෙන උපන් මද්‍රසාව ට යහපාලන අනුමැතිය

                          

          මේ දිනවල මාධ්‍යවල පළවෙන වාර්තා අනුව මුස්ලිම් කාන්තාවන් මුහුණ දෙන ගැටළු ගැන යම් අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිව තිබේ. අටලුගම හසීනා බියගම පාතිමා වැනි කාන්තාවන් හට මුස්ලිම් සමාජ යෙන් සිදු වන ගැහැට ඔවුහු සමාජයට මුදා හරින්නට උත්සාහ කරන ලද්දේ විසිඑක්වන දා සිදු වූ පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් අනතුරුවයි. එයට පෙර බොහෝ තැන් වලදී මේ කාන්තාවන් විඳි දුක් ගැහැට ගැන කියන්නට කෙනෙක් සිටියේ නැත. මහජන ආරක්ෂාවට සිටි පොලීසිය අවසාන වශයෙන් මුස්ලිම් මවුලවියන් ගේ පැත්ත ගන්නා අතර ඔවුන් ගේ ප්‍රශ්ණ යටපත් කරලීමටද උදව් උපකාර කරන ආකාරය පැහැදිලි විය.

         ලංකාව ඉංග්‍රීසීන්ගේ යටත් විජිතයක් ලෙසට භාර ගැනීමට ගිවිසුම් අත්සන් කරන ලද අවස්ථාවේ මේ මුස්ලිම් සමාජය හඳුන්වන ලද්දේ මහමදාගම්කාරයන් වශයෙනි. උඩරට ගිවිසුමේ කිසිම තැනක ඔවුන් ගැන සඳහනක් නොතිබුණී නමුත්  මුහුදු බඩ පළාත් වල සිටි ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව වර්ෂ 1806 දී ඔවුන් වෙනුවෙන් මහමදාගම්කාරයන් ගේ විවාහ හා දේපළ නීතිය යනුවෙන් ගැසට්ටුවක් පළ කර තිබේ.උඩරට පළාත් වල නොතිබූ මුහුදුබඩ පළාත් වල පැනවෙන වෙනම නීතියකට මෙලෙස අවතීරණ වූයේ ඇයිද යන්න සලකා බැලිය යුතුය. මෙහි ආරම්භය වූයේ ලන්දේසීන් සමග 1766 දී සිංහල රදළ වරු විසින් අත්සන් කරන ගිවිසුමයි. රට පුරා ඉඩම් වලින් ගව්වක ප්‍රමාණයක් අත් හැර ලන්දේසී කොම්පඤ්ඤයට පරිහරණයට දීමට එම ගිවිසුමෙන් එකඟ වූයේ කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහට සහ රදළවරුන්ට එරෙහිව සිංහල කුමාරයෙකු පහතරට සිට ගැසූ කැරැල්ලක් හේතුවෙනි. කෙසේ වෙතත් මේ පවරා දීම නිසා ලන්දේසීන් සිය බලතල යටතේ මුහුදු බඩ පළාත් වල සිටි වැසියන්ට නීති පැනවීමට මෙන්ම ඉඩම් ප්‍රදානය කිරීමට පටන් ගත්හ. වෙසෙසින්ම මේ අවදියේ බේරුවල ප්‍රදේශයේ වරාය ආශ්‍රීතව සිටි සංක්‍රමණීක මහමදාගම්කාරයන්ට ලන්දේසි තෝම්බු මගින් රජකාරි ඉඩම් ප්‍රදානයක් දක්නට ලැබිණ. වර්ෂ 1799 දී සිය බලකොටු සියල්ල ලන්දේසීන් විසින් ඉංග්‍රීසීන්ට පැවරූ අවස්ථාවේ දී 1766 සිට අනුගමනය කරන ලද පරිපාලන ක්‍රමවේද සියල්ල එලෙසම අනුගමනයට අදාල ප්‍රකාශනයක් ඉංග්‍රිසීන් නිකුත් කළහ. වර්ෂ 1800 න් පසු ඇඳි සිතියම් සියල්ල නිර්මාණය වන්නේ මේ බෙදීම් ඔස්සේය. විශේෂයෙන්ම  ඉංග්‍රීසීන් ලංකාව පළාත් පහකට බෙදා දක්වන කල්හි මේ බෙදීම ප්‍රයෝජනයට ගත්හ.පෙර සඳහන් කළ  1806  මහමදාගම්කාරයන්ගේ නීති එන්නේ මේ පසුබිම තුළය. මෙය 1852 අංක 08  1881 අංක 02 1888 අංක 20 1910 අංක 20 1912 අංක 09  1918 අංක 05 1922 අංක 09 සහ වශයෙන් මේ නීති සංශෝධනය වී ඇත. අනතුරුව 1931 අංක 10 මුස්ලිම් වකුෆ් පනත (1962 අංක 21 එහිම සංශොධනයි) ආදී වශයෙන් මුස්ලිම් නීති සංග්‍රහ වන්නේ ලංකාවට නිදහස ලැබීම හා වෙනම රාජ්‍ය පාලනයක් යන රීතියද සැලකිල්ලට නොගනිමිනි. 1926 දී රැජිනට එරෙහිව මිස්කින් උම්මා නම් නඩුවේ( එන්.එල් ආර්.330) දී මුස්ලිම් නීති වලට ඉඩ ලබා දීය යුතු යැයි බර්ට්‍රම් සහ ජයවර්ධන නම් විනිසුරු වරුන් දෙදෙන තීන්දුවක් දී ඇත. මේ තත්ත්වය මත 1951 දී ක්වාසි අධීකරණ පිහිටුවීම පිණිස පනතක් මගින් නීති සංග්‍රහ කර ඇත.

         සිංහල රජ දවස ලංකාවේ වෙනම මුස්ලිම් නීති හෝ දෙමළ නීති සංග්‍රහ නොකෙරුණි. රටේ වූයේ එකම රාජ නීතියයි.මහමදාගම්කාරයන් සහ දෙමළ වානිජයන් විටින් විට ලංකාවට පැමිණි අතර රටේ නීති පීළිගන්නා අයට රජු රාජකාරියක් භාර දුන්හ. ඒ සිංහල සංස්කෘතියට අනුගතව වැඩ කිරීමේ කොන්දේසි මතයි.හුළං බද්ද මඩිගේ රාජකාරිය  ඔවුන්ට පැවරූ එක් සේවාවක් විය. මේ සේවාව සඳහා  සිංහලයන් උදෙසා කරන ලෙසම  රාජකාරියට කුඩා ඉඩම් පවරා දුන්හ. මහනුවර අස්ගිරිය ගෙඩිගේ විහාරය සතුව තිබෙන ඉඩකඩම් වල   තෙල් සැපයීමේ සේවාව වර්ෂ 1824 දී මුස්ලිම් පිරිසකට  භාර දී තිබෙන්නේ රාජකාරියට යටත්වයි. අද ගෙඩිගේට නුදුරුව මීනක්කම් පල්ලිය අටවා තිබෙන්නේ මෙලෙස රාජකාරි නිසා හිමි වූ  ඉඩම් වලයි.සෙනරත් රජු ගේ කාලයේ දී තමන්ට එරෙහිව පැමිණී දේශීය බලවේග පරාජයට පත් කිරීම අරභයා මුස්ලිම් පිරිස් යොදා ගෙන ඇත.ඒ නැගෙනහිර පළාතේ පදිංචි කරවීමෙනි.ඔවුන්ට ද පාරම්පරිකව සිංහල සංස්කෘතියට අනුගත වන ලෙසට නියෝග ලැබුණද පසුව මෙම ප්‍රදේශය සිංහල රාජ්‍ය පාලනයෙන් ගිලිහී යෑම නිසා මුස්ලිම් ජනතාව සිංහලයන් ගෙන් වෙන් වීමට පටන් ගත්හ. 1818 ජාතික විමුක්ති අරගලයෙන් පසු ඉංග්‍රීසීන් විසින් නිකුත් කරන ලද රාජඥාව අනුව ප්‍රථම වරට මරක්කලයන් ගැන සඳහනක් ඇතුලත් වී ඇත.එහිදී ඔවුන් විදේශිකයන් ලෙසට වර්ග කිරීමද විශේෂයකි.

            හැටේ දශකයේ සිට වර්ෂ 2000 දක්වා කාලය ගතහොත් පාර්ලිමේන්තුව විසින් මුස්ලිම් ජනතාවට අවශ්‍ය නීති රීති විශාල ප්‍රමා තවදුරටත්ණයක් සම්මත කොට දී ඇත. 1990 දී සහාබ්දීන් නමැති අයගේ වාර්තාවක් අනුව හිටපු අධීකරණ ඇමති ආතාවුද සෙනෙවිරත්න විසින් කති උසාවි පිහිටුවීමට පසුබිම සකස් කරන ලදී.  මේ නිසා අප තේරුම් ගත යුත්තේ ඉස්ලාම් ආගම මේ රටේ ප්‍රමුඛස්ථානයට පත් වූ තරමේ පිළීගැන්මකට ලක්ව ඇති ආකාරයයි. නමුත් සිංහල නීති කිසිවක් නැවත භාවිතයට ගැනීමට ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව කිසි විටක උත්සාහ ගෙන නොමැත. පැරණි සෙල් ලිපි වල පවතින නීති සන්නස් වල පවතින නීති විශාල ප්‍රමාණයක් ගැන මූලාශ්‍ර වලින් හෙළි වන බව ඉතිහාසඥයන් පවසති.විශේෂයෙන් මාඝාතය සඳහා පැනවූ නීති. විහාර පරිපාලනයට අදාල නීති ශාසනික විනය නීති ගැන පැනවූ රීති සංග්‍රහ කර ගැනීමට පවා පාලකයන්ට නොහැකි වී තිබේ. 1931 බෞද්ධ විහාර ගම් දේවාල ගම් පනත ඇති කරන ලද්දේ ශාසනික දියුණුව අපේක්ෂාවෙන් නොවේ. බෞද්ධයන් අතර බේද ඇති කොට ශාසානික පරිහානිය සිදු වන පරිද්දෙනි.  දියවඩන නිලමේ පත් කිරීම ට දිසාපාති වරුන් ගේ චන්දය යොදා ගැනීම එක් ක්‍රමයකි. ඒවා නිසා අල්ලසට දූෂණයට ඉඩ කඩ සලසා දී තිබේ.

       පසුගිය අප්‍රියෙල් 21 දින පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් පසුව මුස්ලිම් ජනයාගේ මේ හිතුවක්කාර නීති ගැන සමාජයේ විශෘල කතාබහක් ඇති විය. විශේෂයෙන්ම සම්පූර්ණයෙන්ම මුහුණ වසා අඳින බුර්කාව මුස්ලිම් විවාහ නීතිය සහ කාති උසාවි වල නඩු තීන්දු ගැන බලවත් විරෝධයක් එල්ල විය. මුස්ලිම් කාන්තාවන් කීප දෙනෙකු අතින්ම මෙම විරෝධය එල්ල වීම විශේෂයෙකි. ආණ්ඩුව තේරිම් කාරක සභා පත් කොට දින සති ගණන කල් මරමින් සැබෑ ප්‍රශ්ණය අද වෙන විට යටපත් කොට ඇත.වෛද්‍ය සාපි ගේ සිද්දියට එදිරිව ඉදිරිපත් වූ වෛද්‍යවරුන් සහ නීතිඥයන්ට බලපෑම් එල්ල වූයේ සාෆි ගෙන් පමණක් නොවේ. අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ පොලිස් නිළධාරීන් ද වරින් වර වෛද්‍ය වරුන් අමතමින් සාක්ෂි දීම නැවැත්වීමට තර්ජනය කළ අවස්ථා තිබේ.මුස්ලිම් විවාහ හා දේපළ නීතිය සංශෝධනය කිරීමට මුස්ලිම් ආගමික කටයුතු අමාත්‍යංශයෙන් ඉදිරිපත් වූ යෝජනා අතර තිබෙන්නේ විවාහ විය යුතු වයස 18 ක් කිරීම පමණකි. එයද කාතිවරයාගේ අභිමතය පරිදි වෙනස් කළ හැකිය.

        මේ අතර මද්‍රසා පාසල් නීතිගත කරලීමටද ආණ්ඩුව ඉතා සූක්ෂමව කැස කවමින් තිබේ. මේ මද්‍රසා පාසල් 1600 ක්ට වඩා රටපුරා ලියාපදිංචි කර ඇත්තේ මුස්ලිම් ආගමික අමාත්‍යංශය මගිනි. දැන් මේ පාසල් නීතිගත කරලීමට කැබිනට් සංදේශයක් ඉදිරිපත්ව තිබෙන අතර  ඊට ඇමතිවරුන් ගේ අදහස් විමසා තිබේ. සිංහළයන්ගේ ප්‍රශ්ණ කෙසේ වෙතත් මෙවැනි බරපතල නීති රීති ගැන අබමල් රේණුවක වත් අවබෝධයක් නැති ඇමතිවරු මේ මද්‍රසාව නීති ගත කොට අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයට එක් කරගත යුතු බවට යෝජනා කර ඇත. ජනාධිපතිවරයා පවා මේ ගැන බරපතලව සිතා නැත. ඔහුද කල්පනා කරනවා ඇත්තේ ඒවා රජය හරහා අධීක්ෂණය කළහොත් ප්‍රශ්ණය අහවර වනවා කියාය. නුමුත් මද්‍රසා හරහා ඉගැන්වෙන ඉස්ලාම් මූලධර්මවාදය ශරියා නීතිය ලංකාවට අනවශ්‍ය අරාබි භාෂාව වැනි දේ මගින් සිදු වන්නේ ලංකාවේ සංස්කෘතියෙන් වෙන් වූ පිරිසක් බිහි වීමයි. එසේම ඉස්ලාමීය විද්‍යාව යනුවෙන් තවත් කුණු හරුපහයක් ඉගැන්වේ.( ලෝකය කැරකෙන බව උගන්වා තිබෙන්නේ කුරාණයේ බව මේ විද්‍යාවේ උගැන්වේ) මේ  නිසා මුස්ලිම් තරුණ පරම්පරාව සිංහලයන් ගෙන් වියුක්ත මූලධර්මවාදී පිරිසක් වීමට තිබෙන ඉඩකඩ විශාලය.

      යම් කිසි පනතක් අමාත්‍ය මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කරන්නේ නම් ඒ අමාත්‍යංශයේ විෂය සීමාව ඉක්මවා නොයා යුතු බවට නීතියක් තිබේ. එසේ නොමැති අවස්ථාවකදී එම විෂ්‍ය පථය හිමි අදාළ අමාත්‍යංශය සමග එක්කාසු වී කැබිනට් සංදේශයක් ඉදිරිපත් කළ යුතුය. මෙහිදී එලෙස සිදු වී නැත . මුස්ලිම් ආගමික කටයුතු අමාත්‍යංශය අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශයේ වගකීමද සොරගෙන හිතුවක්කාරයට කටයුතු කර තිබෙන්නේ වත්මන් අගමැතිවරයා මුස්ලිම් ආගමට ප්‍රමඛතාවය පිරිනමන නිසා විය හැකිය. මූලධර්මවාදී වැඩ කොට ජාතිවාදය අවුස්සන හිස්බුල්ලා වැන්නවුන් සිය මධ්‍යම කාරක සභාවට එක් කරගන්නා ජනාධීපතිවරයාටද  බෞද්ධයන්ට වඩා මුස්ලිම් ප්‍රජාව වැදගත් වී තිබේ.  මද්‍රෂා පාසල් වල දිනපතා කෙරෙන ඉගැන්වීම් නිසා රටේ තිබෙන පොදු අධ්‍යාපන ක්‍රමය ඒ හා ගැටෙන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. එම නිසා කැබිනට් මණ්ඩලයේ ඇමතිවරුන් කළ යුත්තේ මේ පනත ගෙන ඒමට විරුදධ වීමයී. නමුත් ඔවුහු එම පනතේ හරි වැරදි බලන්නට උත්සාහ ගනිති. මේ පනත ප්‍රතික්ෂේප කොට නිරීක්ෂණ ඉදිරිපත් කර තිබෙන්නේ චම්පික රණවක ඇමතිවරයා පමණකි. ඒ ගැන ඔහුට ස්තූතිවන්ත විය යුතුය. කෙසේ වෙතත් බ්‍රිතාන්‍ය සමයේ සිට මුස්ලිම් මූලධර්මවාදයට පාරකැපූ ඉස්ලාමීය නීති අවලංගු කරලීමට දැන් කාලය පැමිණ තිබෙන බව පෙන්වා දිය යුතුය. ඒවා සියල්ල ශූන්‍ය කොට මුස්ලිම් ප්‍රජාව රටේ පොදු නීතියකට රීතියකට යටත් කළ යුතුය.ඒ සඳහා දැඩි තීරණා ගැනීමට ඉදරිපත් වන දේශපාලන චරිතය පිළිබඳව  මේ රටේ ජනතාව විමසිල්ලෙන් බලා සිටිය යුතුය  

සම්බන්ධන් සහ සුමන්තිරන්ගේ පුරවැසිකම අහෝසි කළ හැකිද

                      

     වත්මන් ව්‍යවස්ථාවේ හැටියට මන්ත්‍රීධූරයක් දරන තැනැත්තෙකු තමන්ගේ රටේ පමණක් පුරවැසියෙකු විය යුතුය.ගීතා කුමාරසිංහ මහත්මියට සිය ධූරය අහිමි වූයේ මේ ව්‍යවස්ථාපිත තත්ත්වය නිසාවෙනි.දැන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ගේ ඇමරිකන් පුරවැසි භාවය ගැන බොහෝ දෙන ප්‍රශ්ණ කරමින් සිටී.ඔහු එය ඉවත් කරගත් බව දන්වා සිටියද සමාජ මාධ්‍ය ජාලා තුළ සාකච්ඡා වන්නේ වෙනත් කරුණකි.

        පුරවැසියා (Citizen) යන්න කතාබහ වන්නේ පුරාණ ග්‍රීක පෞර රාජ්‍යය තුළයි. ඔවුන්ගේ දේශපාලන මණ්ඩලය තුළ සිටින්නන් ග්‍රීක පුරවැසියන් ලෙසට හැඳින්වූහ.එය දේශපාලන පීළිබඳ බෞතීස්ම නැන්වීමක් බඳු විය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලන ක්‍රමයන් සංවර්ධනය වීමේ දී මෙම පුරවැසි අයිතිය පිළීබඳ සකච්ඡෘ වෙමින් තහවුරු වූ ආකාරය අපට ඉතිහාසයෙන් උගත හැකිය.ලංකාවේ දී පුරවැසි භාවය පීළිබඳ පළමුවරට නීතිමය ලෙසට කතා බහ වන්නේ 1948 වර්ෂයේ දීය. 1815 වසරේ  බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජයාට ලංකාව ගිවිසුමකින් භාරදුන් පසුව එංගලන්ත කීරීටයට යටත් පාලනයක් මෙහි විය. ඒ නිසා ලංකාව තුළ වාසය කරන සියලු දෙන එංගලන්ත කොළණීයකට අයත් පුරවැසියන් බවට පත් විය. නමුත් 1948 දී අපට  දේශපාලන නිදහස ප්‍රදානය කරන කල්හි මෙරට වාසය කරන සියලුම ජන කොටස් වල අයිතිය සුරැකීමට යම් නීතිමය ලියවිල්ලක් අවශ්‍ය විය. එම නිසා 1948 අංක 18 දරන පුරවැසි පනතකින් එය නීතිගත කරන ලදී. මෙම පනතේ පැහැදිලිව සඳහන් කරන කල එක කාරණයක් වෙයි.පියා සීයා හෝ මුත්තා පරම්පරාගතව ලංකාවේ ජීවත්ව සිටීයේ නම් ඔහුට පාරම්පරික පුරවැසි බව හිමිවන බවයි. යම් අයෙකු ගේ පියා හෝ සීයා පමණක් මේ රට පදිංචි කරුවන් ලෙසට සිටි අවස්ථාවකදී ඔහුට ලියාපදිංචි පුරවැසි භාවය හිමිකර දීමටද මෙම පනතින් විධි විධාන සැලැස්වීය. මේ අනුව මෙතනදී සිදු වූයේ 1815 න් පසු ලංකාවේ පදිංචි කරන ලද දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජන කොටස් වලටද ලංකාවේ නව රජයේ පුරවැසි කම ලියාපදිංචියෙන් හිමි වීමයි.ඒ  අනුව ඉන්දියාවේ සිට පැමිණී අරුණාචලම් පවුල විග්නේශ්වරන් පවුල පසුව ගල් ඔය සංවර්ධන මණ්ඩලයේ ගබඩා පාලක වශයෙන් පැමිණී රාජවරෝදියන්ට ඔහු ගේ පුතණුවන් වන ආර්.සම්බන්ධන්ට මෙන්ම සුමන්තිරන් ගේ පරම්පරාවටත් ලියාපදිංචි පුරවැසි කම හිමි වීමයි. තොන්ඩමාන් මහතාට පුරවැසි කම් ලබා දුන්නේ සිරිමා රජයයි.මෙම පනතේ  ලංකාවේ පාරම්පරිකව ජීවත්ව සිටි ජනතාව ගැන සඳහනක් තිබුණද එම පුරවැසි පනතේ කිසිම තැනක ඔවුන්ගේ අයිතීන් උරුමයන් ගැන සාකච්ඡා කර නැත. එම පනත ගෙන ආයේ බ්‍රිතාන්‍යයන් නොවේ. නිදහස ලබාගෙන ආණ්ඩු බලය හිමිකරගත් මෙරට පාලකයන්ය.

             1950 1955 වර්ෂ වලදී මෙම පනත නැවත සංශෝධනයට බඳුන් විය.ඉන්දු පකිස්ථාන් පුරවැසියන් පිළීබඳ නීති රීති එහි අඩංගු වී තිබුණි. ලංකාවට ගෙන ආ ඉන්දියානු වතු කම්කරුවන් පුරවැසි බව ගැන යලිත් 1962 වර්ෂයේ දී සාකච්චා වූ අතර 1978 දී ඇති කළ ව්‍යවස්ථාවේ  පස්වන පරිඡේදය තුළ පුරවැසි භාවය පිළිබඳ වැදගත් කරුණු රැසක් අඩංගු කිරීමට කටයුතු කර ඇත. ඒ ව්‍යවස්ථාව අනුව 1948 අංක 18 ප්‍රතිපාදනය වෙනස් කර එහි 26(2) වගන්තිය යටතේ සියලුම පුරවැසියන් මෙසේ එක සමාන කර ඇත.එනම් පුරවැසි තත්ත්වය අත්පත් කරගනු ලැබූ ආකාරය එනම් පරම්පරාවෙන්ද නැතහොත් ලියාපදිංචියෙන්ද යනු සලකා කවර වූ හෝ කාර්යයක් සඳහා ශ්‍රි ලංකාවේ පුරවැසියන් වෙසෙසා නොදැක්විය යුතුය යන්න සඳහන් කර තිබේ..ඉන් පසු උඩරට වතු වල පදිංචි දහස් ගණනක දෙමළ කම්කරුවන්ට  දිවුරුම් පෙත්සමක් මගින් ලියාපදිංචිය මගින් පුරවැසි බව හිමි කර ගැනීමේ අවස්ථාව හිමි විය.1978 ව්‍යවස්ථාවේ කළ අනෙක් ප්‍රතිපාදනය නම් එහි 91 වගන්තිය තුළ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ධූරය දැරීමට සුදුසුකම් දැරීම සඳහා වන නියමයට ලංකාවේ පුරවැසි කම් අනිවාර්යය කිරීමයි.

      මේ අනුව 1948 සිට වසර හතළික් දක්වා කාලය තුළ ලංකාවේ ජීවත්වන ඓතිහාසික පුද්ගලයන් වන සිංහලයන් ගේ භූමිපුත්‍රය අයිතිය පුරවැසි කමෙන් වසා දැමීමේ ඛේදවාචකය පීළිබඳ යම් චිත්‍රයක් මවා ගත හැකි වෙයි.දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජනතාවගේ චන්ද කුට්ටියට ඇතැම් විට කප්පමට වහල් වී සිංහල දේශපාලඥයන් කළ කුපාඩිකම් මෙලෙස හෙළිදරව් කළ හැකිය. අද වන විට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා ගේ දිවිත්ව පුරවැසිභාවය ගැන බොහෝ දෙනෙකු කතා කරති. එය මහා වැරැද්දක් ලෙසට ඉස්මතු කොට ඔහුට කිසිසේත්ම ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් විය නොහැකි බවට තර්ක ඉදිරිපත් කරති.නමුත් 1948 අංක 18 දරන පනතේ පැහැදිලිව යම් කිසිවෙකු ගේ පුරවැසි කම අහෝසි වන ආකාරය දක්වා තිබේ. එනම් රාජ්‍යයට ද්‍රෝහී වීම රජයට එරෙහිව කුමන්ත්‍රණය කිරීම ආදී කරුණු ප්‍රමුඛ වෙයි. නමුත් ස්ව කැමැත්තෙන් පුද්ගලයෙකුට තමන්ගේ පුරවැසි කම අහක් කොට ගෙන යෑමටද එහි ඉඩ ප්‍රස්ථා ලබා දී තිබේ.. මෙම ප්‍රතිපාදන දෙක ඇරුණු කොට දිවිත්ව පුරවැසි බව ලබන තැනැත්තෙකුට මේ රටේ අයිතිවාසිකම් අහුරන වගන්තියක් එහි නොවේ.මෙය වූයේ කෙලෙසකද

       2015 වසරේ යහපාලන ආණ්ඩුව පත් වීමෙන් පසු දිග හැරෙන විදේශ න්‍යාය පත්‍රය යටතේ බලය බෙදීම ස්වයං පාලනය ලබා දීම මිය ගිය කොටිවන්ට වන්දි ගෙවීම ලංකාවේ ඉඩම් විදේශිකයන්ට පැවරීම වැනි බරපතල කාරණා රැසක් අන්තර්ගතව තිපබුණි. ඒවා සුමට ලෙසට ක්‍රියාත්මක කරලීමට නම් විරුද්ධ පකෂය අකර්මණ්‍ය කළ යුතුය. යහපාලන ආණ්ඩුව සිය ධූර කාලය සම්පූර්ණයෙන් ගත කළ යුතුය.  ඒ නිසාම රනිල් වික්‍රමසිංහ ප්‍රමුඛ ආණ්ඩුව දහනව වන සංශෝධනය හොර පාරෙන්ම ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධීව පාර්ලිමේන්තුව තුළ සම්මත කර ගැනීමට කටයුතු කළහ. මෙම සංශෝධනය කරලීමේ දී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා විරෝධීව බරපතල ලෙස වැරදි කීපයක් සිදු කර තිබේ. ජනමත විචාරණයකට යා යුතු ඇතැම්  වගන්ති අමු අමුවේ වෙනස් කර හිතූ මනාපයේ තමන්ට අවශ්‍ය න්‍යයා පත්‍රයට සරිලන වගන්ති ඇතුලත් කර තිබේ. එයින් එක් වගන්තියක් වන්නේ මන්ත්‍රීවරයෙකු හෝ ජනාධිපතිවරයෙකුට අපේක්ෂකත්වය ලබා ගැනීමට නොහැකි වන කොන්දේසියයි. එනම් 91 වගන්තියේ සඳහන් ලංකාවේ පුරවැසි භාවය නොමැති කෙනෙකු යන වචනය වෙනස් කොට වෙනත් රටක පුරවැසියෙක් වන  ශ්‍රී ලංකා පුරවැසියෙක් යන්න ආදේශ කිරීමයි.

    සැබවින්ම මෙය මගින් 1948 අංක 18 දරණ මූලික පනත උල්ලංඝණය කර ඇති අතර මානව හිමිකම් සම්බන්ධ ඡෙදයේ ඇතැම් වගන්තිද උල්ලංඝණය කර තිබේ. උපතින් පරම්පරාවෙන් ඉතිහාසයක් හිමි  ගීතා කුමාරසිංහට සහ ගෝඨාභාය රාජපක්ෂ මහතාට අපේක්ෂක සුදුසුකම් අහිමි වන්නේ ඒ නිසාය.කණගාටුව වන්නේ සිංහලයන් වශයෙන් තමන්ගේ අයිතිය අහිමි කර ඇති බව ඔවුන් දෙදෙනාද නොදැනීමයි.නමුත් ලියාපදිංචි කිරීමෙන් පුරවැසි බව හිමි වූ රටට එරෙහි යුධ වැදුණු කුමන්ත්‍රණය කළ ආර්.සම්බන්ධන් සුමන්තිරන් විග්නේශවරන් විජයකලා වැන පුද්ලයන්ද රිෂාඩ් බද්යුදීන් හිස් බුල්ලා වැනි ත්‍රස්තවාදයට අනුබල දෙන පුද්ගලයන්ගේද පුරවැසි කම් හොඳින්ම ආරකෂා වේ. දහනව වන සංශෝධනය සම්මත කර ගැනීමට මහින්ද රාජපක්ෂ ප්‍රමුඛ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සහාය පළ කළ බව කවුරුත් දනිති.  බරක් පතලක් නොමැතිව කළ මේ ගොන්කම් නිසා අද ඔවුන්ද අමාරුවේ වැටී සිටිති.අමාරුවේ වැටී සිටිතත් තමන් ඇතුලු සිංහල ජනතාව වැටී සිටින අගාධාය ගැන ඔවුහු නොදනිති. සමස්ත සිංහලජාතියටම මේ පුරවැසි පනත් වලින් සහ ව්‍යවසථා සංශෝධන වලින් බලවත් අසාධාරණයක් වී තිබෙන බව කියන්නට  ඔවුන්ටද හයියක් නැත.එසේ කියන්නට ශක්තියක් ලැබේ නම් රටට ද්‍රෝහී වන සම්බන්ධන් සුමන් තිරන් මෙන්ම රිෂාඩ් බද්යුදීන්  ලාගේ පුරවැසි කම අහෝසි කිරීම එතරම් ප්‍රශ්ණයක් නොවේ.

කාලය විසින් නිර්දේශිත පාලකයෙකු ගෙන් බලාපොරොත්තු විය යුත්තේ කුමක්ද

                 

             මෙම ලිපිය සමග ඇති සිතියම හොඳින් නිරීක්ෂණය කළහොත් වටහා ගැනීමට හැකි වන්නේ ලංකාවේ පළාත් කීපයක බෞද්ධ ජනගහනය ඉක්මවා වෙනත් ආගමිකයන්  ඉදිරියට පැමිණ ඇති ආකාරයයි. මේ සිතියම පළ වී තිබෙන්නේ 1915 වර්ෂයේ ජන ලේඛන කොමසාරිස් ඊ.බී.ඩෙන්හැම් ගේ පාලන වාර්තාව තුළයි.1815 වසරේ ලංකාවේ දේශපාලන බලය බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටයට පවරා දීමෙන් පසු සියක් වසරක් තුළ ඔවුන් කළ කී හරිය මෙම සිතියමින් පැහැදිලිවේ. මෙතෙක් සංක්‍රමණිකයන් වශයෙන් සිටි දෙමළ මුස්ලිම් වර්ගයන්ට පුරවැසි කම දීම.ඔවුන් පාලනය කරලීමට නව නීති සැකසීම ඔවුන් වෙනුවෙන් භූමිය වෙන් කිරීම ආදී ක්‍රියාන්විතයන් එහි වෙයි. දැන් 2015 වසර ගෙවී ගොස් අවසන්ය. 1915 සිට තවත් වසර සියයක් ඉක්ම ගොසින්ය.අද මෙවැනි සිතියමක් සකස් කළහොත් සිංහල බෞද්ධ ජනගහනය ඉක්මවා ගිය පළාත් ගැන හොඳින් අවබෝධ කර ගතහැකි වනවා නොඅනුමානය.විශේෂයෙන්ම 2012 ජන සංගණන වාර්තාව තුළම මෙය පැහැදිලි කර ගත හැකිය. කාලය විසින් නාව පාලකයෙකු පිළිබඳ බලාපොරොත්තුවක් අප තුළ ජනිත කර තිබෙන්නේ මෙවැනි පසුබිමක් තුළය.

     1948 දී බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටයෙන් අප යම් තරමක් නිදහස් වී 1972 දී ස්වාධින ජනරජයක් බවට පත් වූ පසුවත් මේ සෝදා පාලුව නිමා වී නොමැති බව එයින් පෙනේ.. අද කොළඹ නගර සභා සීමාවේ සිංහල ජනගහනය සියයට විසිහතර දක්වා අඩු වී තිබේ.අම්පාර හා ත්‍රිකුණාමලය නොමැති නම් සමස්ත නැගෙනහිර පළාතම සිංහලයන්ට අහිමි වනවා ඇත.ඩී.එස්.ජෝන් දෙදෙනාගේ ජනපදකරණය තුළින් යම් ප්‍රගතියක් මෙම පළාත් වල අත් පත් කරගෙන තිබුණද මේ තත්ත්වය තව කෙතෙක් දුර රඳවා ගබා ගත හැකි දැයි අවිනිශ්චිතය.සිංහල  බෞද්ධ පළාතක් ලෙසට තිබූ උඩරට පළාතෙන් නුවර එළිය දිස්ත්‍රික්කයක් ලෙසට කඩා දෙමළ ජනගහනයට අවශ්‍ය පහසුකම් සලසවා පුරවැසි කම් ප්‍රදානය කර ඇත.අද එහි දේශපාලන තීරකයෝ ඔවුන් වෙති.

        පසුගියදා එල්ල වූ පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් පසු අන්තවාදී මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන් ගේ ඉලක්ක පිළිබඳව සිංහල සමාජයට මනාව වැටහී යන්නට ඇතිවාට නිසැකය.විශේෂයෙන් රිෂාඩ් බද්යුදීන් හා හිස්බුල්ලා විසින් දියත් කරන ලද මුස්ලිම් ව්‍යාප්ත වාදය අද එක්සත්ජාතික පක්ෂයේ බල කඳුවුරුද ග්‍රහණය කරගැනීමට සමත්ව තිබේ.අනෙක් අතින් සුමන්තිරන්ලාගේ දෙමළ ජාතිවාදී බල ග්‍රහණය කොළඹ දේශපාලනය පමණක් නොව නිළධාරින් ඔස්සේද ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබේ.මෙ සියල්ල සාර්ථක ව ඉදිරියට ගෙන යෑමට අතහිත දෙන්නේ එදා බ්‍රිතාන්‍ය නම් අද ඇමරිකාවයි. ඔවුහු සිංහලයන් ශූන්‍ය කරලීමට අන්තිම තුරුම්පුවත් ගැසීමට කල් යල් බලමින් සිටී.

          සිංහලයන් මේ රටේ භූමිපුත්‍රයන් බව කියැවෙන්නේ එයට ඉතිහාසය නමැති ඔප්පුවක් තිබෙන බැවිනි. උතුරත් දකුණත් නැගෙනහිරත් බටහිරත්  තිබෙන ජීවමාන බෞද්ධ පුරාවස්තු අතර තිබෙන දාගැබ් කොරවක් ගල් බුදු පිළිම සහ සෙල් ලිපි වලින්  පමණක්ම සිංහල බෞද්ධ අයිතිය ලොවට හඬ ගා කිව හැකිය.වසර දෙසීයක් පමණ කාලයක සිට  මෙරටට පැමිණි සාක්‍රමණිකයන් වන දෙමළ සහ මුස්ලිම් ජන කොටස් විසින් මේ භූමිය අල්වා ගෙන සිංහලයන් ඉන් පළවා හැර දෙශපාලන බල ආධිපත්‍ය ඇති කරගෙන තිබේ.ඊනියා දෙමළ ප්‍රදේශ යනුවෙන් නම් කරමින් බණ්ඩාරනායක රජයේ සිංහල භාෂා පනතට සංශෝධන එක් කරමින් භූමිය පමණක් නොව උතුරේ භාෂා අයිතියද සිංහලයන් ගෙන් උදුරාගෙන තිබේ.අද වන විට උතුරේ තිබෙන බෞද්ධ පුරාවස්තු ඩෝසර කරමින් නිධන් වස්තු කොල්ල කමින් ඒ මත කෝවිල් ඉඳි කරගන්නට නීතියද අව භාවිත කරමින් පවතී.අවාසනාවකට වර්තමාන සංස්කෘතික ඇමතිවරයා යටතේ තිබෙන අමාත්‍යංශය මගින් උදාගම් හදන්නේ ද මේ පුරාවස්තු ඩෝසර කරමිනි.මේ අස්සේ සාෆි දොස්තර විසින් කළ ගර්භාෂ සංහාරය යටපත් කරලීමට දත් දොස්තරගේ සිට ඔවුන්ට රැකවල් දෙන යහපාලන කොන්දොස්තරලාගේ ද මහත්ම වෑයම වීතිබේ.නමුත් අර්ජුන් මහෙන්ද්‍රන් ලා  සහරාන් ලා සහ සාෆී ලාගේ කුමන්ත්‍රණය මෙහෙයවූ මහම ලොකු මොළ කරු මේ රටේ සිංහල බහුතර පක්ෂයක අසමසම නායකයෙකි.ව්‍යවස්ථා සම්පාදනය මගින් බෙදුම්වාදයට සුජාතබව දෙන්න වලිකන තක්කඩියෙකි.සුද්දා ලබා දුන් පක්ෂ දෙශපාලනය විසින් සිංහල ජනතාවට හිමිකර දුන් බරව කකුළ එයයි.

        දැන් මේ හොඳටම ඇති යැයි බොහෝ අයට සිතනවා නිසැකය.ඒ මන්ද පාර්ලිමේන්තුව ඇතුළු මුලු දේශපාලන ක්ෂේත්‍රයම ගන්දස්කාරයෙන් යුක්ත මීතොටමුල්ලක් වීමයි.කලකට පෙර කරුණාරත්න ජයසූරිය කතානායකට මහාසංඝ රත්නයෙන් සම්මාන  හිමි විය. .හඬින් චන්දය විමසා විශ්වාස භංගය ජයගත් කරු ජයසූරිය ඇමරිකන් තානාපති වරුන් ගේ ඕඩරයට නටන රූකඩයක් බව මේ කිසිවෙකුටත් අවබෝධ වී නැති ගානය.රනිල් ට විපක්ෂ නායකකමේ වත් එල්ලී සිටින්නට සිටින හොඳම අපේක්ෂකයා වන්නේ ඔහුයයි කල්පනාවක් මතුව තිබේ.දැන් සිංහල බෞද්ධ බහුතරය විකල්පයක් සොයමින් ඔල්වරසන් නගමින් සිටින කාල වාකවානුවයි.එදා කොටි ග්‍රහණය මැද්දේ යුදධය නිමා කරලීමට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාව ඉල්ලා සිටියේද ඒ ආකාරයෙනි. ඔහු යුද්ධය ශූර ලෙසට නිමා කලා පමණක් නොව ශක්තිමත් දේශපාලනයකට ඹුලාරම්භය ඇති කලේය( සයවන පරාක්‍රමබාහු යුගයෙන් පසු ). එහෙත් සිංහල බෞද්ධ අපේක්ෂාව ඉටු විණිද.ඒ අපේක්ෂාව මහින්ද සමග එකට සිට ඉටු කරනු ඇතැයි චම්පික රණවක කෙරෙහි මෙරට දේශප්‍රේමී සිංහලයන් දෑස් දල්වා බලා සිටියහ.අවසානයේ 2014 වන විට ඔහු මහින්ද අතහැර විජාතික කඳවුරට තුරුලු විය. ඒ යහපාලනය ලවා සිංහල අපේක්ෂාවන් දිනවීමට නොවේ. විජාතික පාලනයේ බලාපොරෙත්තු වඩාත් දක්ෂ අන්දමින් ඉටු කරලීමයි. මිලේනියම් චැලෙන්ජ් කෝපරේෂන් හරහා රට දෙකඩ කරවන ආරථික කොරිඩෝවේ දේශීය නියේජිතයා වන්නේ රනිල්ටත් වඩා චම්පික බවට අද තහවුරුවක් ලැබී තිබේ.1915 වැනි ඈත කාලයකදී ඩෙන්හැම් විසින් අපට පෙන්වා දුන් සත්‍යය එනම් සිංහලයා ක්‍රමයෙන් අන්‍ය ජන වර්ග වල දේශපාලනයෙන් කොටුවනවා යැයි යන සත්‍යය තෙරුම් ගෙන ඒ කටුක යථාර්ථය අභිබවමින් මොවුන්ට ඉදිරියට යන්නට බැරි වූයේ ඇයි.

         2019 වසර අග භාගයේ පවත් වාවිය යැයි විශ්වාස කරන ජනාධිපතිවරණයක්  ගැන සිහියෙන් එහි බලාපොරොත්තු දල්වා ගෙන අපේක්ෂකයන් තෝරන සිංහලයන්ට තමන්ගේ ඉරණම ගැන හන්කවිසියක් මතක් වී තිබේද. අපේක්ෂකයන් ගේ හොඳ  නරක දක්ෂතා ගැන අධිතක්සේරුවක සිටින සමාජයක් බැවින් සිංහල රට ගෙන යායුතු නිවරදි දිශානතිය ගැන තේරුමක් ගන්නට අවකාශයක් නොමැති බව පෙනේ.ගෝඪාභය රාජපක්ෂ ගේ ඇමරිකන් පුරවැසි බව ගැන කතා කරන පක්ෂවලට ලැදි සිංහලයන් ඔහුගේ භූමිපුත්‍ර අයිතිය ගැන කතා නොකරති.තමන් උපන් භූමිය වෙනුවෙන් තමන්ගේ ජාතිය වෙනුවෙන් ශාසනය වෙනුවෙන් වැඩ කරන්නා භූමිපුත්‍ර යෙකි.පෙර සඳහන් කළ පරිදිම ලංකාවේ හැම බිම් අඟලක්ම සිංහලයන් බහුතරයකගේ බලය ඇති තැන් බවට පත් විය යුතු බව ඉන් ගම්‍ය වේ.. මේ රටේ රණ විරුවන් දිවි පුදා හෝ ආබාධිත වී රට රැක ගත්තේ එවැනි අරමුණකින්ය.වසර දෙසීයක් තුළ සිංහල භූමි පුත්‍රයන්ට ස්වකීය මාතෘ භූමිය අහිමි කළ අණ පනත් රාශියක් ඇත. පළාත් සභා පනත වැනි බෙදුම්වාදී රේඛා ගැසූ පනත් ඇත. සහජීවනය හෝ සංහිඳියාව නාමයෙන් බෞද්ධ උරුමය සඳහා වැඩ කරන්නට සීමා පණවන අධිකරණමය නීති පද්ධතියක් ස්ථාපිතව තිබේ. මේවා ගැන සිහි බුද්ධියෙන් සිතන්නන් විරලය. සිතුවද එම සීමාවන් අතික්‍රමණය කරමින් සිංහල බෞද්ධ උරුමයන් ස්ථාපිත කරන්නට වෙහෙසෙන සත් පුරුෂයන් ද ඉතා විරලය.මෙම විරලතාවය නැති කොට ජාතිමාමකත්වයෙන් බහුලතාවය ඇති සිංහල ජනතාවක් රට තුළ ස්ථාපිත වුවහොත් ඉදිරියේ දී පත් වන නව ජනාධිපතිවරයාටද එසේ කරන්නට ශක්තියක් ලැබෙනවා නිසැකය.

           රටක් නැගිට්ටුවන්නට කළ යුත්තේ කුමක්දැයි ඇතිවන සංවාදයේ දී මෙරට ආර්ථික දිශානතිය මෙන්ම භූගොලීය සාධකයන්ද ඉතා වැදගත්ය. මේවාට අවශ්‍ය ශක්තිය ලබා දෙන්නේ සොබා දහමයි. සොබාදහමට ආශීර්වාද කරන සම්‍යක් දෘෂ්ඨික බලවේගයි. දළදා වහන්සේ මුල් කරගත් මෙරට සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියයි. දෙමළ මුස්ලිම් සාංක්‍රමණිකයන්ට එදා රජ දවසදී ඌලියම් බදු ගෙවා සිංහලයන් ගේ සම්පත් භුක්ති විඳීමට මෙන්ම වෙළෙඳාමටද ඉඩ හසර තිබුණි.මහනුවර රාජධානියට ලුණු සැපයීමේ බද්ද ඔවුන්ට පැවරුණේ ඒ නිසාය.ගම් වදින ත්‍රස්තවාදී දෙමළුන් අල්වා මාවටුතොටින් පළවා හැරිය යුතු බවට සෙල් ලිපි කීපයකම අණ පනත් පනවා තිබුණි.මෙරට වාසය කරන විදේශිකයන් සිංහල සංස්කෘතිය යටතේ සිටිය යුතු බවට කෙරෙන ආඥාවන් එයයි.අද වන වට සිංහලයා පක්ෂ තුළට කොටු කර දෙමළ මුස්ලිම් ජාතිකත්වයක් ඔසවා තබා සිංහලයාට පහරන්නේ සුද්දන් පස්සේ යන කැනහිල්ලුය.අපගේ පැරණී සිරිත රකින්නට පවත්වා ගෙන යෑමට යම් පාලකයෙකු උත්සාහ කන්නේ නම් ඔහුට නිතැතින්ම ආරක්ෂාව මෙන්ම පින් මහිමයද උදාවන බව අතීත මහාවංශ උදාහරණ වලින් පෙන්වා දිය හැකිය. දුටු ගැමුණු කුමරු රජ දවස දිවයිනේ නන් දෙසින් තඹ රිදී පහළ වූ හැටි මතක් කරනු මැනවි.දිගාමඬුල්ල සශ්‍රීක වූ හැටි මතක් කරනු මැනවි. කාවන්තිස්ස දුටු ගැමුණු කලා මෙන් ධාතුසේන රජු ඉටුකලාමෙන් මාන කුමරු කලා මෙන් මහා විජයබාහු මහා පරාක්‍රමබාහු ගේ ජයග්‍රහණයන් මෙන් දෙවන සහ සයවන පරාක්‍රමබාහු කාලයේ සතුරාට නිසි පරිදි මුහුණ දුන්නා මෙන් පළමුවන විමලධර්ම සූරිය වැනි අසම සමව කාලය විසින් නිර්දේශිත රජවරු කලදේ අදටත් වලංගුය.ඒ මග ගැන්මට දැන් කාලයයි.

බෙදුම්වාදයේ ගමන් මග ඔලුවිල් සිට සයින්දමරතු දක්වා

                                     

            මුස්ලිම් අන්තවාදීන් විසින් එල්ල කරන ලද පාස්කු ප්‍රහාරය අහම්බයක් නොවන බව දැන් සනාථ වී ඇත. තේරීම් කාරක සභාව විසින් ඉදිරියේ දී කුමන ආකාරයේ වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කළද මෙම ප්‍රහාරය පිටුපස ඇමරිකාව සිටින බවද ඒ සඳහා ලංකාවේ අගමැති ඇතුළු දේශපාලන නායකයන් දැනුම්වත්ව සිටි බවද පැහැදිලිය.මෙම ප්‍රහාරයට පසුබිම් වූ වහාබ් ත්‍රස්තවාදය ව්‍යාප්ත කරලීම ට සෘජුව චෝදනා එල්ල වූ අමාත්‍ය රිෂාඩ් බද්යුදීන් හිටපු ආණ්ඩුකාර හිස්බුල්ලා හලීම් පමණක් නොව රවුෆ් හකීම්  ආදී මුස්ලිම් දේශපාලනඥයන් නිදොස් කොට නිදහස් කරලීමේ අගමැති මෙහෙයුම දැන් ආරම්භ ව ඇත.යලි ඇමති ධූර භාර ගනිමින් එම සංඥාව සමාජයට මුදා හැර තිබේ.නමුත්  පාස්කු ප්‍රහාරය දිගු කාලීන කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිඵලයක් යැයි  සිංහල සමාජය තේරුම් ගෙන තිබෙන්නේද ..

         ලංකාවේ මුස්ලිම් ජනගහනය සියයට දහයකට ආසන්න කුඩා ප්‍රමාණයකි. එහෙත් වර්තමානය වන විට ඔවුහු දේශපාලන වශයෙන් බලවත් පිරිසක්ව සිටිති. එසේම රටේ වානිජ මර්මස්ථානයන් අල්වාගෙන බල ආධිපත්‍ය පතුරුවන පිරිසක් වී සිටිති. ඉංග්‍රීසීන් ගේ පිහිටෙන් ලංකාවේ පුත්තලම මඩකලපුව ආදී තැන්වල  පිහිටි ඔවුන් ගේ තාවකාලික ජනාවාස වලට ස්ථීර ඉඩම් අයිතිය ලැබෙන්නට ආරම්භ වූයේ ඔවුහු වෙල්ලස්ස අරගලයට විරුද්ධව ඉංග්‍රීසීන් ගේ පැත්ත ගෙන ක්‍රියා කළ හෙයිනි.මේ නිසා  නැගෙනහිර මුස්ලිම් පාලකයෙක්  පත් කර ගැනීම දක්වා එම තත්ත්වය දුර දිග ගියේය.මෙම බල ආධිපත්‍ය පසු කාලයේ දී ඉහළ අධ්‍යාපනයට යොමු වූ මුස්ලිම් විද්වතුන් විසින් ස්වකීය ග්‍රහණයට නතු කර ගත්තේය. සිද්දි ලෙබ්බේ  ගේ ඉගැන්වීම මත දහනව වන සියවස අග භාගය වන විට මුස්ලිම් මූලධර්මවාදයට පදනම වැටුණි.1926 වන විට මුස්ලිම් ජනයාට අවශ්‍ය ශරියා නීති තහවුරු කරලීමට ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව පියවර ගත්තේය. මේ අතර වාරයේ නැගෙනහිර දෙමළ බෙදුම්වාදයට සමාන්තරව මුස්ලිම් දේශපාලනයද නැගී එන්නට ඉඩකඩ විවිර විය. එම්.එස්. හමීඩ් එහි මූලාරම්භකයා වෙයි.ඔහු මඩකලපු හා කල්මුණේ පළමු දේශපාලන නියෝජිතයා වූ මාකන්මාකර් මෙන්ම කොළඹ දෙශපාලන නායකයා වන ටී.බී.ජයාට හාත්පසින්ම වෙනස්ව මූලධර්මවාදයට නතුව සිටියේය.ෆෙඩරල් පක්ෂය හා එක්ව දෙමළ කතා කරන මුස්ලිම් ජනයාට වෙනම පාලනයක් සඳහා මතවාද ඉදිරිපත් කලේය.අවසානයේ එම්.එම්.මහමුද් ගේ මූලිකත්වයෙන් මූලධර්මවාදී ඉස්ලාම් පෙරමුණ බිහි විය.එම තත්ත්වය මත 1970 වන විට සමගි පෙරමුණ ආණ්ඩුවට අභියෝගයක් ලෙසට නින්දවුර් සහ  පොතුවිල් ඔවුන් ට ජය ගැනීමට හැකි විය. මෙයට සෘජුව උපකාර කලේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයයි.

           අසූව දශකයේ කොටි සංවිධානය විසින් දෙමළ බෙදුම්වාදය පෝෂණය කරමින් ඊලාම් ව්‍යාපරය ක්‍රියාකරන අවස්ථාවේ දී නැගෙනහිර මුස්ලම් නායකයෙකුව සිටි අශ්රොෆ් මේ දෙමළ නායකයන් සමග බෙදුම්වාදයට හවුල්ව සිටියේ ප්‍රභාකරන්දෙමළ ඊලම අතහැරියද අශ්රොෆ් එය අත හරින්නේ නැති බවද කියා පාමිනි. අශ්රෝෆ් 1981 දී මුස්ලිම් කොන්ග්‍රසය බිහි කරනුයේ එහෙයිනි. ඔහු ප්‍රේමදාස ලවා මුස්ලිම් නියෝජිත සංඛ්‍යාව වැඩි කර ගැනීමට උපක්‍රම ස්ථාපනය කර ගත්තේය.දිස්ත්‍රික් චන්ද ප්‍රතිශතය සියයට පහ දක්වා අඩු කරගැනුණී.

       කොටි සංවිධානයෙන් මනාව ඉගෙනගත් අශ්රොෆ් සිය පක්ෂය ආරම්භයේ සිටම බෙදුම්වාදි මාවතේ ගමන් කරවීමට උත්සාහ දැරීය. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ මෙතෙක් ප්‍රධාන පක්ෂ සමග බැදී සිටි මුස්ලිම් නායකයන් ද සිය මතවාදයන් වෙනස් කර ගැනීමට පෙළඹවීමයි.මේ යුගයේ මුස්ලිම් ලෝකයේ ඇති වූ නව ප්‍රවණතාවන්ද මෙයට බලපාන්නට ඇතිවාට නිසැකය.අරාබියේ සේවය සදහා ලංකාවෙන් පිටත්ව යෑම එහි මුදල් මගින් නැගෙනහිර පළාත් පොහොසත් වීම. ආදී කාරණා සමග කොටි සංවිධනය පරාජයට පත් කිරීමත් සමග එම පළාතේ ඇති වූ දේශපාලන රික්තය මෙයට පසුබිම් වූයේය.2003 වර්ෂයේ දී ඔලුවිල් හි පැවැත්වූ මුස්ලිම් කොන්ග්‍රස් සම්මේලනයේ දී කරුණු පහක් සම්මත කර  ගැනීමට ඔවුහු සමත් විය. එහි පළමුවැන්න වූයේ නැගෙනහිර මුස්ලිම් ජනතාව අංග සම්පූර්ණ වෙනම ජාතියක් වශයෙන් පෙනී සිටිය යුතු බවයි. දෙවැන්න වූයේ උතුර සහ නැගෙනහිර දෙපලාත මුස්ලිම් ජනතාවගේ ඓතිහාසිකක නිජ බිම් වශයෙන් පිළිගත යුතු බවයි. තෙවැන්න වූයේ මේ මුස්ලිම් ජනයාට මුස්ලිම් තේසම් නමින්  වෙන්ව ජීවත් වීමට ස්වයං නිර්ණ අයිතිය ඇති බවයි.සිවු වැන්න නම් උතුරු සහ නැගෙනහිර දෙපලාත සියලු බහුතර මුස්ලිම් ප්‍ර දේශ එකට එක් කර මුස්ලිම් තේසම් නමින් මුස්ලිම් රාජ්‍ය පාලනයක් ඇතිවිය යුතු බවයි.අවසානයේ දී සඳහන් වන්නේ උතුර සහ නැගනහිර පළාත් වලින් පරිබාහිර ව ජීවත් වන මුස්ලිම් ජනයාද මේ මුස්ලිම් රාජ්‍යය පාලනයට යටත් විය යුතු බවයි.

       ගුවන් අනතුරකින් මිය ගියද අශ්රොෆ් ගේ බෙදුම්වාදී සිහිනයට අවශ්‍ය මතවාදී පන්නරය මුස්ලිම් දේශාපාලනය තුල ස්ථාපිත වූයේ එලෙසය. ඉන් පසු ඔවුහු එම අරමුණ ඉටු කර ගැනීම උදෙසා කළ හැකි හැම දෙයක්ම කළහ.ආර් ප්‍රේමදාස යුගය මේ මූලධර්මවාදීන්ට යහපත් කාලයක් විය. ලංකාවේ වානිජ භූමිය ඉස්ලාම්කරණය වන්නේ ප්‍රේමදාස පාලනයේ පිහිටෙනි.එසේම  මෙතෙක් කුඩා ඒකක වලට සීමා වී තිබූ ආරාබි පාසල් සංඛ්‍යාව වැඩි කර ගැනීම පෙර පාසල් සහ මුස්ලිම් පාසල් වැඩි කර ගැනීම මද්‍රසා නමින් හැඳුන්වූ පාසල් ස්ථාපිත කර ගැණිම  සහ මුස්ලිම් විශ්ව විද්‍යාල බිහි කර ගැනීමද සිදු විය. අවසානයේ සදහන් කරන ලද මුස්ලිම් විශ්ව විද්‍යාලයක් සඳහා හිස්බුල්ලා පෙළඹෙන්නේ අහම්බයක් ලෙසට නොවන බව මේ පසුබිමෙන් තෙරුම් ගත යුතුය. එසේම මුස්ලිම් ආගමික කටයුතු ආමාත්‍යංශයෙන් මද්‍රසා පාසල් 1600 වඩා ප්‍රමාණයක් ලියාපදිංචි කර ගැන්මට අවසර දී ඇත්තේ මේ මතවාදී ප්‍රවේශයන්ට යටවයි.අද ශරීය බැංකු ශරියා උසාවි නොහොත් කාති උසාවි වශයෙන්  සෑම අස්සක් මුල්ලක් නෑරම ක්‍රියාත්මක වන්නේ ඔලුවිල් ප්‍රකාශනයේ  සඳහන් මතවාදී කරුණු ඉලක්ක කොට ගෙනය.

         නැගෙනහිර පළාතේ ජනගහනය සඳහා මුස්ලිම් අය ආදේශ වන්නේ සෙනරත් රජුගේ ක්‍රියාකලාපය නිසා බවට තොරතුරු ඉතිහාසයේ ඇත. එහෙත් බහුතර මුස්ලිම් ජන කොටසක් නැගෙනහිර ව්‍යාප්තියක් දක්වන්නේ ඉංග්‍රීසීන්  ගේ උදව් ඇතිවයි. ඔවුහු 1766 ගිවිසුම නිසා සිංහල රජුට අහිමි වූ මුහුදු බඩ බිම් තීරු වල වෙළෙදාමට නැවතුණහ. ඉංග්‍රීසීන් ඔවුන්ට මුක්කුවාර් නීති පද්ධතිය යටතේ ඉඩම් ලබා දුන්හ. නමුත් දකුණේ විසූ සිංහලයන් ඔවන්ගේ ආර්ථික බලය වඩවා ගනිමින් නැව් මගින් දකුණේ සිට යාත්‍රා කරමින් මේ මුහුදු බඩ තීර වල නව ජනාවාස ඇති කර ගත්හ. එයට ප්‍රධාන හේතුව වූ‍යේ සිංහලයන් ගේ ඓතිහාසික සිද්ධස්ථාන රාශියක් මේ පෙදෙස් වල තිබීමයි. සේරුවිල දීඝ වාපිය ආදී තැන් සංවර්ධනය කර ගනිමින්  වෙළෙදාමද දියුණු කර ගත් ඔවුහු. පාරම්පරික සිංහලයන් සමග නව ශිෂ්ඨාචාරයකට අඩිතාලම දැමූහ. මහපාර වල් විවෘත වීමත් සමග වට වන්දනා වල යෙදෙමින් මේ ප්‍ර දේශ නැවත සශ්‍රීක කළහ.1981 වර්ෂය වන විට අම්පාර දිස්ත්‍රික්කයේ පොතුවිල් හිරු කෝවිල් අක්කර පත්තුව යන ප්‍ර දේශ වල සැලකිය යුතු සිංහල ජනගහනයක් වර්ධනය වන්නේ එහෙයිනි. අම්පාර දිසත්‍රික්කයේ ගල්ඔය ජනපදය ආරම්භය නිසා සිංහල ජනගහනය සීඝ්‍රයෙන් ඉහළ ගියේය. නමුත් 1987 න් පසු ඇති වූ කොටි සංවිධාන ක්‍රියාකාරිත්වය මත නැගෙනහිර පළාතේ විසූ සිංහලයන්ට යලි උන්හිටි තැන් අහිමි විය.ඔවුන් නැවතත් දකුණට සහ පොලොන්නරුවට සංක්‍රමණය විය. මේ නිසා ජන හීන වූ නැගෙනහිර පලාතේ නව ව්‍යප්තියක් සලසා ගන්නට මුස්ලිම් බෙදුම්වාදයට අවස්ථාව හිමි විය. සිංහලයන් ගේ අතහැර දාගිය ඉඩම් වලට හොර ඔප්පු සෑදිම ආරම්භ කරන ලද්දේ නිළධාරීන් ගේද ආශිර්වාදය ඇතිවයි. එක ඉඩමක් මඩකලපු දිස්ත්‍රික්කයේ කොරළේපත්තු මිරාවෝඩේහි පිහිටි පොරුක්කම් මුම්මාරි කුඹුරයි. එය අක්කර 51 යී  රූඩ් 03 පර්චර්ස් 5 ක් තිබෙන පුණ්‍යදාස සිල්වා මහතාට අයත්ව තිබූවක්. නමුත් කලබල සමයේ අවතැන් වීමෙන් පසු මේ ඉඩම මීරා ලෙබ්බේ ආදම්බාවා නම් මුසල්මානයෙක් බද්දට ගෙන පසුව ව්‍යාජ ඔප්පුවක් සකස් කර ගෙන ඇත. 2007 වර්ෂයේ සිට මෙම ඉඩමේ අයිතිය පිණිස වාලච්චේන උසාවියේ නඩුවත් ඇත. එහෙත් එය ඇහෙන්නේ දෙමළෙනි.   අනෙක් ඉඩම මඩකලපු දිස්ත්‍රික්කයේ කොරළේපත්තුවේම පාලක්කාට්ටුවෙට්ටෙයි තියාවට්ටන්හි අක්කර 05 ක කුඹුරක්. 1955 වර්ෂයේ දී මඩකලපු කච්චේරිය මගින් අංක 4028 අංකය යටතේ එම්.බී.නිමල් සිල්වා මහතාට මෙම කුඹුර සඳහා බලපත්‍රයක් නිකුත් කර ඇති අතර ත්‍රස්ත කලබල වලින් පසුව අවතැන් වීම නිසා මේ ඉඩම අස්වැද්දීම තාවකාලිකව නතර කර තිබුණි. ඒ අතර 2008 වර්ෂයේ දී අහමදු ලෙබ්බේ හප්සා¸ මුහමදු අසනාර්¸ මුහමදු වසීම් සදක්කු ලෙබ්බේ¸ මුහමදු අහමදු අසනාර් සහ මුහමදු අසනාර් ෆාතුම්මා යන මුසල්මානුවන්ට යථොක්ත ඉඩම බලපත්‍රකින් යළි පවරා තිබේ.  මේ පුද්ගලයන්ට විරුද්ධව නඩුවක් ගොනු කිරීමට කටයුතු කල යුතු බවට පළාත් ඉඩම් කොමසාරිස් සිරිමෙවන් ධර්මසේන මහතා විසින්  ප්‍රාදේශීය ලේකම් වරයාට දන්වා ඇති නමුත්  එය මෙතෙක් සිදුවූ බවක් දැන ගන්නට නැත. මේ ආකාරයට වර්තමානය වන විට සමස්ත නැගෙනහිර පළාතම නතු කර ගනිමින් මුස්ලිම් ජන ව්‍යාප්තිය සිදුව තිබේ.ඒ ප්‍ර දේශ තුළ සිංහලයන්ට තැනක් නොමැතිවන්නේ එහෙයිනි. එරාවුර් නගර සභා කඩපලේ සිංහල කඩ නැවත විවෘත කරලීමට පසුගිය රජය සේම වර්තමාන රජය ද සිංහලයන්ට උදව් නොකරන්නේ මේ මුස්ලිම් බලය අභිබවා යා නොහැකි බැවිනි. ඔවුහු කල්මුණේට වෙනම පාලනයක් අද ඉල්වා සිටිති. සයින්දමරතු වල වෙනම සහකාර ප්‍රා දේශීය ලේකම් කාර්යාලයක් විවෘත ව තිබෙන්නේ එයට පාර කැපීමටයි.ඒවා පදනම් කරගෙන මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ නොව මුලු රටම ආක්‍රමණය කළ හැකි බල කඳවුරක් බිහි කරලීමට බැරි කමක් නොමැත. මේ බල ආධිපත්‍යට ඉව අල්ලමින් ඇමරිකානු තානාපතිනිය වරින් වර එහි සංචාරය කළ බව අද රහසක් නොවේ. ඒ ප්‍ර දේශ ආයුධ වලින් සන්නද්ධ කරන ලද්දේ රහසේ ගොඩ බාන ලද ආයුධ වලින් දැයි අප තවමත් නොදනිමු. හිස්බුල්ලා මෙන්ම ආසාද් සාලි විසින් අද ප්‍රසිද්ධියේ සිංහල දේශපාලනයට තර්ජනය කරමින් සිටින්නේ මේ හයිය නිසාවෙනි.