පිවිසිය

ආයුබෝවන්!
තෙරුවන් සරණයි,

වරින් වර පුවත් පත් වල සහ වාර ප්‍රකාශනයන් හි පළ වූ මාගේ ලිපි සමුච්චය මෙම බ්ලොග් අඩවියෙහි ඇතුලත්ය. ඉතිහාසය පුරාවිද්‍යාව සිංහල ගොවිතැන වාස්තු විද්‍යාව වැනි විෂයන් අරභයා සංග්‍රහ කරන ලද මෙම ලිපි එක් තැනක ගොනු කොට තැබීමෙන් පාඨකයා හට පහසුවක් සැලසීම මෙහි අරමුණය. එයට අමතරව විවිධ කේෂ්ත්‍රයන් හි කරුණු ඇතුලත් නව ලිපි ද මෙයට එක් කරමි.
වසර දෙදහස් පන්සීයයකට වඩා එහා දිව යන ඉතිහාසයක් ඇති ජාතියක් වශයෙන් අපගේ පාරම්පරික උරුමයන් හි සුරැකියාව මුල් කොට මෙම සියලු ලිපි සම්පාදනය වේ. මෙහි අඩංගු කරුණු සහ පාරම්පරික දැනුම උපුටා ගැනීමට අවසර ඇත. එහෙත් එය ජාතියේ උන්නතිය වෙනුවෙන් පරිහරණය කරන්නේ නම් මාගේ ව්‍යායාමය සඵල වූවා වෙයි.
ඉතිහාසයේ ජාතිය හමුවේ පැවති අභියෝග රැසකි. ඒවා සියල්ලටම අප සාර්ථකව මුහුණ දුන්නෙමු. අද දින ද එය එසේ විය යුතුය. සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතියෙහි හරය මැනවින් වටහා ගෙන නැවතත් ඒ අභිමානවත් මහා සම්ප්‍රදාය තහවුරු කරලීමට සැවොම ‍එක්වෙමු.

Saturday, July 22, 2017

ආයුර්වේද පණතට දොස්තර වික්‍රමසිංහ විරුද්ධ වෙයි

                                 
            ලන්දේසීන් සහ ඉංග්‍රීසීන් යටතේ පැවති ආණ්ඩු ක්‍රමයන්හි දේශීය වෙදකමට නිසි තැනක් අත් නොවීය. ග්‍රාමීය වෛද්‍යාවරයා ඔවුන්ට වෙදරාළ විය.එයි වෙදරාළ මෙහෙට වරෙන් යයි ඇමතූ සුදු දිසාපතිවරු මෙන්ම සිංහල දිසාපතිවරුද  එකල වූහ. 1926 දී පමණ රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ දී දේශීය වෙදකමට ලැබිය යුතු තැන පිළිබඳ කතාබහක් ඇති විය. ඒ අනුව බාලසිංහම් නම් මන්ත්‍රී වරයා යටතේ ස්වදේශ වෛද්‍ය උපදේශක සභාවක් පත් කරන ලදී. මෙම තත්ත්වය මත 1928 කෝට්ටේ පාරේ වෛද්‍ය විදුහලක්ද රෝහලක්ද බෙහෙත් සාදන ස්ථානයක්ද ඇති කරන්නට ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුව කටයුතු යෙදූහ. පසුව එස්.ඩබ්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක මහතා මෙම උපදේශක සභාවේ සභාපති වූවායින් පසුව 1937 ද පමණ කවිරජ් දාස් ගුප්තා මහතා යටතේ කොමිෂන් සභාවත් පත් කර තිබේ. මෙහි කොමිෂන් වාර්තාව අනුව ආයුර්වේද දෙපාර්තමේන්තුවක් පිහිටුවා වෛද්‍ය වරු ලියාපදිංචිය ඇරඹී දේශීය ආයුර්වේදය නව මුහුණු වරකින් ඉදිරියට පැමිණියේය.
         1956 ජයග්‍රහණයේ දී බණ්ඩාරනායක මහතා නැවතත් දෙශීය වෙදකමට අවශ්‍ය ස්ථානය ලබා දීමේ අභිප්‍රායෙන් සිටියද එතුමාගේ හදිසි අභාවයෙන් පසුව එය ඇණ හිටින. නමුත් 1960 බලයට පත් වූ සිරිමා බණ්ඩාරනායක රජය යටතේ ආයුර්වේද පණතක් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන ලදී. මෙම පණත ඉදිරිපත් කරන ලද්දේ සෞඛ්‍ය ඇමති වෛද්‍ය ජේ. පී. ඔබේසේකර මහතා විසිනි. එම පණත දෙවනි වර කියැවීමේදී විවාදය මදක් උණුසුම් විය. බදුල්ල මහජන මන්ත්‍රී වෛද්‍ය බී.එච්. බණ්ඩාර මහාත එහීදී කරන ලද දීර්ඝ දෙශනය 1961 මැයි 18 දින හැන්සාඩ් ගත වී තිබේ.මේ එයින් උපුටා ගත් කොටස් කීපයකි.
      දැනට වුවත් නොයෙක් වර්ග වල ආයුර්වේද බෙහෙත් කෙළවරක් නැතිව ඉනිදියාවෙන් අපේ රටට ගෙන්වා ගන්නවා. අපේ ඇතැම් වෙද්‍යවරුන් කපාඩියා සමාගම වැනි සමාගම් වල සාප්පු වලින් ආයුර්වේද බෙහෙත් වර්ග මිළයට ගන්නවා. ඒවා ඉන්දියාවෙන් ගෙන්වන්නට පටන් ගෙන තිබෙන්නේ ඒවා අපේ රටේ නොසාදන නිසයි. මේ රටේ වෛද්‍යවරුන් නව බෙහෙත් වර්ග ඉන්දියවෙන් ගෙන්වා ගන්නට වෙනත් හේතුවක් නැහැ. ඒ හේතුවෙන් අපේ රටෙන් විශාල ධනසම්භාරයක් ඉන්දියාවට ඇදී යනවා. මේ අයුර්වේද පණතේ සඳහන් කර තිබෙන අන්දමට ඖෂධ නිෂ්පාදනය කිරීමේ මධ්‍යස්ථානයන් ඇති කර එම බෙහෙත් බෙදාහැරිමේ ක්‍රමයකුත් ඇති කිරීමෙන් මේ රටට විශාල ආර්ථීක උන්නතියක් ඇතිවන බව මතක් කරන්නට ඕනෑ.මේ රටේ වැවෙන අරලු බුලු නෙල්ලි හාතාවාරිය රසකිඳ කොතෙක් තිබුණත් ඒවත් සමහර විට ඉන්දියවෙන් ගෙන්වනවා. මෙවැනි අමු බෙහත් වර්ග එකතු කර රජය මගින්ම ඖෂධ බවට හරවා මේ රටේ ආයුර්වේද වෛද්‍ය වරුන්ට බෙදා දීමේ ක්‍රමයක් ඇති කළහොත් ඒ මගින් මහජනතාවට සෙතක් සැලසෙනවාත් හැර මේ රටේ ආර්ථිකයත් පෝෂණය වනවා.
       දැනට තිබෙන සෑම ආරෝග්‍ය ශාලාවකම ආයුර්වේදය පිළිබද වෙනම අංශයක් ඉක්මනින් ඇති කරන්න පිළිවන්. ඒ සඳහා වැඩි මුදලක් යන්නේ නැහැ. ඉංග්‍රීසි වෛද්‍ය ක්‍රමයට සුව කළ නොහැකි රෝග සඳහා ආයුර්වේද බෙහෙත් තිබෙනවා.
    මෙම විවාදයට එක් වූ ගාල්ල මන්ත්‍රී ඩබ්.දහනායක මහතා පළ කළ අදහස් මෙසේය. අලුතෙන් ආයුර්වේද ඉස්පිරිතාල පිහිටුවීම සුදුසු යයි සෞඛ්‍ය ඇමති තුමා කීවත් ඇමති තුමා මුදල් අමාරුකම් කියාවි.මේ රටේ සෑම ප්‍රධාන නගරයකම තිබෙන රෝහල් වල අඩු ගණනේ එක වාට්ටුවක් වත් ආයුර්වේද වෛද්‍ය ක්‍රමය අනුව වෙදකම් කිරීමේ වැඩ පිළිවෙලක් ඇති කිරීමට කටයුතු කිරීම සුදුසුය. චීනයේ බටහිර වෛද්‍ය ක්‍රමය අනුව පුහුණුවූ වෛද්‍යවරුන් සිටින්නේ ස්වල්ප දෙනයි. එහෙයින් වැඩි පිරිසක් ප්‍රයෝජනය ලබා ගන්නේ පැරණි වෛද්‍ය ක්‍රමය අනුව වැඩ කටයුතු කරන වෛදවරුන්ගෙනුයි. සමහර ලෙඩුන් බටහිර වෛද්‍ය වරුන් වෙත යවන අතර අනෙක් අය අනෙක් වෛද්‍ය වරුන් වෙත යවනවා. ඇයි අපටත් එවැනි වැඩ පිළිවෙලක් කරන්න බැරි. සෑම ඉස්පිරිතාලයකම ආයුර්වේද වෛද්‍ය ක්‍රමය අනුව බෙහෙත් කරන වාට්ටුවක් තිබිය යුතුය.
         මෙම ආයුර්වේද පණත සම්මත කර ගැනීමට සෘජුවම විරුද්ධ වූ මන්ත්‍රීවරයා වූයේ අකුරැස්ස මන්ත්‍රී දොස්තර එස්.ඒ. වික්‍රමසිංහ මහතාය. දෙස්තර වරයෙකු වූ ඔහු මෙම පණතට විරුද්ධ වීම පුදුමයක් නොවේ. දහනායක මහතා කතා කරන විට ඔහු කියා සිටියේ ඇටයක් කැඩුනම නිකම්ම එකට එකතු වෙනවා ඒක පාස්සන්න බෙහෙත් තෙල් පත්තු අවශ්‍ය නැහැ කියලයි.එහිදී දහනායක මහතා කියා සිටියේ ඉංග්‍රීසි වෛද්‍ය ක්‍රමය මගින් කකුල් කපා දමන්නේ එම නිසා වෙන්නට ඇති කියාය. දොස්තර වික්‍රමසිංහ මහතා මෙදී වැඩි දුරටත් පවසා  සිටි කරුණු මෙලසෙය.
    වෛද්‍ය ශාස්ත්‍රය සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොව අනික් හැම ශාස්ත්‍රයන් සම්බන්ධයෙනුත් පුරාණ ඥානයත් වර්තමාන ඥානයත් යන දෙකොටසම සම්බන්ධ කර සම්පූර්ණ ශාස්ත්‍රයක් සම්පූර්ණ නවීන විද්‍යාවක් ඇති කිරීමයි අද ලෝකයේ සෑම තැනකම සිදු වන්නේ. කවුරුත් පිළිගන්නා ඥානවන්ත ක්‍රමය ඒකයි. නමුත් මෙම පණත ඉදිරිපිත් කර තිබෙන පිළිවෙල අනුව අද ලෝකයේ වෛද්‍ය විද්‍යාවන් දෙකක් තියෙනවාය යන අදහසක් ඉදිරිපත් වෙනවා. කතා නායක තුමනි. විද්‍යාත්මක අන්දමට මනුෂ්‍යයාගේ සනීපාරක්ෂාව ඇති කිරීමට මනුෂ්‍යයාගේ ලෙඩ රෝග සුව කිරීමට එකම ක්‍රමයයි ලෝකයේ තිබුණේ. තියෙන්නේ. නවීන වෛද්‍ය විද්‍යාවට පැරණි වෛද්‍ය ක්‍රමයේ වැදගත් කොටස් අඩංගු කර ගන්ට ශක්තිය නැතිකම. ඒ දුර්වලකම මේ වෛද්‍ය ක්‍රම දෙක වෙන්කරලා ගෙන යන්ට ඕනෑ යන තර්කය ඉදිරිපත් කිරීමට හේතුවක් නොවෙයි. මා ගරු පාර්ලිමේන්තු ලේකම් තුමා ඉදිරියේ ප්‍රකාශ කර සිටිනවා මේ විධියේ පණතක් ඉදිරිපත්  කර තිබෙන්නේ අයුතු බලපෑම් උඩ වෙන්න ඕනෑය.කියා. වෛද්‍ය ශාස්ත්‍රය පිළිබඳව මූලික ප්‍රතිපත්ති මොනවාද කියා නොදැන මනුෂ්‍ය ජීවිත වෙනුවෙන් වගකීමට සුදුසු අය කවුරුන්ද නුසුදුසු අය කවුරුන්ද යන්න හරි අවබෝධයකින් නැතිව මේ පණත පිළියෙල කොට තිබෙන අතර එවැනි දේ ගැන මේ පණතේ එකම වචනයක් එකම වාසගමක් වත් සඳහන් වී නැහැ. ගරු කතා නායක තුමනි. නවීන ක්‍රමයට පුහුණුව ලැබ වෛද්‍ය වෘත්තියෙහි යෙදී සිටින ඇතැම් වෛද්‍ය වරුන් අතින් පවා වැරදි කෙරෙන එක ඇත්තයි. තමන් උගත් ශාස්ත්‍රය අයුතු අන්දමට පාවිච්චි කර පුද්ගලික ප්‍රයෝජනය සලසා ගන්නා අය සිටිනවා. යම් මනුෂ්‍යයකුට ඇතිවන විපතක් තම පුද්ගලික ප්‍රයෝජනය පිණිස යොදා ගැනීම ධනපති ක්‍රමයේ මූලික දෙයක් හැටියට හඳුන්වන්න පිළිවන්. යම් මනුෂ්‍යයකු විපතකට වැටුනාම එවැනි වෛද්‍යවරුන් වැඩියි. ඇතැම් දෙනා ඒ අවස්ථාවෙන් අයුතු ප්‍රයෝජන ගන්නවා එම ක්‍රමයම ධනපති ක්‍රමයේ දූෂිත වැඩ පිළවෙලක් ලෙසට හඳුන්වන්නට පිළිවන්.
         ආයුර්වෙද පණත ඉදිරිපත් කර සම්මත කර දැන් වසර ගණනාවක් ගතව ඇත. ලංකාවේ දේශීය වෛද්‍ය ක්‍රමය සැලකිය යුතු දියුණුවක් ලබා තිබේ. ආයුර්වේද රෝහල් වලින් නොමිළයේ ප්‍රතිකාර ලබන අසරණ රෝගීන් සංඛ්‍යා ඉතා විශාලය. මේ වෙනුවෙන් රජය විශාල මුදලක් කැප කරයි. එය සාමාන්‍ය මහජනතාවට බලවත් සහනයකි. වර්තමානය වන විට මෙම ක්‍රමය දෙස රජය බලන්නේ වෙනත් කෝණයකිනි. ආයුර්වේද මූල ධර්ම අනුව සාදන බෙහෙත් වෙනුවට නවීන රසායනික ක්‍රම මගින් නිපදවන ශාකසාර හඳුනවා දෙන්නට උනන්දුවක් ඇතිව තිබේ. එසේම වර්තමාන සෞඛ්‍ය ඇමතිවරයා විසින් ඉන්දීය ශාක ඖෂධ නිපදවන සමාගම් ලංකාවට වැද්දගැනීමට කරන තැත නව ප්‍රවේශයකට පත් වී තිබේ. ඒ නම් ආයුර්වේද පෞද්ගලික රෝහල් ඇති කරලීමටද ඒ යටතේ ආයුර්වේද අධ්‍යාපනය ලබාදීමටද  ගිවිසුම් අත්සන් කිරීමට උත්සාහ දැරීමයි.මේ මගින් දේශීයව පවතින වෛද්‍ය විද්‍යාල අර්බුදයට පත්වනු ඇත. ආයුර්වේද පණතට විරුද්ධ වුවත් දොස්තර වික්‍රමසිංහ මහතා එදා මේ දුෂ්ට ධනවාදී ක්‍රම හෙළා දැක තිබේ.


Monday, July 10, 2017

බලු කපුටු වන්නට කැමැත්තෝ දඹුල්ලට අත තබන්න

                           

          පසුගියදා අස්ගිරි මහා විහාරයේ දී රැස්වුණු ත්‍රෛයිනිකායික මහා සංඝ රත්නයේ මූලිකත්වයෙන්   රජයට ඉදිරිපත් කරන ලද යෝජනා සංඝ ආඥාවක් බවට පත් විය.මහා සංඝ රත්නය විෂයෙහි එවැනි බලයක් නොමැති බව එන්.ජී.ඕ. බත් බැලයන් සහ දේශපාලන කුක්කන් ද මාක්ස් සරණ ගිය ඇතැම් හිමිවරුන්ද පවසති. සංඝ ආඥාවන් මෑත කාලයේ පමණක් නොව අතීතයේ රජුන්ටද  නිකුත් කර තිබේ. මේ සංඝ ආඥාව වර්තමාන විධායකය ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය මගින් නිකුත් කරන ආඥාවක් මෙන් නොව ඊට වඩා බලවත්ව ඉහළින් තැබෙන බුද්ධ නීතියේ සම්ප්‍රදායයි. එය අද ප්‍රකාශයට පත් වනුයේ කන්ද උඩරට මහනුවර වැඩසිටින ලක් ජනතාවගේ මුදුන් මල්කඩවන් දළදා වහන්සේ ගේ ආනුභාවයෙනි.සිංහල බෞද්ධ ජනතාවත් මහා සංඝ රත්නයත්  සිය වගකීම දක්වනු ලබනුයේ දළදා වහන්සේට පමණකි.ජනාධිපතිවරයා හෝ අගමැතිවරයා  පත්වූ පසු දළදා වහන්සේ වැඳ නමස්කාරකොට ආශිර්වාද ලබන්නේ මෙම සම්ප්‍රදාය අඛණ්ඩ අවිච්ඡින්නව පැවතෙන හෙයිනි.
        වර්තමාන සංඝ ආඥාව ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු ජනාධිපතිවරයා මහනුවරට පැමිණ මහා සංඝ රත්නය බැහැ දුටහ. සංඝ ආඥාවෙන් ප්‍රකාශ වන කරුණු පිළිගත්හ.සත්‍ය සෙවීමට කොමිසමක් පත් කරන බවද දැන්වූහ.ව්‍යවස්ථා කොටුම්පත මහා සංඝ රත්නයට ඉදිරිපත් කරන බවද දැන්වූහ.එහෙත් ජාතික උරුමයන් භාර ඇමැතිවරයා ගෙන් එම විෂය ඉවත් කිරීමට කරන ලද ඉල්ලීම අගමැතිවරයාගේ කැමැත්ත මත කරන බව කියා සිටියහ. මෙයින් ගම්‍ය වන්නේ කුමක්ද.අගමැතිවරයාගේ කැමැත්ත නොමැතිව තීරණාත්මක වෙනසක් කිරීමට ජනාධිපතිවරයාට නොහැකි බවයි. මහ නායක හිමිවරු කුමක් පැවසුවද නව ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන එන බව අගමැතිවරයා මන්නාරමේදී කළ ප්‍රකාශය මත මෙය තව දුරටත් තහවුරු විය.
      රන්ගිරි දඹුලු රජමහා විහාරය ලෝක උරුමයක් ලෙස නම් කර ඇති බැවින් තමන්ට තිබෙන බලතල ප්‍රකාරව ප්‍රවේශ පත්‍ර අච්චු ගසා මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල මගින් මුදල් අය කිරීම ආරම්භ කරන බවට ඇමතිවරයා යලි යලිත් ප්‍රකාශ කරයි.දැන් එහි තවත් පියවරක් වශයෙන් දඹුලු විහාරය තාවකාලිකව වසා දමන්නට තීරණය කර තිබේ.ඇමතිවරයා දඹර අමිල හිමි පුරා විද්‍යා අධ්‍යක්ෂ බෞද්ධ කටයුතු කොමසාරිස් ඇතුලු පිරිසක් එක්ව එම තීරණය ගත බව මාධ්‍ය වාර්තා කර ඇත.මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල ආරම්භ වූයේ 1980 වසරේ වුවද සංස්කාතික ත්‍රිකෝණ ව්‍යපෘතිය පිළිබඳ අදහස මතුව එන්නේ පැරිස් නුවර දී පැවැත්වුණු යුනෙස්කෝ සමුලුවේදීය . පසුව 1970 දී ලක්ෂ්මන් ජයකොඩි සංස්කෘතික ඇමතිවරයාගේ නියෝගයෙන් සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණ නාමය ස්ථාපිත කර ඇත. සංස්කෘතික හා ආගමික ස්මාරක සංවර්ධනය කිරීමේ අරමුණින් ද සංස්කෘතික ප්‍රවර්ධනයට දායක වන කලාකරුවන් නගා සිටුවීමේ පුළුල් අරමුණින් ද පිහිට වූ මේ අරමුදල පුණ්‍යාතනයකි.  මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලෙහි සභාපති වරයා වන්නේ නිල බලයෙන් අගමැතිවරයාය. සංස්කෘතික ඇමති සංචාරක ඇමති හින්දු සංස්කෘතික ඇමති පුරාවිද්‍යා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්  මුදල් අමාත්‍යංශ ලේකම් ඇතුළු රජයේ නියෝ ජිත පිරිසක්ද අගමැතිවරයා නම් කරනු ලබන පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුද මේ අරමුදල නියෝජනය කරයි.1998 පුරාවස්තු සංශෝධන පණත මගින් සුදුසු ස්ථාන වලින් මුදල් අය කිරීමේ බලය අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් වරයාට ලැබුණි.සුදුසු ස්ථාන යනුවෙන් දැක්වෙන්නේ රජයේ ඉඩම් වල පවතින ස්මාරකයන් හෝ ආරක්ෂිත ස්මාරකයන්ය.රෝලන්ඩ් සිල්වා හිටපු පුරාවිද්‍යා කොමසාරිස් වරයා ගේ කාලයේ ඔහු විසින් සිය බලතල ප්‍රකාරව මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල සඳහා විදේශීය මුදල් සොයා ගත්හ.යුනෙස්කෝ ශ්‍රී ලංකා සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණ ව්‍යාපෘති ඇරඹෙන්නේ එතැනිනි.පසු කාලයේ එම යුනෙස්කෝ ව්‍යාපෘති අවසන් වූ කළ මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලට මුදල් නැති විය. රජයේ භාණ්ඩාගාරයෙන් ලැබුණද එය ප්‍රමාණවත් නොවීය.එම නිසා ප්‍රවේශ පත්‍ර වලින් මුදල් අය කිරීම ආරම්භ කරන ලද්දේ යටකී පුරාවස්තු ආඥා පණතේ බලතල යටතේය.රෝලන්ඩ් සිල්වා මහතා සිය බලතල යොදවාගෙන පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් කළ යුතු ශාස්ත්‍රීය  කැණීම් සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණ ව්‍යාපෘති හරහා ඇරඹීය. පොළොන්නරුවේ තිවංක පිළිමගෙය රන්කොත් විහාරය ආදී තැන් එකල මෙම ව්‍යාපෘති මගින් හානියට පත් කරන ලදැයි චෝදනා එල්ල විය.මේ තත්ත්වය ඇති වූයේ සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණය සිය බල සීමාවෙන් එපිට පුරාවිද්‍යා වැඩ කටයුතු වලට පෙළඹීමෙනි. එහෙත් පුණ්‍යාතනයක් වන මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලේ මූලික අරමුණ වනුයේ එය නොවේ.
       වර්තමාන රජය පත් වූ පසු අධ්‍යපන ඇමතිවරයා හීන් සීරුවේ මධ්‍යම සංස්කාතික අරමුදල් පණත ට සංශෝධන කීපයක් ගෙනවුත් තිබේ. අගමැතිවරයාට තිබෙන බලතල වලට අමතරව ඇමතිව‍රයාගේ ලේකම්වරයාද පාලක මණ්ඩලයට ඇතුලත් කරගෙන ඇත. ඒ සංස්කෘති ඇමතිවරයා සහ ලේකම් යන පදය වෙනස් කොට රේඛීය අමාත්‍යංශයේ ඇමති සහ ලේකම් යනුවෙන් යොදමිනි. අද වන විට මෙම ආයතනයට සේවකයන් 1600 ක් පමණ අලුතින් බඳවා ගෙන ඇත.පුරාවිද්‍යා ස්ථාන විසිනවයක් සඳහා ප්‍රවේශ පත්‍ර අලෙවි කරුවන් 12ක් අලුතින් බඳවා ගෙන තිබේ.එසේම සීගිරිය ව්‍යාපෘතියේ කොන්ත්‍රාත් පදනමින් සේවය කළ සීගිරිය අවට ගම් වාසීන් හතලිස් දෙනෙකු පමණ සේවයෙන් ඉවත් කොට කුරුණෑගල දිස්ත්‍රික්කයේ තමන්ගේ චන්ද දායකයන් විසිදෙනෙකුට පමණ ස්ථීර රැකියා ලබා දී තිබේ.එමෙන්ම සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණයේ සේවය කළ පැරණි අයගේ වැටුප් වර්ධක අඩකින් කපා හැර තිබේ.වර්ෂයකට රුපියල් දෂලක්ෂ 3600 ක් පමණ ආදායමක් මෙම සංස්කෘතික අරමුදල උපයා ගන්නේ යැයි කියති.එම සැබෑ ආදායම ජනතාවට හෙළි කළ යුතුව ඇත.මෙම මුදලින්  සියයට විසිපහක් පමණ පුරාවිද්‍යා සංරක්ෂණ කටයුතු පිනිස නිදහස් කිරීමටද එකඟතාවයක් තිබේ. එහෙත් පසුගිය කාලයේදී විශේෂඥයන් ගේ හිඟය නිසා මෙම මුදලෙන් දෙපාර්තමේන්තුව භාවිත කොට තිබෙන්නේ සියයට පහත් දහයත් අතර ප්‍රමාණයකි.
       අගමැතිවරයාගේ සහ ඇමතිවරයාගේ බූදලයක් බදුවූ මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල් පණතේ බලය මගින් මහා විහාරය පාලනය කිරීම ඇමති වරයාගේ අභිප්‍රායයි. දෙමල ඩයස් පෝරාවෙන් සහ එන්.ජී. ඕ. බත් බැලයන්ගෙන් යැපෙන ආණ්ඩුව ඊට එරෙහි වන ඕනෑම බලයක් ශූන්‍ය කිරීමට මුලු ගැන්වෙන බව මෙම සිද්දියේදී පෙන්නුම් කර තිබේ.උතුර සහ නැගෙනහිර සඳහා වෙනම සවයං පාලනයක් ලබා දීමට ආණ්ඩුව ගත් ප්‍රතිපත්තිමය තීරණය ට එරෙහි වන මහා සංඝරත්නය හෑල්ලුවට ලක් කොට අකර්මණ්‍ය කිරීම මෙහි අරමුණයි.අවසානයේ ව්‍යවස්ථාව තුළ බුද්ධ ශාසනයට හිමි තැන අවසන් කොට අනාගමික රාජ්‍යයක් දක්වා ගෙන යෑමට යෝජනාද අගමැති වරයා ගේ වාර්තාවේ දැනටමත් අඩංගුය. දඹුල්ල සිද්දිය තුලින් මේ තරමටම ඇමතිවරයාගේ උද්දච්ඡ කම ඉහවහාගොස් තිබෙන්නේ එහෙයිනි.
      1931 විහාර දේවාලගම් පණත 1940 පුරාවස්තු ආඥා පණත මෙන්ම 1980 මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල් පණත ආදී සියල්ල ඉංග්‍රීසීන් රට භාර ගත් පසු ඔවුන්ගේ නීති රීති පද්ධතිය යටතේ මෙරට වර්තමාන ආණ්ඩු විසින් ඇති කරන ලද නීතිමය ලියවිලි වේ. නමුත් මෙම නීතිවලට ඉහළින් මෙරට සාම්ප්‍රාදායික ව්‍යවස්ථා ලියවිලි කීපයක් තිබේ. ඒවා නීති පොතේ නොමැති වුවත් ගලේ කොටවා තිබෙන බව ද ඉර හඳ පවතිනා තාක් කල් වලංගු වන බවද පෙන්වා දිය යුතුය.එයින් එකක් නම් අනුරාධපුර ජේතවන විහාරය අසළ  රත්න ප්‍රාසාද භූමියෙහි පවතින දහවන සියවසට අයත් පස්වන කසුප් රජගේ සෙල් පුවරු ලිපියයි. එහි 53 වන ඡේදයේ මෙලෙස සඳහන් වේ.පිරිවෙන ලදුවන් තමන්ට නියම කල වස්තුවෙන් වැඩි ඉතිරි වූ තාක් දෙයින් සංඝයාගේ දාසයන්ට උපස්ථාන කොට කර්මාන්ත නව කර්මාන්ත පූජා චිත්‍ර කර්ම කොට වැඩියෙන් ඇතොත් ඉඩම් ගැනීම මැනවි.
       මෙයින් කියැවෙන්නේ කුමක්ද ගම් බිම් වලින් සහ රජය විසින් නියම කළ දීමනාවන් ගෙන් ලබන ලද ආදායම පරිහරණය කරන ආකාරයයි. එම මුදල් සහ වැඩ කටයුතු පරිපාලනය කරනුයේ පිරිවෙන් හෝ විහාර භාර සංඝරත්නය විසිනි. විහාර දේවාලගම් පණතින් විකෘති ලෙස ආවරණය වන්නේ ද මෙම සම්ප්‍රදායයි. එබැවින් දඹුලු විහාරයෙන් යම් මුදලක් එකතු කරන ලද්දේද ඒම වස්තුව පරිභෝග කීරීමේ සම්පූර්ණ අයිතිය හිමිවන්නේ විහාර පාලනය කරන මහා සංඝ රත්නයටයි. එයින් විහාර සංවර්ධනය කිරීමටද චිත්‍ර කර්මාන්ත සංරක්ෂණයට සහ පවත්වාගෙන යෑමටද චිත්‍ර ශිල්පීන්ට ගෙවීමටද අවශ්‍ය බලය පවරා දී තිබේ.එම මුදල් පරිපාලනය කිරීමට රජය මැදහත් විය හැකි නමුත් ඒවා වෙනත් කටයුතු වලට යෙදීමෙන් හෝ පුද්ගලික පරිභෝජනයට යෙදවීමෙන් බලු කපුටු වෙන්නට හැකි බවද එම සෙල් ලිපි පාඨවලින් පැහැදිලි වේ.
         රජය විසින් මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල පිහිටුවන ලද්දේ මහා සංඝරත්නය විසින් කරනු ලැබූ මෙම ඓතිහාසික කාර්යයන්ට යම් කිසි මූල්‍ය ශක්තියක් ලබා දීමටයි.එම ආයතනය පුණ්‍යාතානයක් බවට පත් කරන ලද්දේ එහෙයිනි.2002 බුද්ධ ශාසන ජනාධිපති කොමිසමේ පළමු නිර්දේශය මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුය.  බුද්ධ ශාසනය යන්නට එහි පැහැදිලි නිර්වචනයක් ලබා දී තිබේ.තථාගතයන් වහන්සේ නවලෝකොත්තර ධර්මය සංඝ රත්නය විහාරාංග සහිත විහාර්ස්ථාන ආරණ්‍ය සේනාසන හා භාවනා මධ්‍යස්ථාන බෝධි වෘක්ෂ ස්තූප පිළිම ගෙවල් ධාතු මන්දිර බණ පොත් හා පුස්තකාල ආදී වශයෙන් එහි අර්ථ විවරණයක් තිබේ. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ නව වන වගන්තිය ප්‍රකාරව බුද්ධ ශාසනය සුරක්ෂිත කොට පෝෂණය කිරීම රජයේ වගකීමයි. මේ සඳහා පිහිටුවා තිබෙන ප්‍රමුඛ ආයතනයක් වන මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලේ කාර්ය භාරය විය යුත්තේ ඉහතකී ශාසනික දේපළ ස්මාරක සංරක්ෂණය කිරීම ප්‍රවර්ධන කිරීම ආදී කටයුතු සංවිධානයයි.පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවේ විශේෂඥ සහාය ලබාගත යුත්තේ එම කටයුතු මනා ලෙසට විධිමත්ව කරවා ගැනීමටයි. එහෙත් ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් ලෙසට අරමුදල් එකතු කරමින් සංස්කෘතික උරුමයන් විකෘති කිරීම් වලට භාජනය කරලීමෙන් මෙතෙක් ගෙන ගිය වැඩ පිළිවෙල  වර්තමාන අමතිවරයා විසින් වැඩි දියුණු කර තිබේ.  තමන්ගේ චන්ද දායකයන් හට රැකියා ලබා දෙන ආයතනයක් බවට මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල පත් කරගෙන තිබේ.අගමැති වරයාගේ බලය මෙහිදී අයුතු ලෙසට ප්‍රයෝජනයට ගෙන ඇත.
       ගලේ කොටවා තිබෙන පුරාණ සෙල් ලිපි පාඨ මගින් හෙළිවන බලය නැවත ස්ථාපිත කොට සිංහල රට බෞද්ධ රාජ්‍යයක් බවට පත් කිරීම සඳහා මහා සංඝරත්නය පෙරමුණ ගැනීමට දැන් කාලය පැමිණ ඇති බව මෙම සිද්දි වලින් පැහිදිලි වේ.දඹුලු විහාරයේ ප්‍රවේශ පත්‍ර අලෙවියට මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදලට ඉඩ නොදීම එක් පියවරකි.බුද්ධ ශාසනයට එරෙහි දුෂ්ඨ බලවේගයක් ලෙසින් ක්‍රියාත්මක වන වර්තමාන ආණ්ඩුව විසින් කෙටුම්පත් කර තිබෙන රට බෙදන ව්‍යවස්ථාව සහමුලින්ම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම සඳහා ජනතා පෙළ ගැස්වීමද අත්‍යවශ්‍ය වේ. දළදා හාමුදරුවන් කෙරෙහි පවතින භත්තිය  සහ ජනතාවගේ වගකීම වැඩි වර්ධන කොට  එම බලය රට පුරා පිළිගැනුමට ලක් කිරීමෙන් රටේ නායකයන්ද එයට හිස නැමීමට සිදු වනු ඇත.


Sunday, June 25, 2017

දඹුලු පුදබිමට බැල්ම හෙලන බහිරවයා කවුරුද

                                


            බුද්ධ වර්ෂ තුන්වන සියවසේ සකස් කරන ලදැයි පැවසෙන ගල් ලෙන් සහිත බෞද්ධ පූජා භූමියක් වන රන්ගිරි දඹුලු රජ මහ විහාරය ලෝක උරුමයක් ලෙසට නම් කරන ලද්දේ 1991 වසරේදීය. මෙලෙස නම් කළ පසු එක්සත් ජාතීන් ගේ සංවිධානයේ යුනෙස්කෝ ප්‍රඥප්තීන් ට අනුව ලෝක උරුම ස්මාරක පවත්වා ගෙන යා යුතුය. ඔවුන් ගේ වාර්ෂික කමිටු රැස්වීම් වලදී මෙම ස්මාරක පිළිබඳ තොරතුරු සහ සංරක්ෂණ කටයුතු වල තොරතුරු සලකා බලා යාවත්කාලීන කළ යුතු කාරණා ගැන අදාල රටවලට දන්වති.
      පසුගිය කාලයේ දඹුලු පූජා භූමියේ කටයුතු නොලසකා හැරීමත් විහාර අධිකාරියේ බලපෑම් මත කරන ලද ඉඳි කිරීම් හේතු කොට ගෙනත් මෙම ස්ථානය ලෝක උරුම ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කිරීමට කටයුතු කරගෙන යන බවට රාවයක් පැතිරුණි. රජයේ ඇතැම් බලධාරීන් විසින්ද එවැනි මතයක් ප්‍රචාරය කිරීමට උත්සාහ දරන ලදී.යුනෙස්කෝ ආයතනයේ ලෝක උරුම කමිටුවේ හතලිස් වන සැසි වාරය ඉස්තාන්බුල් නගරයේ දී පවත්වන ලද්දේ 2106 වසරේදීය. එහිදී එම කමිටුව විසින් දඹුලු විහාරය පිළිබඳ ගන්නා ලද තීරණ ප්‍රංශ තානාපති තිලක් රණවිරාජා මහතාට දන්වා යවා තිබේ. ඒ අනුව 2017 දෙසැම්බර් මස පළමුවන දාට පෙර මේ පිළිබඳ වාර්තාවක් අදාල කමිටුවට ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එම වාර්තාව සලකා බැලීම සිදු වන්නේ 2018 වසරේදී මුළු ගැන්වෙන 42 වන  සැසිවාරයේදීය.ලංකාවේ දේශපාලන අධිකාරියට ඉදිරිපත් කරන ලද ලිපියේ මෙවැනි නිර්ණායක කීපයක් අන්තර්ගතව තිබේ. ඒවා මෙසේය.

1-      ස්මාරක කළමනාකරණ කමිටුවක් ස්ථාපිත කිරීම. දඹුලු රජමහා විහාරය භාරකාර ස්වාමීන් වහන්සේලා රජයේ නියෝජිතයන් සහ විශේෂඥතාවය ඇති මහජන නියෝජිතයන්  ඊට ඇතුලත් විය යුතුය.
2-      කළමනාකරණ සැලැස්ම වරින් වර යාවත්කාලීන කළ යුතුය. එය කළ යුත්තේ සාම්ප්‍රදායික විහාර පාලනය සමග සහයෝගීතාවයෙන්ය.රජය සහ විහාර පරිපාලනය අතර එකඟතාවයෙන් කෙටිකාලීන සහ දිගු කාලීන  උපාය මාර්ග සකස් කිරීමට කටයුතු කළ යුත්තේ විහාර සංරක්ෂණ කටයුතු සහ වන්දනා කරුවන්ගේ පැමිණීම කළමානාකරණය පිණිසය.
3-      උපාය මාර්ගික සැලැස්ම සකස් කිරීමේදී සංරක්ෂණ එල්ලයන් ගැන සැලකිලිමත් විය යුතුය. එසේම ලෙන් වලට පිවිසෙන වන්දනා කරුවන් ප්‍රමාණය ගැන තක්සේරුවක්ද එහි ඇතුලත් විය යුතුය.මෙම ලෙන් තුළ විදුලි පහර සහිත කැමරා භාවිතය තහනම් කරලීමටද කටයුතු කිරීම සුදුසුය.
           වර්ෂ 1991 දී ලෝක උරුම සමාර්කයක් වශයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කළ පසු මෙම රන් ගිරි දඹුලු විහාරය පිළිබඳ ඔවුන් ගේ පැවති මතය එම ප්‍රඥප්තියෙන්ද හොඳින් ප්‍රකට වේ.එහි සඳහන් මෙම වගන්ති කීපයක කොටස් මගින් එම අර්ථය විදහා දක්වන්නට උපකාරී වෙයි.
1-      මෙම ස්මාරකය සහස්‍ර වර්ෂ ගණනාවක  කාලයක සිට මේ  දක්වා ජීවමාන බෞද්ධ පිළිවෙත් සමග බැඳී  අඛණ්ඩ වන්දනා සම්ප්‍රදායක් සමඟ සම්බන්ධ වන බෞද්ධ ලෝකයේ විශිෂ්ට නියෝජනයකි.
2-      දඹුල්ල රන් ගිරි විහාරය මානව වර්ගයාගේ කලාත්මක කුසලතා පෙන්නුම් කරන බිතු සිතුවම් කලාවේ විවිධ පැතිකඩ සහිත විශේෂ ස්ථානයකි. මේ නියෝජනය  ගැමියාගේ නිර්මාණශීලිත්වය හොඳින් ප්‍රකට කරනවා සේම බෞද්ධ වත් පිළිවෙත් සහ පූජා විධි  භාවිත කැපීපෙනෙන උදාහරණයක් සහිත ස්ථානයක්  වේ. 
3-      දඹුල්ල රන්ගිරි විහාරය ක්‍රි.පූ 3 වන සියවසේ සිට මේ ජීවමාන බෞද්ධ සම්ප්‍රදාය හා පුද පිළිවෙත් අවිච්ඡින්නව පවත්වාගෙන යනු ලබන කදිම උදාහරණයකි.
4-      මෙම සමාරකයේ පවතින බිතු සිතුවම් මූර්ති ඇතුළු භෞතික පෙනුම තවමත් හොඳ තත්ත්වයේ පවතී.එසේම එම වටිනාකම් ප්‍රකාශ කිරීමට,එම සංරක්ෂණයන් උපයෝගී වී ඇත.  මෙම සංස්කෘතික දේපල  සංවර්ධන ක්‍රියාකාරකම් නිසා හෝ හෝ වෙනත්  අහිතකර බලපෑම් නිසා අගතියට පත් වී නැත.
      වලගම්බා රාජ සමයෙන් පසු රන්ගිරි දඹුලු පුදබිම කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රාජ්‍ය කාලය තුළ අත්පත් කරගන්නා ලද රාජකීය අනුග්‍රහය ඉතා විශේෂිතය. බෝධිනාරායන බුවනෙකබාහු නම් අඛණ්ඩ චිත්‍ර ශිල්පී පරම්පරාවක් මෙම චිත්‍ර සංරක්ෂණයට දායක වී තිබේ. අවසාන වශයෙන් මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල මගින් මෙම චිත්‍ර සංරක්ෂණය කරන අවස්ථාවේ දී ගලේවෙල නිලගම ජීවත්ව සිටි ඉහතකී පරපුරේ ජීවන් නයිදේ මහතා සිය දායකත්වය එයට ලබා දී තිබුණි. මෙම විහාරය මහා විහාර සම්ප්‍රදායට අනුව අස්ගිරි මහා විහාරයට අයත්ය. කීර්ති ශ්‍රී රාජසිංහ රජු දවස දී නිකුත් කළ දඹුලු විහාර සන්නස අනුව මෙම විහාරයට කළ යුතු වත් පිළිවෙත් රාජකාරිය සඳහා වෙන් කළ ගම්මානයන් ගැන පැහැදිලිව සඳහන් වේ. 1848 ජාතික විමුක්ති අරගලයේ දී මෙම විහාරය මුල් කොට ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුවට විරුද්ධව ඇතිවූ අරගලය මධ්‍යයේ වුවද එහි අඛණ්ඩ සම්ප්‍රදාය රැකී ඇත.ඉංග්‍රීසින් විසින් බෞද්ධ විහාර ගම් දේවාලගම් යටතට මෙම විහාර ඝණය ඇතුලත් කළ අතර වාර්ෂිකව අස්ගිරි මහ නාහිමියන් විසින් මෙහි භාරකාරත්වයට යතුරු පයිණ්ඩ දීමේ ක්‍රමයක් අද දක්වාමත් පැවත පැමිණේ. යුනෙස්කෝව සිය ප්‍රඥප්තියෙන් අර්ථ දක්වන්නේ එම වටිනා සම්ප්‍රදායයි.එම නිසා ජීවමාන අඛණ්ඩ අවිච්ඡින්න බෞද්ධ සම්ප්‍රදායකට අතුලත් වන මෙම ස්ථානය හුදෙක් සංචාරකයන් පිනවන කලාගාරයක් බවට පත් කරලීමට හැකි නොවේ.එය පළමුව සිංහල බෞද්ධයන්ගේ ජීවමාන බෞද්ධ සිද්ධස්ථානයකි.මල් සුවඳ මෙන්ම පහන් සිලෙන් ද  අදටත් රන්ගිරි දඹුලු රජමහා විහාරය ඒකාලෝක විය යුතුය.එක් විදේශික කාන්තාවක් මෙහිදී පවසා ඇත්තේ දැන් රන්ගිරි දඹලු විහාරයේ මෙම පන්සල් සුවඳ නැති බවයි.
       1994 වර්ෂයෙන් පමණ පසුව මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල මෙහි එකාධිකාරය දරමින් මෙම තත්ත්වයට පරිවර්තනය කිරීමට ගත් උත්සායක් ඇත. නමුත් මෙම ස්ථානය භාරව සිටි ස්වාමීන් වහන්සේලා ඊට ඉඩ නුදුන්හ.මෙහිදී අතර මැද තත්ත්වයකට පත් පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව අතින් යම් අතපසු වීම් සිදුව ඇත. විහාරයේ සංවර්ධන උදෙසා යම් යම් ක්‍රියාකාරකම් කිරීම අත්‍යවශ්‍යය.ඒ වා මෙම  ස්ථානයේ විශ්ව අගය පහත හෙලීමට සමත් නොවිය යුතුය. යුනෙස්කෝව බලාපොරොත්තු වන්නේද එයයි.ජීවමාන බෞද්ධ පිළිවෙත් සම්ප්‍රදායන් රකිමින් දෙස් විදෙස් වන්දනා කරුවන් මෙන්ම සංචාරකයන්ද මෙහි අද්දවා ගැනීමට හැකි ස්ථානයක් බවට පත් කිරීම එහි අරමුණ වේ.
        එහෙත් වත්මන් රජය පත් වූ අලුත මෙම ස්ථානයේ පාලනය බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලාගෙන් ඉවත් කොට මධ්‍යම සංස්කෘතික අරමුදල යටතට ගැනීමට උත්සාහ කළහ.ඒ සඳහා නීතිපති උපදෙස්ද ලබාගෙන තිබුණි. එහිදී එයට විරෝධය පෑ  විහාර පාලනය නිසා එම යෝජනාව ඉවත ලන්නට සිදු විය. පුරා විද්‍යා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් වරයාව සිටි අචාර්ය සෙනරත් දිසානායක මහතා ඉවත් කරලීමට ආසන්න හේතු අතර මෙම දඹුල්ල පුදබිමේ වෙනස් කම් ද දක්වා ලිය හැකිය.දැන් නැවතත් මේ උත්සාහයන් රජය තුළින් පැන නැගී ඇතැයි වාර්තා වේ. එයට ඔවුන් උපයෝගී කර ගන්නේ විහාර පාලනය මගින් මෙම පුදබිමේ විශ්ව අගය කෙලෙසා ඇතැයි යන ප්‍රසිද්දිය ලබා දෙමිනි. එය පට්ටපල් බොරුවකි.  යුනෙස්කෝ ප්‍රධාන කාර්යාලයේ ලෝක උරුම කමිටුවේ අධ්‍යක්ෂ වරයා විසින් 2016 අගෝස්තු 16 වන දින   නිකුත් කරන ලද ලිපියේ කොතනකවත් එවැනි දෙයක් සඳහන් නොවේ. එම නිසා කළ යුත්තේ මෙම ඓතිහාසික ස්ථානය පළමුව ජාතික උරුමයක් ලෙසට සංරක්ෂණය කොට පවත්වා ගෙන යෑමයි. ජාතික උරුමය යනු සිංහල බෞද්ධ වත් පිළිවෙත් අනුගත සංස්කෘතික ප්‍රඥප්තියකි. දෙවනුව ලෝක උරුම භූමියක් වශයෙන් එහි විශ්වීය අගය පවත්වා ගෙන යෑමට අවශ්‍ය කළමනාකරණ ක්‍රමයක් ස්ථාපිත කිරීම කළ යුතුය. එහිදී යුනෙස්කෝව විසින් මග පෙන්වන ලද සීමාවන් හොඳටම ප්‍රමාණවත්ය. එසේ නොවී. ඇමතිවරුන්ට සහ රජයේ දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රයට අනුව මෙම ස්මාරකය වෙළෙඳ දේපළක් බවට පරිවර්තනය කිරීම සියළුම දෙනාගේම දෝෂ දර්ශනයට ලක් වන්නකි.පසුගිය දා අස්ගිරි කාරක සංඝ සභාව රැස්ව කළ ඓතිහාසික ප්‍රකාශනයෙන් මෙම අත්තනෝමතික තත්ත්වයන් පෙන්වා දී තිබුණි.




Wednesday, June 14, 2017

සිරිමා මැතිණියගේ දේශසීමා ගැටය මෝඩි ලිහයි ද

                                  


            ලංකාවත් ඉන්දියාවත් යා කිරීමට දුම්රිය මාර්ගයක්   ඉඳි කිරීමට 2007 වර්ෂයේ නිකුත් කරන ලද රජයේ භෞතික සැලැස්ම මගින් යෝජනා කර තිබේ. 2003 වර්ෂයේදී හිටපු විදේශ ඇමති ලක්ෂමන් කදිරගාමර් මහතා විසින් අත්සන් කරන ලද ආසියානු අධිවේග මර්ග පිළිබඳ ජගත් ගිවසුම අනුව මෙරට තැනෙන අධිවේග මාර්ග අවසාන වශයෙන් තලේ මන්නාරම හරහා ඉන්දියාවට සම්බන්ධ වෙයි. ගෝලීය ධනවාදයේ අඩුපඬු ආසියානු කලාපයේ සියලුම රටවල් හරහා දිගු කර ගැනීමට මේ සැලැස්ම බලවත් සේ උපකාරී වනු ඇත. මෙම ගිවිසුම් වලින් ලංකාවට අත්වන ප්‍රතිලාභ කෙසේ නමුත් ජගත් කෙළිබිමක් බවට ලංකාව පත් කිරීම එහි අවසාන අරමුණයි.වත්මන් ඉන්දීය අගමැති නරේන්ද්‍ර මෝඩි සිය දේශපාලන හස්තය ලංකාවට දිගු කරමින් තිබෙන්නේ මෙම ගිවිසුම් මගින් ඇති කළ පසුබිම ප්‍රයෝජනයට ගැනීමෙනි. ඉන්දියානු පුරවැසියනට නිදහසේ ලංකාවට පැමිණීමට හැකි පරිද්දෙන් සහ වතු දෙමළ ප්‍රජාව අතරට ඉන්දියානු දේශපාලනය රිංගා යෑවීම පිණිසද ඔවුන් ගේ මෙම සැලැස්ම දියත් වේ.
        ලංකාව ස්වාධීන රටකි. ප්‍රාග් එතිහාසික යුගයේදී ඉන්දියාවත් ලංකාවත් අතර තිබූ භූගෝලීය සබඳතාවය දැන් නැත. පැරණි දඹදිව ශාක්‍ය ජනපද වලින් පැමිණි කුමාරවරුන් විසින් ලංකාවේ රාජ්‍යත්වය සහ බලය අත්පත් කරගත් නමුත් ඉන්දියාවට පරිබාහිර වූ ස්වාධීන දේශපාලනයක් ගොඩ නගා ගැනීමට මෙරට ස්වදේශිකයන් දැක්වූ කැමැත්ත විශේෂ වෙයි.එම නිසා යුග ගණනක් ඉතිසාහස තුළ සිංහළයන් වශයෙන් විවිධ ඉන්දියානු ආක්‍රමණයන්ට එරෙහිව සිය ස්වාධීනත්වය උදෙසා සටන් වැදී තිබේ.පසුගිය සන්ධාන  රජය විසින් යෝජනා කරනු ලැබූ මේ භෞතික සැලැස්ම මගින් මේ ස්වාධීනත්වය අහිමි කිරීමට පිඹුරු පත් සාදා ඇත.රජයේ භෞතික සැලැසුම් දෙපාර්තමේන්තුවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්ව සිටි ජේ.එම්.එල්. ජයසේකර මහතා  මෙම සැලැස්ම වෙනුවෙන් දැඩි ලෙස පෙනී සිටි බව කියැවෙයි.වර්ෂ 2000 අංක 49 දරණ නගර හා ග්‍රාම නිර්මාණ සංශෝධන පණතේ 5ඒ (බී) වගන්තිය අනුව ද එකී පණතෙහි 4බී(සී) වගන්තිය ප්‍රකාරවද හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රජපක්ෂ මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුත් ජාතික භෞතික සැලසුම් සභාව විසින් 2011-01-03 දින මෙම සැලැස්ම අනුමත කර ඇත.  ඉන්දියාවත් ලංකාවත් යා කරනු ලබන පාළමක් සෑදීමට අවශ්‍ය පසුබිම මෙහි නිර්මාණය වෙයි. එවිට දේශසීමා සහ තම තම අනන්‍යතාවයන් ගෙන් යුක්ත අයිතිවාසිකම් භුක්ති විඳීමට සිදු වන්නේ එකිනෙකා කෙරෙහි බල පවත්වන බලය පාදක කොට ගෙනය.
       1974 වර්ෂයේ ජූනි මස 16 වන දින  ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යව සිටි සිරිමා බණ්ඩාරනායක මහත්මියත් ඉන්දියාවේ අග්‍රාමාත්‍යව සිටි ඉන්දිරා ගාන්ධි මැතිණියත් දේශසීමා ගිවිසුමක් අත්සන් කළහ. මෙම ගිවිසුම 1974 වර්ෂයෙහි ජූනි මස 23 දින ජාතික රාජ්‍ය සභාවට ඉදිරිපත් කළහ. එය ඉදිරිපත් කරමින් සිරිමා මැති ණිය කළ කතාව මෙහිදී සිහිපත් කිරීම වටී. ඒ මන්ද ලංකාවේ ස්වාධීනත්වය උදෙසා ඉතා අසීරුවෙන් සහ කැපවීමෙන් කළ මෙහෙය අද දින බොහෝ දෙනෙකුට අමතකව ගොස් ඇති බැවිනි.සිරිමා මැතිණියගේ කතාවේ කොටස් කීපයක් මෙලෙසය.

     ගරු කතා කතානායක තුමනි. පෝක් සමුද්‍ර සන්ධියෙහි සිට ආදම්ගේ පාළම දක්වා ඇති මුහුදු තීරයේ ශ්‍රී ලංකාවත් ඉන්දියාවත් අතර මුහුදු මායිම් සළකුණු කර ගැනීම සම්බන්ධයෙන් මා හා ඉන්දියානු අගමැතිණිය අතර ඇති කරගත් ගිවිසුම අද මේ ගරු සභාවට ඉදිරිපත් කිරීමට හැකිවීම ගැන මා ඉතාමත් සන්තෝෂ වෙනවා. මේ ගිවිසුම පසුගිය ජූනි මාසේ 16 වෙනිදා අත්සන් කිරීමෙන් පසුව අප දෙරටේ ආණ්ඩු විසින් ස්ථීර කර ඇති අතර එය ජූලි මස 8 වනදා සිට වලංගු වී ක්‍රියාත්මකව පවතිනවා. මේ ගිවිසුමෙන් අප රටත් අපේ අසල් වාසී රටත් අතර මුහුදු මායිම නිත්‍ය වශයෙන්ම සළකුණු වනවා පමණක් නොවෙයි. මේ ගිවිසුම නිසා අපේ රටත් ඉන්දියාවත් අතර සම්බන්ධතාවයන් පිළිබඳ අළුත් පරිඡෙදයක් ආරම්භ කරනවා. ඇත්ත වශයෙන්ම අපේ රටවල් දෙක අතර අනොන්‍ය සම්බන්ධතා පිළිබඳ ඉතිහාස ගතවන වැදගත් කරුණක් ලෙස මේ ගිවිසුම පිළිගත යුතු වෙනවා.
     රාජ්‍ය  සභා ගත කරන ලද ගිවිසුමෙහි වගන්ති අටක් අන්තර්ගතව ඇත.එයින් කීපයක මෙසේ සඳහන්ය.ශ්‍රී ලංකා ජන රජය සහ ඉන්දියානු සමූහආණ්ඩුව දෙපාර්ශවයටම සාධාරණ වූත් යුක්ති සහගත වූත් ආකාරයකින් ශ්‍රී ලංකාව හා ඉන්දියාව අතර ඓතිහාසික මුහුදු තීරයේ මායිම් නිශ්චය කිරීමේ සහ ඊට අදාළ කරුණු නිරාකරණය කිරීමේ අභිලාශයෙන් මුළු ප්‍රශ්ණයම සෑම අංශයකින් පරීක්ෂා කර ඒ පිළිබඳ ඓතිහාසික හා වෙනත් සාධක ද එහි නීතිමය මුහුණුවර ද සැලකිල්ලට ගැනීමෙන් පසු පහත සඳහන් පරිදි ගිවිස ගෙන ඇත්තාහ.
 1-පොක් සමුද්‍ර සන්ධියේ සිට ආදම් ගේ පාලම දක්වා වූ මුහුදු තීරයෙහි ශ්‍රී ලංකාව හා ඉන්දියාව අතර මායිම් පහත දක්වා ඇති අනු පිළිවෙල අනුව පහත සඳහන් අක්ෂාංශයන් හා දේෂාංශයෙන් නිරූපිත පිහිටීම් අතර වූ මහා වෘත්ත චාප වන්නේය.
2- 1 වන වගන්තියෙහි සඳහන් කර ඇති පිහිටීම්වල ඛණ්ඩාංක වන අතර ඒවා සම්බන්ධ කරන සෘජු රේඛා උභය ආණ්ඩු වල බලය ලත් මිනුම්දෝරුවන් විසින් පිළිවෙලින් අත්සන් කරනු ලැබ මීට අමුණා ඇති ප්‍රස්ථාරයෙහි පෙන්වා දී ඇත්තේය.
3 - ඉහත සඳහන් කරන ලද පිහිටීම් මුහුදෙහි හා මුහුදු පත්ලෙහි නියත වශයෙන්ම තිබිය යුතු තැන උභය ආණ්ඩු විසින් ඒ කාර්යය සඳහා පිළිවෙලින් බලය දෙනු ලබන මිනුම්දෝරුවන් විසින් එකඟ විය යුතු වන ක්‍රමයක් අනුව නිශ්චය කරනු ලැබේ.
4 - ඉහත සඳහන් මායිමෙන් තම පැත්තට අයත් වන මුහුදු තීරය දූපත් මහාද්වීපික තටාකය හා ඒවායෙහි යටිපස විශයෙහි පරමාධිපත්‍ය හා පරම අධිකරණ බලය හා පාලනය එක් එක් රට කෙරෙහි වන්නේය.
5 - ඉහත සඳහන් වගන්ති වලට යටත්ව ඉන්දියානු ධීවරයන්ට හා වන්දනා කරුවන්ට මින් පෙර මෙන් කච්චදූවට පිවිසීමට ඉඩ ලැබෙන අතර ඒ කාර්යයන් සඳහා ගමන් බලපත්‍ර හෝ වීසා බල පත්‍ර ලබා ගත යුතු යයි ශ්‍රී ලංකාව විසින් ඔවුන්ට නියම නොකරනු ඇත.
6 - එක් එක් රටට අයත් මුහුදු තීරයෙහි ශ්‍රී ලංකාව හා ඉන්දියාවේ යාත්‍රා මෙතෙක් සාම්ප්‍රදායිකව භුක්ති විඳ ගෙන එමින් පැවති අයිති වාසිකම් ඉදිරියටත් බුක්ති විඳිනු ඇත.
     මෙම ගිවිසුමෙහි පවතින වැදගත්ම වගන්තිය වන්නේ සතරවන වගන්තියයි. එයන් ගම්‍ය වන්නේ එක් එක් රටවල ස්වාධීනත්වය දෙපාර්ශවය විසින් පිළිගෙන ඇති ආකාරයයි. එසේම ඉන්දියානු ධීවරයන් සහ ලංකාවේ ධීවරයන් සාම්ප්‍රදායිකව කුඩා යාත්‍රා මගින් දෙරටේ මුහුදු තීරයෙහි මසුන් මැරීමේ නිකුත්ව සිටියහ. එම කටයුතු මෙහිදී පිළිගෙන තිබේ.සිරිමා බණ්ඩාරනායක මැතිණිය අප රටට වාසි වන පරිද්දෙන් කච්චදූව පිළිබඳ ප්‍රශ්ණය ද මෙහිදී විසඳා ගෙන තිබේ.සාමාන්‍ය යෙන් අප රටට අයත් මුහුදු සීමාව තුළ තිබෙන ඛනිජ සම්පත් අති විශාලය එසේම දකුණු දිග මුහුදු තීරයෙහිද වපසරිය අති විශාල බැවින් ලංකාව රටක් වශයෙන් සිය ස්වාධීනතවයට මෙන්ම වත් පොහොසත් කමටද පසුබිම මෙම ගිවිසුමෙන් සකස් කර ගෙන ඇත. නමුත් අවාසනාවකට මෙන්ම සිරිමා මැතිණිය විසින් අවංකව රටට ඇති ලෙන්ගතු කමින් කළ මේ දූර්දර්ශී ක්‍රියාව බාල්දු කොට යටපත් කිරීමට පසුව පත්වූ ජේ.ආර්. ජයනර්ධන මහතා ගේ නායකත්වයෙන් යුත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය කටයුතු කර තිබේ.ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම අත්සන් කොට රටේ ස්වාධීනත්වය අහිමි කරගන්නට කටයුතු කර තිබේ. එසේම ලංකාවට වාසි දියක අයුරින් විසඳා ගන්නට තිබූ ඉන්දියානු පුරවැසියන් පිළිබඳ ගැටළුවද බල ලෝභය නිසා සම්පූර්ණයෙන්ම අවුල් කර තිබේ. වර්තමානය වන විට ලංකාව බෙලහීන රාජ්‍යයක් බවට පත් වී තිබෙන්නේ මේ හේතුවෙනි. හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා දිගු කලක් පැවති යුද්ධය නිමා කලා සේම සිරිමා මැතිණිය ගත් මග ගත්තේ නම් රටේ ස්වාධීනත්වය ට නව මාවතක් විවර කරගන්නට ඉඩ හසර තිබුණි. අවාසනාවකට ඔහු ගත්තේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අනුගමනය කළ රීගේනින් ශ්‍රී ලංකා ප්‍රතිපත්තියයි. ඒ මත රජයේ භෞතික සැලසුම් සකස් ව තිබෙන බව පැහැදිලිය.නීතිමය තර්ක සහ සාධාරණත්වය අතින් ගත් කල්හි ඉන්දියාවත් ලංකාවත් අතර තිබෙන පෙර ගවිසුම් වඩා බලවත්ය. එවිට ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම අවලංගු වේ. එලෙසම ලංකාවේ ස්වාධීනත්වය අහිමි කරන එක්ටා වැනි ආර්ථික ගිවිසුම් වලටද පිවිසිය නොහැකිය.ඉන්දියාව ඉති ඉක්මනින් තව දුරටත් ලංකාවට අත පෙවීමට පළමුව මේ ගිවිසුම් වල ස්වභාවය පිළිබඳව පාර්ලිමේන්තු කතා බහක් ඇති විය යුතුය. සිය අතීත වැරදි අත් හැරීමට මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අවංකව කටයුතු කරන්නේ නම් ඔහු මත තිබෙන ජන බලය ඒ සඳහා යෙදවිය හැකිය.


Wednesday, May 17, 2017

උඩරට වතු කරය ගිනිතබන හනුමා කවුරුද

                                    

           ඉන්දීය අගමැති නරේන්ද්‍ර මෝඩි මහතා ලංකාවේ පැවැත්වූ ජගත් වෙසක් දින සැමරුම් උළෙලට ප්‍රධාන ආරාධිත අමුත්තා වශයෙන් සාභාගි වූවා ඇරුණු කොට වෙනත් න්‍යාය පත්‍රයක් එහි නැතැයි ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු රජයේ දේශපාලන අධිකාරිය පුන  පුනා පැවසූහ. නමුත් ඉන්දීය මාධ්‍ය වාර්තා කරන අන්දමට වෙසක් දින සැමරුමට සමගාමීව ඉන්දීය අගමැතිවරයාගේ දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රය හෙළිදරව් විය. එයින් එක් ප්‍රධාන කාරණයක් වූයේ ත්‍රිමලයේ තෙල් ටංකි පිළිබඳ ගිවිසුමයි.කෙසේ වෙතත් නුවරඑළි දිස්ත්‍රික්කයේ නෝර්වුඩ් හි පැවැත්වූ දේශපාලන රැස්වීමක්ද නරේන්ද්‍ර මෝඩි අගමැතිවරයා අමතනු දක්නට ලැබුණි.මෙම රැස්වීම සංවිධානය කරනු ලැබූයේ කවුරුදැයි පැහැදිලි නැති වුවත් ප්‍රචාරක දැන්වීම් වල ජනපති හා අගමැති දෙපළ ගේ චායාරූප සමග වතුකරයේ දේශපාලකයන් ගේ නම් ඇතුලත්ව තිබුණි.  රටේ උත්සවයකට ආරාධිත අමුත්තකු ලෙසට පැමිණි විදේශීය අගමැති වරයෙකු දේශපාලන රැස්වීමකට සාභාගිවීම ම ප්‍රශ්ණාර්තයකි.
          නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කය හඟුරන්කෙත වලපනේ කොත්මලේ සහ නුවරඑළිය මස්කෙළිය වශයෙන් මැතිවරණ ආසන කීපයකින් සමන්විතය. 1947 වර්ෂයේදී එහි පළමු මැතිවරණය පවත්වා තිබේ . ඉන්පසු 1977 වසර වන තෙක්ම නුවරඑළිය තනි මැති වරණ ආසනයක් විය. 1977 න් පසු නුවරඑළිය මස්කෙළිය නමින් බහුආසනයක් බවට පත් කළ පසු ගාමිනී දිසානායක අනුර බණ්ඩාරනායක මෙන්ම එස් .තොන්ඩමන් මහතා ද ජනතාව නියෝජනයට පත් විය. 1977 ට පෙර නුවර එළිය යනු වතු කාර සුද්දන් සහ වතු කරයේ දෙමළ කම්කරුවන් බහුතරය විසූ කලාපයක් විය. නුවර එළියට සිංහලයන් ගේ ආකර්ශනය සිදු වූයේ එහි පැවති වෙළෙදාමත් ඉන්පසුව සිදු වූ වානිජ වැවිලි ක්ෂේත්‍රයේ දියුණුවත් සමගින්ය.නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කයේ මැතිවරණ සිතියම ගත් කල්හි එය 1947 සිටම ඉහළ ධනපති පංතියේ දේශපාලනඥයන් ගේ පොරපිටියකි. මෙය පොදු ජනතාව අතරට මාරු වූයේ 1960 මැතිවරණයේදී සිරිමා බණ්ඩාරනායක මැතිණියගේ නායකත්වයෙන් යුත් රජයක් පත් වීමෙන් පසුවයි. එහිදී නුවරඑළියේ වතුකරයට මැකනික් වැඩට පැමිණි දකුණේ පුද්ගලයකු වූ ටී.විලියම් ප්‍රනාන්දු මහතා එම ආසනයේ මන්ත්‍රීවරයා බවට පත් විය. 1960 -65 කාලය තුළ නුවරඑළි ආසනය විශාල පරිවර්තනයකට ලක් විය.විලියම් ප්‍රනාන්දු මහතා ගේ මූලිකත්වයෙන් එහි පළමු සිංහල ජනපදය වූ ශාන්ති පුරය  බිහිවන්නේ බණ්ඩාරනායක මහතාගේ සහ මැතිණියගේ පූර්ණ ආශීර්වාදය සහිතවයි. සිරිමා රජය 1965 දී පරාජයට පත් වූ පසු විලියම් ප්‍රනාන්දු මහතාටද ආසනය අහිමි විය. නමුත් ඔහු 1970 නගර සභා මැතිවරණයෙන් ජයග්‍රහණය ලැබ සිය පළමු අභිලාශයන් ව්‍යාප්ත කරමින් නුවරඑළිය තුළ සිංහල ජනතාවගේ උරුමය තහවුරු කරවීය.ඒ පියවර මගින් මුඩුබිම් පණතෙන් ඉඩම් අහිමි වූ උඩරට සිංහලයන්ගේ අයිතිවාසිකම් යම් පමණකින් හෝ ස්ථාවර විය. 1960 දී නුවරඑළිය ආසනයේ තිබූ සමස්ත චන්ද දායක සංඛ්‍යාව දෙගුණයක් වන්නේ ඔහු විසින් පදිංචි කරන ලද සිංහල ජනතාව නිසාවෙනි. ඒ නිසාම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයට නුවර එළි ආසනයේ වැඩි බලයක් හිමිව පැවතුණි.
        1977 වර්ෂයෙන් පසුව නුවර එළිය දිස්ත්‍රික්කය එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ ප්‍රධාන බල කඳවුරක් බවට පත් කරවන ලදී. දිව්රුම් පෙත්සමට පවා වතු දෙමළ කම්කරුවන්ට පුරවැසි කම ප්‍රදානය කළ එක්සත් ජාතික පක්ෂය ලංකා කම්කරු කොන්ග්‍රසය මත සිය චන්ද පදනම ශක්තිමත් කරගන්නා ලදී.මේ නිසා කම්කරු කොන්ග්‍රසය සතු දෙමළ චන්ද  වෙන්දේසි කරමින් ජාතික දේශපාලනයට පවා අභියෝග කරන්නට තොන්ඩමන් මහතා සමත් විය. පසුව කම්කරු කොන්ග්‍රසයෙන් කැඩී ගිය තරුණ කොටස් කොටි සංවිධානය සමග සබඳතා පවත්වමින් 1999 දී පමණ කඳුරට ජනතා පෙරමුණ බිහිකළහ. වර්තමානය වන විට උඩරට වතු කරයේ මෙම දේශපාලන බලවේගය ඉදිරියට පැමිණ තිබේ. නමුත් ඔවුහු කණ්ඩායමක් ලෙසට දිගින් දිගටම අසාර්ථක විය. මෙම කරුණු නිසා කවදත් එ.ජාප. යට පිටින් යන බලවේගයකට නුවර එළිය දිස්ත්‍රික්කය ජය ගැනීම පහසු කරුණක් නොවීය. එම බල කඳවුර යම් තරමකින් දෙදරුම් කෑවේ 1994 සහ 1999 ජනාධිපතිවරණ වලදී චන්ද්‍රිකා මැතිණිය ලබා ගත් මනාප හේතු කොට ගෙනයි. විජය කුමරතුංග මහතාගේ ජනප්‍රියත්වයත් කොටි බෝම්බයෙන් ලද පීඩනයෙන් ලද ජනතා අනුකම්පාවත් නිසා චන්ද්‍රිකා මැතිණිය අනෙක් අය අභිබවා ඉදිරියට පැමිණියේය. ඉන්පසු මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා රටේ ප්‍රධාන දේශපාලන චරිතය බවට පත් විය. මහින්ද රජපක්ෂ මහතා 2005 ජනාධිපතිවරණ චන්දය ජයග්‍රහණය කරන කල්හි ඔහුට එම දිස්ත්‍රික්කයෙන් ලබා ගත හැකි වූයේ චන්ද 99550  ක් පමණකි. නමුත් ඔහුගේ ප්‍රතිවාදියා වූ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා චන්ද 250428 ක් ලබා ගෙන තිබුණි. පසුව මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා යුධ ජයග්‍රණයද ලබා ඔහුට ලබා ගත හැකි වූ චන්ද ප්‍රමාණය 2010 දී 151 604 ක් විය නමුත් ඔහුගේ ප්‍රතිවාදයා වූ සරත් ෆොන්සේකා මහතා චන්ද 180604 ක ගේ කැමැත්ත දිනා ගෙන තිබුණි. මහින්ද රජපක්ෂ මහාතා 2015 වසරේ පරාජයට පත් වන විට ඔහුගේ චන්ද ප්‍රමණය 145 339 දක්වා අඩුවී තිබුණි. නමුත් මෛත්‍රී පාල සිරිසේන මහතා චන්ද 272 600 ලබා ගනිමින් නුවර එළිය දිස්ත්‍රික්කයේ ඉහළම ප්‍රතිශතය වාර්තා කර ගෙන තිබුණි.
         සමස්ත නුවර එළිය දිස්ත්‍රික්කය තුළ වතුදෙමළ ජනගහනය 355830 කි.එයට ලංකා දෙමළ ජනතාවද එක්වූ කල්හි 401896 ක් දක්වා එය වර්ධනය වේ. නමුත් සිංහල ජනගහනය 282621 ක් පමණකි. වර්තමාන යහ පාලනය තේරුම් ගෙන තිබෙන්නේ මෙම යථාර්ථයයි.එම නිසා යහපාලන රජය පත්වූ පසු නව කඳුකර ගම්මාන අමාත්‍යංශයක් ඇතිකර වතු දෙමළ ජනතාවට පමණක් ඉඩම් හා නිවාස පිරි නැමීමේ ජාතිවාදී ක්‍රියාදාමය දියත් කරන ලදී. සංහිඳියාව ගැන කුමන කතා කීවත් එක්සත් ජාතික පක්ෂය අන්ත දෙමළ ජාතිවාදී පිළිලයෙන් වෙලා ගෙන ඇත. ඔවුහු දෙමළ චන්ද කේවල් කිරීමේ සාර්ථකත්වවය මත 2020 ජනාධිපතිවරණ ජයග්‍රහණය තහවුරු කර ගැනීමට ප්‍රයත්න දරති.නරේන්ද්‍ර මෝඩි ලවා හැටන් දික්ඔය රෝහල විවෘත කරලීමට රැස්වීමක් යොදා ගත්තේ එම අභිලාශය ඉෂ්ට කර ගැනීමටයි.මස්කෙළිය ආසනයේ විශාල දෙමළ චන්ද ප්‍රමාණයක් තිබෙන බව එ.ජා.ප.යේ අය දනී. නමුත් මෙම කේවල් කිරීම නොසිතූ විරූ පැත්තකය දැන් හැරී ඇත. මෝඩි සිය අධිපතිවාදී චින්තනය යොදා ගනිමින් කඳුරට දෙමළ ජනතාව ආමන්ත්‍රණය කරන ලද්දේ රටින් බැහැර ඉන්දීය ඩයස්පෝරාවක් ලෙසට අර්ථ දක්වමිනි. එලෙසම දකුණු ඉන්දීය සංස්කෘතිය රකිමින් මෙතෙක් කලක් දිවි ගෙවීම සම්බන්ධයෙන්ද ඔහු සතුට පළ කර තිබේ.මෙයින් ගම්‍ය වනුයේ කඳුකර දෙමළ ජනතාව සිංහල සංස්කෘතියට ක්‍රමයෙන් අවශෝෂණය වීම වලක්වාලීමයි.මේ අභිලාශයන් පිටිපස කඳුරට ජනතා පෙරමුණේ පැරණි සාමාජිකයන් සිටිති. ඉදිරි කොටි නැගිටීමකදී ඔවුන්ට සහාය වන්නට සිටින්නේ මේ පිරිසය. මෝඩි බලා පොරොත්තු වන දෙකඩ වන ශ්‍රී ලංකාවක් උදෙසා මේ පිරිසගේ දායකත්වය ඉහළින් ලැබිය යුතුය. උතුරේ කොටින්ට උතව් කළ ගාන්ධිලා මෙන් මෝඩිද වතුකරයේ ගිනි අවුලවන්නට කැසකවයි. 
       ජගත් වෙසක් උත්සව සැමරුම් දිනයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ද පැමිණ මෝඩ හමු වීම පරිණත දේශපාලන ක්‍රියාකාරිත්වයකට අයත් බව ඇතැමෙක් කියති. නමුත් මහින්ද වටා පෙළ ගැසී සිටින ජාතික බලවේගයන්හි ඇතැම් කොටස් මේ නිසා කළ කිරී තිබේ. මහින්ද රජය වැට්ටවීමට රෝ සංවිධානය හරහා කළ  මෙහෙයට නායකත්වය දෙනු ලැබූවේ නරේන්ද්‍ර මෝඩි  බව නිසැකය.එවැනි පුද්ගලයෙක් හමු වූයේ කුමකටදැයි බොහෝ අය ප්‍රශ්ණ කරති.පණහේ දශකයෙන් පසු සිංහල දේශපාලකයන් සියල්ල සිංහල ජනතාව රවට්ටමින් චන්ද වෙන්දේසියේ යෙදුණහ. පසුව දෙමළ සහ මුස්ලිම් චන්ද කේවල් කරමින් අවශ්‍ය දොල පිදේනි සපයමින් මේ ජුගුප්සාජනක කටයුත්තෙහි යෙදුණහ. වත්මන් පාලකයන්ද මේ කටයුතු  එළි පිටම කරන්නේ බහුතර සිංහල ජනතාව තුට්ටුවකටවත් මායිම් නොකරමිනි. මහින්ද රජපක්ෂ මහතා මෝඩි අගමැති හමු වීම සහ කතාබහේ යෙදීම ප්‍රශ්ණයක් නොවේ. එහෙත් නරේන්ද්‍ර මෝඩි හැටන් හිදී කළ  බලහත්කාරකමට සහ ජාතිවාදය ඇවිස්සසීමට මහින්ද ඇතුළ පිරිස ගෙන් සවිමත් ප්‍රතිචාරයක් ලැබුණේ නැත. ලක්ෂ එකහාමාරකට ආසන්න සිංහල චන්ද ප්‍රමාණයක් නුවර එළි දිස්ත්‍රික්යෙන් මහින්දට හිමිය. මේ චන්ද පදනම වැඩි කරගතහොත් උඩරට වතු කරයේ දෙමළ ජාතිවාදයට හිස එසවීමට ඉඩ ප්‍රස්ථා නොලැබේ.එවැනි තත්වයක් යෝජනා කරනුයේ තවමත් සිංහලයන් ගේ වීරයා මහින්ද රාජපක්ෂ බව බහුතරය සිතා සිටින නිසාවෙනි. නමුත් කොළඹ දේශපාලනය සහ ජගත් දෙශපාලන අතර දෝලනය වෙමින්  මහින්ද කරන මේ සෙල්ලමින් අතරමංවන්නේ සැබවින්ම සිංහල ජනතාවයි.එහෙයින් දහසක් බලාපොරොත්තු මත ඔහු වටා රොද බැඳගත් සිංහල ජනතාව වෙනුවෙන් සිය වගකීම ඔහුට ඉටු කරන්නට ඉඩදී ජී.එල් පීරිස්ලා බැසිල් ජපක්ෂලා නිහඬ වනවානම් ඉතා අගනේය. එසේ නොවේ නම් සිංහලයන් නැවුම් නායකත්වයක් සොයා ගමන් කරනවා නිසැකය.

       

         

Sunday, April 30, 2017

මෝදි ගේ වෙසක් මුහුණ සහ යහපාලනයේ බකමුහුණ

                          

                ඉන්දීය අගමැති නරේන්ද්‍ර මෝදි මහතා වෙසක් සමයට ලංකාවට පැමිණෙන බව ද රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකව ගනුදනු කීපයක් සිද්දවන බවද දැනට වාර්තා වී තිබේ. බුදුන් වහන්සේ උතුම් තෙමගුල සිහිපත් කරන වෙසක් දිනය බෞද්ධ ජනතාවට අතිශයින් වැදගත් වන අතර එම දිනය ලංකාවේ නිවාඩු දිනයකි. බෞද්ධ කොඩිය ජාත්‍යන්තරව පිළිගනු ලැබ පවතින අතර  වෙසක් දිනය නිවාඩු දිනයක් වශයෙන්  එක්සත් ජාතීන් ගේ සංවිධානය විසින් පිළිගනු ලැබ ඇත.ඒ 1999 දී හිටපු විදේශ අමාත්‍ය ලක්ෂ්මන් කදිරගාමර් මහතා ඉදිරිපත් කල යෝජනාවක් අනුවයි. මේ වන විට වියට්නාමය තායිලන්තය චීනය ටිබෙටය ලාඕසය ඉන්දුනීසියාව බංගලිදේශය නේපාලය ආදී රටවල් වෙසක් පොහෝ දින නිවාඩු දිනයක් ලෙසට සලකයි.ඉන්දියාවේ එය පොදුවේ පූර්නිමා වෛශාඛ්‍ය ආදී නම් වලින් හඳුන්වති. වෙසක් දිනය සමරන බෞද්ධයන් රාශියක් ඉන්දීය ප්‍රාන්ත වල ජීවත් වේ. නරේන්ද්‍ර මෝදි ඉන්දීය බෞද්ධ ජනතාව වෙනුවෙන් එම දිනය රජයේ නිල උත්සව දිනයක් කරන්නේද යන්න මෙතෙක් ප්‍රකාශයට පත් කර නොමැත.
       යහපාලන රජය ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍ය නරේන්ද්‍ර මෝදි ගේ රජයේ ඉල්ලීම මත ත්‍රිකුණාමල තෙල් ටැංකි  සම්පූර්ණයෙන්ම බදු දීමට සූදානම්ය. තෙල් සංස්ථා සේවකයන්ගේ වර්ජනය නිසා මේ තීරණය මදක් ආපස්සට ගෙන ඇති නමුත් අග්‍රාමාත්‍ය වරයා ඉන්දියාවට ගොස් අත්සන් කල අවබෝධතා ගිවිසුම් මගින් මේ පොරොන්දු කඩකර තිබේ.ඒ අනුව ඔහු ආපසු පැමිණි පසු විට මෙම තීරණ උපක්‍රමශීලිව වෙනත් වංගුවකින් තහවුරු කරන්නට ඉඩ ඇත.මේ අතර ඉක්ටා ගිවිසුම සහ උතුර සහ නැගෙනහිරට බලය බෙදන නව ව්‍යවස්ථාව සම්මත කර ගැනීම පිළිබඳවද තීරණයන්ද ගැනීමට ඉඩ තිබේ. එසේ වූ විට නරේන්ද්‍ර මෝදී ගේ වෙසක් මුහුණ ගැලවෙන්නට කාරණා යෙදෙනු ඇත..
       පැරණි දඹදිව සහ පැරණි ලංකාව අතර තිබූ අවිච්ඡින්න බැඳීම ඇතැම් විට ඵලදායී රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සම්බන්ධයක් විය.ඇතැම්විට එය බලහත්කාරී විය. ආක්‍රමණශීලි විය. නමුත් වඩා උපක්‍රමශීලි රජවරු  තමන්ගේ අනන්‍යතාවයන්ද ආරක්ෂා කරගනිමින් භාරතීය පාලකයන් ගෙන් ශක්තිය ලබා ගැනීමට සමත්වූහ.උතුරු ඉන්දියාවේ මෝගල් පාලකයන් විසින් ආක්‍රමණශීලීව රටේ විවිධ පළාත් තම පාලන බලයට යටපත් කරගන්නා විටද ඉස්ලාම් ආගම රාජ්‍ය ආගම බවට පත් කරගත් විටද ලක් රජවරු බුද්ධ ශාසනයත් රටත් ජාතියත් සතු ස්වාධීනත්වය  දිවිපුදා ආරක්ෂා කර ගත්හ.   බුදුන් වහන්සේ උපන් රට සහ බුදු දහම සමග බැඳුණු නොයෙකුත් සිහිවටන පවතින රටක් ලෙස වර්තමාන ඉන්දියාව දෙස සිංහල බෞද්ධයන්ගේ දෘෂ්ටිය බොහෝ මට සිලිටිය. දඹදිව වන්දනාව යනු ජීවිතයේ එක් වරක් හෝ යෑමට පුල පුලා සිටින ගමනකි. වර්ෂයකට ලක්ෂ හතරකට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් මෙම වන්දනාවට එක් වෙයි. නමුත් බිහාර් ප්‍රාන්තය ඇතුලු බොහෝ සිද්ධස්ථාන සහිත ස්ථානයන් තුළ බෞද්ධයන් වෙනුවෙන් සලසා ඇති පහසුකම් ඉතා අවමය. සංකස්ස නුවර වැනි අගනා ස්ථානයකට යන ගමන් මාර්ගය ඉතා අබලන්ය. මේවා පිළිසකර කරවීමට ඉන්දීය රජයට අවශ්‍යතාවයක් ඇතැයි නොසිතේ. සංකස්ස පූජ්‍ය ස්ථානය ද තවමත් හින්දූන් ගේ ආධිපත්‍යට යටත් වී ඇත. එය වසර කීපයකට පමණ ඉහතදී  කඩා වැටී කැලෑවට යට වී ඇත. එය බෞද්ධයින්ගේ ස්ථානයක් වට පත් කර ගැනීමට කතා කිරීමට දැන් නොහැකිය. ධර්මපාල තුමා ගත් මග ගැන්මට වර්තමාන සිංහලයින් බිය වෙති.. කි.මී. 800 ක්  එක දිගට අධිවේගී මාර්ග වල හා ග්‍රාමීය පාරවල් වල යනෙන විය ගිමන් නිවා ගන්නට ස්ථානයක් වැසිකිලි පද්ධතියක් සකස් කරලීමට අවශ්‍ය තාවයක් ඉන්දීය රජයට නොමැත. අපගේ කාන්තාවන්ට පවා එම ගමන් වලදී වැසිකිලි යාමට සිදු වී ඇත්තේ පාරවල් අයිනේ ළඳු කැලෑවලය. සමහරක් විට ඉන්දියාවේ අතිශය දිළිඳු පීඩිත පන්තියට මෙන් අපට සලකා මුදල් පමණක් ලබා ගැනීමේ චේතනාව ඔවුන්ට ඇතැයි මොහොතකට සිතේ.       කපිල වස්තු  ප්‍රදේශයේ  යම් කිසි වපසරියක් ඉන්දියාවටද අයත්ය. එම ස්ථානයෙන් ලැබුණු සර්වඥ ධාතූන් වහන්සේලා වැඩ සිටින්නේ නවදිල්ලියේ කෞතුකාගාරයේය. එහෙත් ඒවා නැරඹීම හා වන්දනාවට ඉඩ හසර ලැබෙන්නේ කලාතුරකින් කෙනෙකුටය. හෝටල් කරුවන් සහ වන්දනා තැරැව්කරුවන්ගේ ග්‍රහණයෙන් එපිට පූජනීය වන්දනාවකට යෙදීමට ඉඩ සැලසෙන්නේ ඉතාමත් අතලොස්සකට පමණකි.

        ඉන්දියාවේ ප්‍රථම ජනාධිපතිවරයා වූ රාජේන්ද්‍ර ප්‍රසාද් මහතා 1959 දී පමණ  ලංකාවට පැමිණියේය.ඒ විද්‍යාලංකාර විශ්ව විදයාලයේ මංගල තෑගි ප්‍රදාන උත්සවයටයි. ඒ අවස්ථාවේ එතුමා ඉත් ගැඹුරින් දෙරට අතර සම්බන්ධය පිළිබඳ සටහන් කර තිබේ. තමා විද්‍යාලංකාරයට අමුත්තකු නොවන බව කී ඉන්දීය රාෂ්ට්‍රපති තුමා මීට අවුරුදු බොහෝ ගණනකට පෙර තමා මෙහි පැමිණ සාහිත්‍ය දර්ශනවාදය සහ ඉතිහාසය පිළිබඳ විශාරද සේවයක් කිරීමෙන් මුළුමහත් ඉන්දියාව පුරා පතළ කීර්තියක් ලැබ සිටි රාහුල සංකෘත්‍යාන පඬිතුමාණන් සමග විසූ බැව් පැවසුවේය. ඉන්දීය සහ විදේශීය ශිෂ්‍යයන් විසින් බුද්ධාගම හදාරනු ලබන නාලන්දාවේ පාලි විද්‍යාතනයේ කටයුතු කරන විද්‍යාලංකාර ආදී ශිෂ්‍යයකු වන ජගදීශ කාශ්‍යප ස්වමීන් වහන්සේ ගැනද ශ්‍රී රාජේන්ද්‍ර ප්‍රසාද් සඳහන් කෙළේය. අප අතර ඇති සාගරයක් ඔබ්බේ පිහිටි ඉන්දීයාවේ වැසියන් වන අපි විද්‍යාලංකාර විශ්ව විද්‍යාලයෙන් කෙරෙන වැඩත් එහි වර්ධනයත් ගැන දැඩි සැලකිල්ල යොමු කරන්නෙමු යයිද හින්දු ධර්මය සහ බුද්ධාගම එකිනෙකට අසම්බන්ධ යයි හෝ ප්‍රතිවිරුද්ධ යයි හෝ අප නොසලකන බැවින් අපේ මේ උනන්දුව සැබවින්ම අවංක එකක් යයිද එදා පවසා ඇත.  බුද්ධාගම පිළිබඳ මහජන ප්‍රසාදයක් මෑත කාලය තුළ ඉන්දියාව පුරා ඇති වී යයි කී එතුමා බුදුන් වහන්සේ ගේ මහා පරිනිර්වාණයෙන් 2500  යේ බුද්ධ ජයන්ති මහොත්සවය කෙරෙහි දැක්වුණු උද්‍යොගයත් පැරණි නාලන්දාව පිහිටි තැන බෞද්ධ ශාස්ත්‍රායතන පිහිටුවීමෙනුත් විවිධ විශ්ව විද්‍යාලයන් බුද්ධාගම කෙරෙහි දක්වන උනන්දුවෙනුත් ඒ බැව් පැහැදිලි වන්නේ යයි කීය. බුද්ධාගම හැදෑරිය හැකි අගනා විශ්ව විද්‍යාලයක් ඉන්දියාවේ ඇතද ඉන්දීය ශිෂ්‍යයන් විද්‍යාලකාරයට පැමිණ මේ විශ්ව විද්‍යාලයේ ජීවය උරා ගන්නවා පමණක් නෙව ලංකාවේ ශිෂ්‍යයන්ද භාරතීය මධ්‍යස්ථානයන්හි සිප්සතර හදාරනු දැක්මට කැමැත්තෙමි යැයි එතුමා වැඩිදුරටත් සඳහන් කර තිබේ.
      එදා බුද්ධගයා නඩුවෙන් ධර්මපාල තුමා පැරදුණු පසු එය බේරා දුන්නේද ඉන්දියාවේ ප්‍රථම ජනාධිපති රාජේන්ද්‍ර ප්‍රසාද් තුමාය.එහෙත් වත්මන් ඉන්දීය ජනාධිපතිවරයා ලංකාවට පැමිණෙන්නේ රට දෙකඩ කිරීමට අවශ්‍ය පිඹුරු පත් සමගින්ය. ඔහු වෙසක් මුහුණක්ද පැළඳගෙන පැමිණෙන බැවින් ලංකාවේ ජනතාව අතරින් බහුතරයක් ඔහුට ගරුසත්කාර පවත්වනු ඇත. ඇතැම් විට මහා සංඝරත්නයද මුල්ව එය සිදු කරනු ඇත. නමුත් තිත්ත ඇත්ත නම් ඔහු උතුර සහ නැගෙනහිර සඳහා සවයං පාලනයක් ලබා දෙනු පිණිස සහ මධ්‍යම කඳුකරයේ දෙමළ ජනතාවට වෙනත් සවයංපාලනයකට යෑම සඳහා පාර කැපීමට උත්සාහ කරනු ඇති බවයි. වත්මන් යහපාලන රජයේ නව කඳුකර ගම්මාන අමාත්‍යංශය යනු මේ ඉන්දීය වුවමනාව පිණිස සැදුම් ලද්දකි.එසේ හෙයින් මෝදී ගේ වෙසක් මුහුණ යනු වෙස්මුහුණක් බව පෙන්වා දිය යුතුය. වත්මන් යහපාලන රජය සිංහල බෞද්ධයන් වෙනුවෙන් කිසිවක් කර නැත. අන්තවාදීන් විසින් රටේ බෞද්ධ සිද්ධස්ථාන ආක්‍රමණය කරන විට යහපාලනය මුනිවත රකී.විදේශයන්හි ස්වාමීන් වහන්සේලා ලංකාවට අධ්‍යාපන කටයුතු සඳහා පැමිණෙන විට අය කරනු ලබන වීසා ගාස්තුවද මේ වන විට වැඩි කර තිබේ.පිරිත් දේශනා විකාශනය කරන විහාරස්ථාන වලට සහ අලි ඇතුන් ළඟ තබා ගන්නා හිමිවරුන්ට යහපාලනයේ අදිසි හස්තයන්ගෙන් නඩු පවරන කල්හි ජාත්‍යන්තරයට පෙනෙන්නට වෙසක් උත්සවයක් සැමරීම බොරු ප්‍රදර්ශනයකි.නරේන්ද්‍ර මෝදි අග්‍රාමාත්‍ය තුමාගේ දේශපාලන කාරණා වෙසක් උත්සවය හා මුසු කිරීමද බලවත් වැරැද්දකි. විශේෂයෙන්ම මෝදි මැති තුමා මහානායක ස්වාමීන් වහන්සේලා මුණ ගැසීමට යන බැවින් මේ වෙස් මුහුණ ගැලවීමට කටයුතු සැලසේ නම් වඩා යහපත්ය. නමුත් දෙරට අතර තිබෙන  යහපත් බෞද්ධ සබන්ධය සහ රජ්‍යතාන්ත්‍රික බාවය ඉස්මතු කර පෙන්වා දෙරටේ අනන්‍යතාවය ට හානියක් සිදු නොවන පරිදි කටයුතු කළ යුතු බවට අනුශාසනනා කරවීම වඩාත් වැදගත් යයි සිතමි.



Friday, April 21, 2017

පරිසර සංචරණයට බිලිදෙන ජාතික උරුමය

                                        

         පරිසර සංචරණය මුවාවෙන් සංචාරක හෝටලයකට ලබාගත් වන සංරක්ෂණ ඉඩමක පිහිටි පුරාවිද්‍යාත්මක වටිනාකම් වලින් ඉහළ ගල්ලෙනක මීටර් දෙකහමාරක් පමණ දිග ඉපැරණි ලෙන් ලිපියක් ග්‍රයින්ඩරයක් මගින් මකා දමා එම වන සංරක්ෂණ ඉඩම සංචාරක සමාගමට අත්පත් කර ගැනීමට කරන ලද බොළඳ උත්සාහයක් පසුගියදා සීගිරිය කුඹුක්කඳන්වලින් වාර්තා විය.මෑත කාලයේදී වාර්තා වූ පුරාවස්තු හානි අතර මෙම සිද්දිය කිසිසේත්ම ලඝු කොට තැකිය නොහැකිය. ඊට හේතුව මෙම ලෙන් ලිපිය මේ වන තෙක්ම පුරා විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව විසින් පිටපත් කර ගෙන නොතිබීමයි. ඒ අනුව මෙම ප්‍රදේශයේ ඉතිහාසයට ආලෝකය සැපයිය හැකි වැදගත් ශිලා ලේඛණයක් ජාතියට අහිමි විය.

           ලංකාවට සංචාරකයන් පැමිණීම තුළින් දේශීය ආර්ථිකයට ලැබෙන දායකත්වය  සුවිශේෂීය. වසර තිහක පමණ කාලයක් ආපස්සට සලකා බලන කල්හි විවෘත ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති මත සංචාරක කර්මාන්තය බෙහෙවින් දියුණට පත් වී තිබේ. සංචාරකයා මෙරටට පැමිණෙන්නේ විවිධ අරමුණු ඔස්සේය. ලංකාව සුන්දර රටක් බැවින් සොබාව සේන්දර්ය විද ගැනීම වෙරළ ආශ්‍රිත පරිසර සුන්දරත්වය ආදිය ඔවුන්ගේ සිත් ගැනීමට හේතු වී තිබේ. මෙරට පවතින කැලෑ සහ වැව් ආශ්‍රිත පරිසරයද මෙ සඳහා දායක කර ගැනීමට සංචාරක කර්මාන්තයේ නියුතු බොහෝ දෙනා අද උනන්දු වී සිටිති.මීට කලකට ඉහත කණ්ඩලම වැව් තාවල්ලේ හෝටලයක් ගැසීම සිදු විය.එය පාරිසරික සංචාරක කර්මාන්තයේ මෑත කාලීන කඩයිමකි. නමුත් මෙම ව්‍යාපෘතියට එකල විශාල ජනතා විරෝධයක් එල්ල විය. වැවේ බැන්ද හෝටලය මගින් සිදු වන පරිසර විනාශය ගැන බරපතල සාකච්ඡාවක් එහිදී මතුවිය. නමුත් පාරිසරික අණ පණත් අනුව හෝටලයේ ප්‍රමිතිය සකස් කර ගැනීමෙන් පසු එම කඩයිම ජයග්‍රහණය කර ගැනීමට ඔවුනට පිළිවන් විය.මේ සිද්දිය ජනතා මතකයෙන් ඈත්වී දැන් පාරිසරක සංචාරක කර්මාන්තය විශාල වශයෙන් ලංකාව පුරා ප්‍රචලිත වී තිබේ. විශ්ෂයෙන්ම මුහුදු තීරය ආශ්‍රිතව ඉදි කරන විවෘත හෝටල් සංකීරණ නිසා සංචාරකයන්ගේ ආකර්ශණය වැඩිවී තිබේ.
          පාරිසරික සංචාරක කර්මාන්තයට අදාල හෝටල් අද බහුල වශයෙන් ඉඳි කරනු ලබන්නේ වැව් සහ පාරසරික සුන්දරත්වය පවතින අභය භූමි ආශ්‍රිතවයි. මෙවැනි තැන් වල ඉඳි කිරීම් සිදු වන කල්හි කළ යුතු පාරිසරික අගැයුම් මෙන්ම පුරාවිද්‍යා හානි අගැයුම් ගැන සැලකිල්ලක් නොමැතිව පසුගිය කාලයේ විශාල වශයෙන් වන හානි සහ පාරිසරික හානි සිදු කර තිබේ. යුද්ධයෙන් පසු  උතුරු පළාතේ සහ නැගෙනහිර පළාතේ කරන ලද ඉඩම් බදු දීම් වලදී ඉහත නීති රීති කිසිවක් අදාල කර ගෙන නැත. විශේෂයෙන්ම පාරිසරික කාබනික වගා ආදර්ශ පවත්වා ගෙන යෑමට කැමැති සමාගම් නිසා වන සංරක්ෂණ ඉඩම් පවා නීතියට පිටින් අත්පත් කර ගෙන ඇත. මෙහි නවතම නිදසුන වාර්තාවන්නේ දඹුල්ල කණ්ඩලම කුඹුක්කඳන්වල ගමේ මහකපුයාය වන රක්ෂිතය තුළයි.
          මහකපුයාය වැවට ආසන්න කලුදිය පොකුණ පුරාවිද්‍යා රක්ෂිතය ගැසට් කරනු ලබන්නේ 1935 දී පමණය.අක්කර 89 ක් ඊට අයත්ය. පූර්ව අනුරාධපුර යුගයට අයත් සුවිශේෂී සෙල් ලිපි රැසක් එහි පවතී. පසු කාලයේදී සීගිරි කාශ්‍යප කාලයට අයත් ආරාම සංකීර්ණ මෙම කඳුරයේ විවිධ තැන්වල දක්නට ලැබෙයි.සීගිරිය දක්වා දිවෙන මේ කලාපයේ විවිධ ගල් පර්වත ඇසුරු කරගෙන ඉඳි වී ඇති ලෙන් සංකීර්ණ ආරණ්‍ය මෙහි බහුලය. නුවර යුගයේදී(1681 දී ) මෙම පෙදෙස ආශ්‍රිත කුඹුක්කඳන්වල ගම්මානය මිල්ලවානේ රත්තරන් ගෙදර රදළයන්ට සන්නසකින් හිමි විය.වෙලන්ගොල්ල හීන්නෙන් කරඹවැල් යායේ වැට වැරැල්ලෙන් කෙරටිය ගලෙන් පන්හේනේ මහ මීගහෙන් රඹ වැවේ දිය ගිලුමෙන් මහ ගුරුළු හීන්නෙන් ගල් ටැඹෙන් දුන්නබිඳි වැවෙන් අකුරු කෙටූ ගලෙන් මහ කපුයායේ හීන්නට යනුවෙන් එම සන්නසේ කුඹුක්කඳන්වල හතරමායිම් දක්වා තිබේ. ඉංග්‍රීසීන් රට බාර ගත් පසු විශේෂයෙන්ම 1848 ජාතික විමුක්ති අරගලයෙන් පසුව සන්නසේ සඳහන් ඉඩ කඩම් කුඹුක්කඳන්වල ගම්වාසීන්ට අහිමි විය. පසුව 1966 සැප්තැම්බර් මස 16 දින ඉඩම් නිරවුල් කිරීමේ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් මෙම ගම්මානයට අයත් ඉඩ කඩම් වලට අයිතිවාසිකම් කියන්නන්ට ඉදිරිපත් වීමට හැකි වන පරිදි ගැසට්ටුවක් නිකුත් කර ඇත. මේ අනුව ගමේ විවිධ පුද්ගලයන් එයට ඉදිරිපත් වූහ. නමුත් කාලයක් ගත වුවද එම කාර්යයන් සම්පූර්ණ වූ බවක් නොපෙණුනි. සැබවින්ම මෙම ගම්මනායේ ඉඩම් සංචාරක කර්මාන්තයට මංකොල්ලකෑමකට ලක් වීම ඇරඹෙන්නේ මෙතැන් සිටයි.

          2013 වසර වන විට මෙම ඉඩම් හිමිකම් සඳහා ගම්මුන් තෝරාගෙන ඇති බවට කිසිවෙක් දැන නොසිටියහ.එහිදී ඉඩම් සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව විසින් මෙම ඉඩම් සඳහා අතුරු සහතික නිකුත් කිරීම අරඹා තිබේ. එම ගමේ සේවය කල විශ්‍රාම ලත් ග්‍රාම සේවකවරයෙකු එය දැන සිටියේය. ඔහු ඉහළ නිළධාරින් සමග එකමුතුව මෙම ඉඩම් ගම්මුන් ගෙන් ඉතාමත් අඩු මිළකට මිලට ගත්තේය. එසේ මිලදී ගත් මහකපුයාය වැව ආශ්‍රිත ඉඩම් අක්කර හතළිස්හතක් සමාගමකට විකුණා දැමීමට මොවුන්ට හැකි විය. . ඊළඟ ඉඩම් කොල්ලය ඇරඹෙන්නේ වන සංරක්ෂණය සතු ඉඩම් වලට අත පෙවීමෙනි. මහකපුයාය වැව මෙම ඉහතකී කුඹුරු ඉඩම් වලට දියවර සපයන වැවයි. එය ගම සතුය. නමුත් ගොවි ජන සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව විසින් සමාගම් හිමියාට  මෙම වැව භාර කොට ඇත. වැවට උඩින් මහගල් තලාව සහිත වන හීන්නයි.සමාගම් විසින් මෙම වන ගහනයෙන් තවත් අක්කර 46ක්  පමණ කොටු කර ගෙන ඇත්තේද  අයථා ලෙසිනි.. මහ කපුයාය නම් පොදු වැව එයට යන ගම්සභා පාර පවා  අත් පත් කරගත් සමාගම ගම්මුන්ට එහි ඇතුල් විය නොහැකි වන පරිදි වැට ගසා ගෙන තිබේ.
       මේ ප්‍රශ්ණය එළියට පැමිණෙන්නේ ගමේ තරුණයෙකු වූ ඩබ් .ජී.වසන්ත ගේ ඉඩමක්ද කොටුකර  ගැනීමෙනි.අතුරු සහතික නිකුත් කරන කල්හි වසන්තගේ මවට අයිති උරුමය වෙනත් අයෙකුගේ නමට අතුරු සහතික සාදවා සමාගම් සතු කරන්නට ගත් උත්සාහය වසන්තට දැන ගනන්ට ලැබී ඉඩම් සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුවට දන්වා වෙනස් කර ගැනීමට වසන්තට හැකි විය. නමුත් වසන්තට ඉඩමට ඇතුල් වීමට සමාගම් ඉඩ නුදුන්හ.  සමාගම ඔහු වළක්වා  පොලිසිය යොදවා අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත.  දැන් මේ සම්බන්ධව නඩුවක් පවතී. අවසානයේදී සිදු වූයේ කවුරුත් නොසිතූ සිදු වීමකි. වන සංරක්ෂණ සීමාවට අයත්ව තිබූ තලයායගල්ගේ තිබූ මීටර්  දෙකහමාරක් පමණ දිග ලෙන් ලිපියක් ග්‍රයින්ඩරයක් දමා සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කිරීමට යම් කිසි පිරිසක් උත්සාහ දැරීමයි. මේ විනාශ කාරී ප්‍රවේශය කල් තියා දැනගත් වසන්ත පොලිසියට පැමිණිලි කළද සීගිරි පොලිසිය එම පැමිණිලි විභාග නොකළහ.සෙල් ලිපියෙන් කියැවෙන ඉතිහාසය මකා දමා පුරාවිද්‍යා උරුමය අවසන් කිරීමට ඔවුන් සිතුවා විය හැකිය. නමුත් ඉතිහාසය විසින් ලබා දෙන සාක්ෂි සෑම තැනකම සැඟවී තිබෙන බව මේ මෝඩ මිනිසුන් නොදනී.
          පාරිසරික සංචාරක කර්මාන්තයත් එයින් ජනතාව වෙත කාන්දු කර ඇති දුෂ්ට ආකල්පයන් ද මේ සිද්දියෙන් මනාව හෙළිවී ඇත. විශාල ලෙස මුදල් ආයෝජනය කරන කවර හෝ සමාගමක්  උත්සාහ කරන්නේ තමන්ගේ අභිප්‍රායට අවශ්‍ය පසුබිම සකස් කර ගැනීමටයි. ඉඩම් අවශ්‍ය නම් නීත්‍යානුකූල නොවන ලෙසට හෝ ඒවා ලබා ගෑනීම ට ඔවුහු කටයුතු කරති. විශේෂයෙන් සොබා සෞන්දර්යයෙන් පිරි පරිසර ස්ථාන සියල්ල ගොනු වී පවතින්නේ වන සංරක්ෂණ සතු ඉඩම් ආශ්‍රිතව බැවින් ඒවා දෙස ගිජු ලෙස බැල්ම හෙළමින් ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය පිඹුරුපත් සකස් කරති. ගමට එන පොහොසතුන්ට ගමේම පුද්ගලයන් සම්බන්ධ වන්නේ හුදෙක් වස්තු තණ්හාවෙනි. විවෘත ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති කරණ කොට ඇතිවූ මුදල් පසුපස හඹායන මානසිකත්වය මෙහිදී ඉතාමත් නරකට යොදා ගෙන ඇත. ඉඩම් තැරැව්කරුවන් බිහිවන්නේ එලෙසය. මේ දුෂ්ට ධනවාදී ආකල්පයන් නිසා සීගිරිය වුවද දඹුල්ල වුවද විකිණීමට ඔවුන් පසුබට වන්නේ නැත. ළඟදී සංස්කෘතික ත්‍රිකෝණ අරමුදලේ දඹුල්ල ව්‍යාපෘතිය පිලිබඳ රැස්වීමකදී ඇමතිවරයා පවසා ඇත්තේ අවශ්‍ය නම් දඹුලු ගල පවා විකිණිය හැකි බවයි.පරිසර සංචරණය මුවාවෙන් කෙරෙන මේ ජඩකම් නීත්‍යානුකූල වන තෙක් ජනතාව බලාසිටින්නේ   ඇයිද යන්න ප්‍රශ්ණයක් ලෙසින් අප ඉදිරියේ පවතී.ඒ මෙවැනි අඳබාල ඇමතිවරුන්ට ජනතාවගෙන්ද වටිනාකම් හිමිව ඇති බැවිනි.



      

Saturday, April 1, 2017

සිංහලයන් ගොනාට ඇන්දූ මරිච්චකට්ටුවේ මරිසිය

                               
                                       

                ලංකාවේ ජාතික වන උයන් අතර මුල් තැනක් හිමිවන විල්පත්තු අභය භූමි සීමාවේ තිබෙන මරිච්චකඩ්ඩු කල්ලාරු වනන්තරයෙන් අක්කර 1080 ක ප්‍රමාණයක් හෙළි පෙහෙලි කර නැවත පදිංචි කිරීම් වලට දුන් පුවත වාර්තාවන්නේ 2014 වසරේදීය.මෙම ඉඩම් ලබාදීම කරනු ලැබ ඇත්තේ මරිච්චකඩ්ඩුව සිලාවතුර ආදී තැන් වලින් අවතැන් වූ මුස්ලිම් ජනතාව නැවත පදිංචි කිරීමේ අරමුණිනි. දැන ගන්නට තිබෙන පරිදි  උතුරු වසන්තය තේමා කොට ජනාධිපති කාර්ය සාධක බලකායේ මැදිහත්වීම මත ගිය රජයේ ප්‍රබල අමාත්‍යවරයෙකුව සිටි රිෂාඩ් බද්යුදීන් මහතා මෙම මුස්ලිම් ජනතාව පදිංචි කොට තිබේ. මරිච්චකට්ටුව වනාහි බෙහෙවින් සංවේදී පරිසර කලාපයකි. එසේම පැරණි ඓතිහාසික හා පුරවිද්‍යාත්මක නටබුන් පැතිර පවත්නා විල්ලුවලින් ගහන තෙත්බිම් ප්‍රෙද්ශයකි. රාවනාගේ පරපුරේ කෙනෙකු වූ මරිච නම් නරපතියා මෙන්ම කනශ නම් රජ කෙනෙකු මේ පෙදෙස පාලනය කර ඇත.පැරණි මංගන නගරය  මෙහි මුල්ලි කුලම් ආසන්නයේ පසට යටව තිබෙන බව පුරාවිද්‍යාඥයන් ගේ මතයයි. ඒ අනුව සලකා බැලිය හැක්කේ පූර්ව ඓතිහාසික යුගයේ පටන් විල්පත්තු අවට භූමි භාගය නොහොත් පැරණි උරුවේලාව කෙතරම් වැදගත්ද යන්නයි.
        නැවත පදිංචි කිරීම සඳහා පදනම් විය යුත්තේ යුද්ධයෙන් අවතැන් වූ ජනතාවයි.වසර තිහක් තිස්සේ ඇති වූ කලබල වලදී සිංහල මුස්ලිම් සහ දෙමළ යන ජන කොටස් සියල්ල අවතැන් විය.අනාථ කඳවුරු වල කාලයක්ම ගතකරන්නට ඔවුනට සිදු විය.එහෙත් සිංහල ජනතාව අවතැන් විම ආරම්භ වන්නේ විසිවන සියවසේ අසූව දශකයේ සිට නොවේ. එය දහ අට වන සියවස තෙක්ම ඇදී යන ප්‍රශ්ණයකි. ලන්දේසීන් විසින් ඉන්දියාවේ සිට ගෙනා මලබාර් වහලුන් උතුරේ පදිංචි කිරීමත් සිංහල බෞද්ධයන්ගේ විහාරස්ථාන කඩා රෙපරමාදු දේවස්ථාන ඉඳි කිරීමත් යන කාරණා නිසා සිංහලයන් ක්‍රමයෙන් උතුරෙන් අවතැන් වීම පටන් ගත්හ.මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයේ තත්ත්වයද එසේය. එම පෙදෙසේ පවතින පුරා වස්තු දෙස බලන කල්හි අතීතයේ කෙතරම් විශාල සිංහල ජනගහනයක් වාසය කරන්නට ඇත්දැයි කල්පනා කළ හැකිය. මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්යේ සිංහල ජනගහනය 1981 දී 8683 ක් වූ බව සටහන්ව ඇත. . කොටි ත්‍රස්තවාදය පැතිරී ගිය සමයේදී අනාථ කඳවුරු වලට ගාල් වූ සිංහලයන් 847 දෙනෙකු නැවත සිය මුල්බිම් අතර වන මුරුන්කන් වලට පැමිණියද ඒ වන විටද ඔවුන් ගේ ඉඩම් පැහැරගෙන තිබුණි. එවකට නැවත පදිංචි කිරීම් අමාත්‍ය වරුන්ව සිටි මෙල්රෝයි ප්‍රනාන්දු සහ බද්යුදීන් යන අමාත්‍ය  දෙපළටම සිය අභියාචනා ඉදිරිපත් කළද ප්‍රතිඵලයක් අත් නුවුණි. මුස්ලිම් අවතැන් වූවන් සඳහා ඉඩම් ලබා දීම ආරම්භ වන්නේ මේ කාලවකවානුවේදීය. එහිදී සිංහල ජන සමාජය වෙතින් එන විරෝධය මැඩපැවැත්වීමට මුරුන්කන් සිමෙන්ති සංස්ථාව අසල නාරිකාඩු භූමියෙන් යම් කිසි කොටසක් ලබාදීමට යුධ හමුදාව යොදවා ගනු ලැබිණ. එහෙත් මේ පිරිසට නිවාස පහසුකම්  සහ ඉඩම් ඔප්පු කිසිවක් මේ තාක් ලැබී නොමැත
         1981 දී මෙහි සිටි මුස්ලිම් ජන ප්‍රමාණය 27717 කි. දෙමළ ජන ප්‍රමාණය 54424 කි.  වසර තිහක කාලයකදී මේ ජන කොටස් තුනම යම්කිසි වර්ධනයක් දැක්විය යුතුය. එහෙත් කොටි ත්‍රස්ත කලබල නිසා විශේෂයෙන්ම සිංහල ජනතාවට උන්හිටි තැන් අහිමි විය.ඔවුන් ගේ ජනගහනය 2012  වර්ෂය වන විට 2305 දක්වා පහළ බැස තිබුණි.එසේ වූවිට අවතැන් වූවන් පදිංචි කිරීමේදී යම්කිසි විධිමත් ක්‍රමයකට එය කළ යුතුව තිබුණි. නමුත් සිදු වූයේ දෙමළ ජනතාවට සහ මුස්ලිම් ජනතාවට පමණක් මුල් තැන් ලැබීමයි. මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්යේ වාසය කළ දෙමළ ක්‍රිස්තියානි ජන කොටස් වලට එහිදී විශේෂ අවස්ථාවක් හිමි විය.
           පසුගිය රජයේ කර්මාන්ත හා වානිජ කටයුතු ඇමති රිෂාඩ් බද්යුදීන් මහතා ගේ මැදිහත් වීම මත මුස්ලිම් ජන කොටස් නැවත පදිංචි කිරීම ආරම්භ කොට ඇත්තේ  කටාර් රාජ්‍යයේ නායක ශෙයික්  අහමඩ් බින් ජාසිම් සහ ශ්‍රී ලංකා ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යවරයා  අතර ඇතිවූ සම්මුතියකට අනුවයි. ඒ අනුව  කටාර් ජනාධිපති අනුග්‍රහය දක්වන බින් ජාසිම් අරමුදලෙන් මෙයට මුදල් ලැබුණි. විල්පත්තු උතුරු සීමාවට වන්නට පිහිටා තිබෙන මරිච්චකඩ්ඩු කල්ලාරු වනාන්තරයෙන් මේ සඳහා ඉඩම් ලබා දී තිබේ.             2013 වසරේ දී මන්නාරම දිස්ත්‍රික්  ලේකම් වරයාට ලිපියක් යවන වන සංරක්ෂණ ජනරාල් කේ.පී. ආරියදාස මහතා මුස්ලිම් අවතැන් වූවන් ගැන සඳහන්කරයි. කුලන් කුලම් සම්බදාමුසලිකාඩු පණ්ඩාර වෙල්ලි පුදවේලි  මුසලි  පුන්නච්චි කුලම් මරිච්චිකට්ටි යන තැන් වල සිට අවතැන් වූවන් සඳහා  මරිච්චකඩ්ඩු සිලාවතුර මර්ගයේ කි.මී. 23-29 අතර මග දෙපසේ මීටර් 250 ක පළල බිම් තීරුවක් නිදහස් කළ යුතු බව එහිදී සඳහන් කර ඇත.එසේම  අකාති මුරුප්පු පිච්චායි වන්නියා කුලම් වෙප්පන් කුලම් යන ස්ථාන වලින් අවතැන් වූවන් සඳහාද පිච්චායි වනන්නියාකුලම් නම් ස්ථානයෙන්ද විඩතලතිව් හි අනාථ වූවන් සඳහා එම ස්ථානයට යාබද මඩු රක්ෂිතයෙන්ද ඉඩම් ලබා දෙන මෙන් මෙහිදී ඉල්වා ඇත. ඒ අනුව මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයේ මුසලි කොට්ඨාශයට අයත් අක්කර 1080 ක් නිදහස් කිරීමට වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව කටයුතු කර තිබේ.

       මෙකියන ගම්වල ජීවත්ව සිටි මුස්ලිම් ජනතාව කොපමණ දැයි ජන ලේඛණ හා සංඛ්‍යා ලේඛන දෙපාර්තමේන්තුව  වාර්තා කරන්නේ මෙසේය.1816 වසරේ රජයේ ජන ගහන වාර්තාවල  මුස්ලිම් නමින් ජනතාවක් නැත. 1901 ද එසේමය.  මන්නාරමේ මුසලි උතුර සහ දකුණ යන තැන් වල සංක්‍රමණික මුවර්(මරක්කල) ජන පිරිසක් සිටි බව එම වාර්තා සඳහන් කරයි. 1901 සහ 1911 ජන  වාර්තා අනුවද මේ ජන කොටස් සංක්‍රමණිකයන්ය. දකුණු ඉන්දියාවේ සිට යාත්‍රා මගින් මන්නාරම් මුහුදු තීරයට පැමිණ කුදිරමලය ආසන්නයේ නවාතැන් ගැනීම හා  පසුව රට අභ්‍යන්තරයේ වෙළෙදාමේ යෙදීම මේ ජන වර්ග විසින් කර ඇති කාර්යයන්ය. මේ පිරිස 1946 සහ 1953 සංගණන වාර්තා වලින් ද  ඉන්දියානු හෝ ලංකා මුවර් යන ව්‍යවහාරයෙන් දක්වා ඇත.ඔවුහු ලංකා මුස්ලිම් යනුවෙන් හැඳින්වන්නට පටන් ගත්තේ 1971 න් පසුවයි.
        1901 වර්ෂයේ දී මුසලි කොට්ඨාශයට අයත් තම්පඩා මුසලිකාඩු පුතුවෙල්ලි මුසලි මාන්තාන් වේලි පණ්ඩාරවේලි ආකාතිමුරුප්පු සහ මරිච්චිකට්ටි යන ස්ථාන වල සිටි මුවර් ජනගහනය 870 ක් විය.එම කාලයේ මන්නාරමේ සම්පූර්ණ මුවර් ජනගහනය 13000 ක් පමණ විය.ඉන්පසු 1946 දී සිලාවතුර අකාති මුරුප්පු විඩතලතිව් මරිච්චිකට්ටි යන ස්ථාන ඇතුළු මන්නාරම සමස්ත  මුවර් ජනගහනය 10410 ක් පමණක් විය.1981 වන විට මෙම මුවර් ජනහනය මුස්ලිම් යනුවෙන් හඳුන්වා 27717 ක් ලෙසට ගණනය කර තිබුණි. යුද්ධයෙන් පසුව 2012 සංගණන වාර්තාව අනුව මන්නාරමේ සිටි මුස්ලිම් ජනගහනය 16436 ක් බවට පත් ව තිබුණි. එහිදී අවතැන් ජනගහනය 11281 කි.එවිට නැවත පදිංචි කිරීම් වලදී මේ ප්‍රමාණය සැලකිල්ලට ගත යුතුව තිබුණි. නමුත්   මරිච්චකඩ්ඩුවට ආසන්නයේ 23 වන කි.මී. කණුවේ සිට සිලාවතුර 29 කි.මී. කණුව දක්වා දුර ප්‍රමාණයක අක්කර 1080ක් එළිකොට මුස්ලිම් ජනතාව පදිංචි කිරීමට සාධාරණ හේතුවක් දක්වා නොමැත.මන්ද සමස්ත මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයේම  අවතැන් වූ මුස්ලිම් ජනතාව දිවි ගෙවා ඇත්තේ එහි විවිධ ප්‍ර දේශ වල බැවිනි.මෙහිදී කර ඇත්තේ ආසන්න පුත්තලම් දිස්ත්‍රික්කයෙන්ද කල්කුඩා ප්‍රදේශයෙන්ද  මුස්ලිම් ජනතාව ගෙන්වා පදිංචි කිරීමකි. එසේම පරිසර හානි අගැයුම් වාර්තාවක් නොමැතිව රක්ෂිත වනාන්තර පද්ධතියක් හෙළි පෙහෙළි කොට විශාල වන විනාශයක්ද සිදු කිරීමකි.අවතැන් වූ ජනතාවගේ සැබෑ සංඛ්‍යා ලේඛන පරීක්ෂා නොකොට මෙහිදී වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මන්නාරම් දිස්ත්‍රික් ලේකම්වරයා ඇතුළු නිළධාරීන් විශාල වැරැද්දක් සිදු කර ඇත.
                         ආරම්භයේදී මේ ජනාවාසය තුළ සුන්නි මුස්ලිම්  පවුල් 1500 ක් පදිංචි කරන ලැබ ඇතැයි දැනගන්නට ඇත.එය ජාසිම් සිටි ලෙසට නම් කර ඇත. දෙවන අදියරේදී එය පවුල් 2000 ක් දක්වාද තෙවනි අදියරේදී පවුල් 20000 දක්වා ද ව්‍යාප්ත කිරීම ඔවුන්ගේ අරමුණ වී තිබුණි. මෙලෙස ආරම්භ කළ පදිංචි කිරීම් කිසිවක් නැවත පදිංචි කිරීම් නොවේ. ඒවා නව පදිංචි කිරීම් ලෙසට පෙන්වා දිය යුතුය. මෙම නව පදිංචි කිරීම් මගින් බලාපොරොත්තු වන්නේ කුමක්දැයි වටහා ගත හැක්කේ මෙම ප්‍රදේශය සීමා වන කලාපය නිරීක්ෂණය කළහොත් පමණකි. මෙම පෙදෙස දකුණෙන් සහ නැගෙනහිරෙන් විල්පත්තුව අභය භූමියට වහංගු වී ඇත. බටහිර  කෙළවරක් නැති මහ මුහුදයි. උතුරෙන් සිලාවතුර මාර්ගයයි. දකුණෙන් නැවත වනාන්තරයයි.මෙම නිවාස තැනීමට ආධාර උපකාර ලබාදුන් අයතන දෙකකි . එකක් නම් කටාර් රාජ්‍යයේ බින් අහමඩ් සංවිධානයයි. අනෙක නම් ඔස්ට්‍රේලියන් ඒඩ් නම් ආයතනයයි. කටාරය යනු යූෂුෆ් අල් සර්දාවි නම් ඉස්ලාමීය නායකයාගේ මූලිකත්වයෙන් මතවාදීව පාලනය වන සුන්නි වහාබ්වාදය පතුරුවන රාජ්‍යයකි. මේ උපකාර මත ඉඳිකර ඇති ස්ථානයේ අවතැන් වූ පකිස්ථානුවන්ද පදිංචි කර ඇතැයි පැවසේ. එය බරපලත කරුණකි. එසේ නම් මේ පදිංචි කිරීම් වල සැලසුම නම් අනාගතයේදී රටේ ඉස්ලාම් අන්තවාදය පොෂණය කිරීම උදෙසා ආරක්ෂක කලාපයක් තැනවීම බව පැහැදිලිය. පැතිතුනකින් රටට වහංගුවී ඇති බැවින් එය බල කඳවුරකට සමානය. .  මේ තත්ත්වය තුළ මුස්ලිම් ජනගහන ව්‍යාප්තිය මන්නාරම් දිස්ත්‍රික්කයේ ඉහළ සිට පහළටම ගෙන යෑමට සම්පූර්ණ අනුග්‍රහය ලැබී ඇත. විඩතලතිව් සිට මරිච්ච කඩ්ඩුව දක්වා ක්‍රමානුකූලව පතුරුවා හැරීම එහි අභිප්‍රායයි. අනාගතයේදී  මුස්ලිම් අන්තවාදයේ ප්‍රධාන කේන්ද්‍රස්ථානය බවට මන්නාරම පත්වීමට ඇති ඉඩකඩ විශාල බව මේ අත්දැකීම් වලින් සනාථ වේ.

       2007 වසරේ අවසන් කොට ඇති ජාතික භෞතික සැලසුම් ප්‍රතිපත්තිය අනුව මරිච්චකට්ටි සිට මාන්තොට දක්වා ප්‍රදේශය සංචාරක ප්‍රවර්ධන කලාපයක් ලෙසට නම් කර තිබේ.(34 සිතියම )වත්මන් ජනාධිපතිවරයා විසින් මරිච්චකට්ටි කල්ලාරු වනාන්තර කොටසක් පමණක් රක්ෂිත වනාන්තර බවට පත් කොට 2107 මාර්තු 28 දින ගැසට්ටුවක් නිකුත් කර තිබෙන්නේ මේ සංචාරක ප්‍රවර්ධන ප්‍රදේශය නිදහස් කරලීමටයි. පරිසර වේදීන් ගේ ඉල්ලීම වූයේ මේ වනාන්තර පෙදෙස විල්පත්තු ජාතික වනොද්‍යානයට එක් කළ යුතු බවයි. නමුත් එය සිදු නොවූයේ  සංචාරක කලාප සඳහා මේ ප්‍රදේශ විදේශිකයන්ට බදු දීම පිණිස යොදා ගැනීමට ඉලක්කයක් .තිබෙන බැවිනි. එවිට ඉන් සම්පූර්ණ ප්‍රතිලාභය අත් කරගන්නේ බද්යුදීන් ඇමතිවරයා විසින් පදිංචි කරන ලද මුස්ලිම් ජනතාවයි.දැන් නැවතත් මුස්ලිම් දේශපාලකයන්ගේ විරෝධය නිසා ගැසට්ටුව හකුළා ගෙන තිබේ. රජයට පරිසරයෙන් වැඩක් නැත.මුහුදට සමීප මෙවැනි ඉඩම් විදේශිකයන්ට පැවරීමෙන් අතයට ගන්නා ලාභය උපරිම කරගත හැකිය.අනෙක් අතට සිංහල චන්ද වලට වඩා මුස්ලිම් චන්ද සිතියම දිග හැර ගැනීම වඩා වාසිදායකය. අවතැන් වූ  7000 ක් පමණ වූ සිංහලයන් නැවත පදිංචි කරලීමට වන සංරක්ෂණයට හෝ රජයේ සිංහල ඇමතිවරුන්ට රුදාවක් නැත්තේ එබැවිනි.